பதிவர் விழாவை மிகச் சிறப்பாக நடாத்திக் காட்டிய எங்கள் ஐயா. திரு. முத்துநிலவன், அன்பு அண்ணன் திரு. தனபாலன், நம் புதுகை சகோதர, சகோதரிகள் மற்றும் வலையுலக நட்புக்கள்அனைவருக்கும்வாழ்த்துக்களும் நன்றியும்...
-------------------------------------
எங்கே இருக்கிறாய்...?
எப்படி இருக்கிறாய்..?
எதுவும் தெரியவில்லை...
காதலித்தோம்
கனவு கண்டோம்...
வாழ்க்கை நிர்ப்பந்தம்
நினைவுகளைச் சுமந்து
பிரிந்து சென்றோம்...
வாழ்க்கை உன்னை
மறக்கச் செய்தது
என்றால் அது பொய்...
உணர்வுகளை மட்டும்
மரிக்கச் செய்தது...
மரித்த உணர்வுக்குள்
எப்போதாவது சிலிர்த்து
மல்லுக்கட்டுவாய்...
ஏனோ சில தினங்களாய்
அடிக்கடி உணர்வில்
பூத்து இம்சிக்கிறாய்...
நீ... நான்...
நாமாக
நடந்த...
சிரித்த...
வாழ்ந்த...
கதை பேசிய...
கட்டி அணைத்த...
நினைவுகள் எல்லாம்
எழுந்து எழுந்து
இம்சிக்கிறது...
முகநூலில் அலசினேன்...
முகம் தெரியாதவர்கள்
எல்லாம் கிடைக்கிறார்கள்
உன்னைத் தவிர...
உன் பெயர்...
என் பெயர்...
நம் பெயர்...
பெயருக்குப்
பின்னே முன்னே
உன் தந்தை...
என எல்லாம்
கொடுத்துப் பார்த்தும்
கிடைக்கவில்லை
நீ எனக்கு...
ட்விட்டர்...
முகநூல்...
இன்னும் சில
நட்பு இணையத்திலும்
அலசிவிட்டேன்...
எதிலும் நீயில்லை...
உன்னைக் காண
வேண்டுமென...
உணர்வுகள் மீண்டும்
துளிர்க்குது..
உள்ளமோ ஏங்கித்
தவிக்குது...
எங்கு இருக்கிறாய்....?
எப்படி இருக்கிறாய்...?
எதுவும் தெரியாமல்
தினமும் தேடுகிறேன்
இணைய வெளியில்...
என் வாழ்வின்
முடிவுரை எழுதும் முன்
முகநூலிலாவது
முகம் காட்டுவாயா?
தொழிலதிபர் தணிகாசலம் ஊட்டியில் வைத்து கொடூரமான முறையில் கொலை செய்யப்படுகிறார். அவரை யார் கொலை செய்தார் என்பதைக் கண்டுபிடிக்க தனது விசாரணையை வீட்டு வேலைக்காரியிடம் இருந்து ஆரம்பிக்கும் இன்ஸ்பெக்டர் சுகுமாரன். அவளிடம் விசாரிக்கும் போது இரண்டு பேரைப் பற்றி அறிந்து அவர்கள் கொலை பண்ணியிருக்கலாமா என சந்தேகிக்கிறார்.
"இல்ல சார்... ரொம்ப நல்ல டாக்டர்... எல்லாருக்கும் உதவி செய்வாரு... ஐயா வரும் போதெல்லாம் அவரு இங்க தினம் வருவாரு... நேத்து வரலை... ஐயா கூட சாப்பிடும் போது சிவராமனுக்கு இன்னைக்கு ஏதோ முக்கியமான ஆபரேசனாம்... அதான் வரலையாம்ன்னு சொன்னாங்க..."
"ம்... சரி... எல்லாருக்கும் உதவுவாருதானே... அப்ப யாருக்கு உதவ இந்தக் கொலையை பண்ணுனாரு... கண்டிப்பாக உனக்கு தெரிஞ்சிருக்கணுமே... டாக்டர்ல அதான் ரொம்ப கிளியரா செஞ்சிட்டுப் போயிருக்கார்... இல்லையா... ஆமா உனக்கு இதுல என்ன பங்கு...?"
"சார்... என்ன சார் திரும்ப திரும்ப அதுக்கே வாறீங்க... எம்புள்ள மேல சத்தியமா இது எனக்குத் தெரிஞ்சி நடக்கலை... போலீஸ்காரங்க எங்களை மாதிரி சாதாரண ஆளுங்கக்கிட்டதான் மாத்தி மாத்தி கேப்பீங்க... இந்தக் கேசை முடிக்கணுமின்னா என்னையவே கொலைகாரி ஆக்கிடுவீங்க... உண்மையிலேயே டாக்டர் ரொம்ப நல்லவரு... அவரு பண்ணியிருக்கமாட்டாரு... யாரு எதுக்காக பண்ணுனாங்கன்னு எனக்குத் தெரியாது சார்... காசுக்காக கழுத்தறுக்கிற சாதியில்லை சார் எங்க சாதி..." இதுவரை பயந்து பயந்து பேசியவள் உனக்கென்ன பங்குன்னு கேட்டதும் பொரிந்து தள்ளினாள்.
"சரி... சரி... எதுக்கு இப்ப கோபப்படுறே... அவரு நல்லவருன்னு சொல்லிட்டே... நல்லவரா... கெட்டவரான்னு நான் விசாரிச்சிக்கிறேன்... ஆமா அப்புறம் ஒரு விஷயம் கேள்விப்பட்டேனே உண்மையா...?" மெதுவாக கொக்கியைப் போட்டார் சுகுமாறன்.
"எ...என்ன சார்?" கலவரமாய்க் கேட்டார்.
"உனக்கும் உங்க ஐயாவுக்கும் ஒரு இதுன்னு கேள்விப்பட்டேனே.... உண்மையா?"
"சார்..." கத்தினாள்.
"இங்கபாரு.... போலீசுகிட்ட மறைச்சி உண்மை தெரிய வந்தா என்னாகும் தெரியுமா? சும்மா சொல்லு... நீயும் அழகா இளமையோட இருக்கே... அவருக்கும் மனைவி இல்லை.... கூட்டிக் கழிச்சிப் பார்த்தா... "
"கூட்டிக் கழிச்சி வகுத்தெல்லாம் பாக்காதீங்க சார்... நாங்க ஏழைங்க.. வயித்துப் பொழப்புக்காக வேலைக்கு வர்றோம்... கெட்டுப் போயித்தான் சாப்பிடணுமின்னு இல்லை... அந்தச் சாப்பாட்டை சாப்பிடுறதுக்கு மலத்தை திங்கலாம் சார்... அவரு மதுரையில எப்படின்னு தெரியலை... இங்க வர்ற மூணு நாளும் சத்தியவான் சார்... வேலைக்கு வர்ற பொண்ணுதானேன்னு இல்லாம மகளாட்டம் நினைப்பாரு சார்... அவருக்கும் வயசுக்கு வந்த பொண்ணு இருக்கா... இங்க கூட வந்திருக்கு... நானும் அப்படிப்பட்ட பொண்ணு இல்லை.... அவரும் அப்படிப்பட்ட ஆளில்லை..." படக்கென்று சொன்னாள்.
அவளின் முகத்தில் பயத்திற்கான அறிகுறி கொஞ்சமும் இல்லை.. ஆரம்பத்தில் பயந்து பயந்து பேசியவள் அவளை தவறானவள் என்று சொன்னபோது ஆவேசமாகப் பேசினாள். இவள் செய்திருக்கவோ அல்லது யார் செய்தார்கள் என்பதை அறிந்திருக்கவோ மாட்டாள் என்று நினைத்தவர் "எப்பக் கூப்பிட்டாலும் ஸ்டேசனுக்கு வரணும்... உம்புருஷனையும் கூட்டிக்கிட்டு வரணும்... சரியா...?" என்று அவளிடம் சொல்லிவிட்டு சுகுமாரன் வெளியில் வந்தார்.
'அன்புள்ள மன்னவனே... என் ஆசைக் காதலனே...' என அவரின் செல்பேசி அழைக்க, எடுத்து "என்ன புவி.." என்றார். எதிர்முனை ஏதோ சொல்ல "ஓ அப்படியா... என்னைய பேசச் சொன்னாங்களா..? சரி நான் மாமாகிட்ட பேசிக்கிறேன்..." என்றார்.
எதிர்முனையில் புவனா ஏதோ கேட்க, "என்ன... சாப்பாடா... இல்லம்மா... கொஞ்சம் லேட்டாகும்மா... ஒரு மர்டர் கேஸ் குட்டிம்மா... நான் ஸ்பாட்லதான் இருக்கேன்... செத்தது ஒரு பிஸினஸ்மேன்... கொஞ்ச நேரத்துல லோக்கல் சேனல்ல செய்தி வரும்... பாத்துக்க... இப்ப கொஞ்சம் பிஸி... அப்புறம் கூப்பிடுறேன்... பை..." என்றபடி போனை கட் செய்தவரை எதிர்க்கொண்டார் பொன்னம்பலம்.
"ஆமா சார்... அவன் பொய் சொல்ற மாதிரி தெரியலை... டாக்டர் நல்லவருன்னு சொல்றான்... இருந்தாலும் நீங்களும் விசாரிச்சிருங்க சார்... நீங்க விசாரிக்கிற விதம் வேற மாதிரி இருக்கும்ல்ல..."
"இங்கதான் சார் இருந்தான்... இந்தாப் பார்க்கிறேன்..." என்றபோது ஒரு கார் வந்து நின்றது. அதிலிருந்து பதட்டமாய் இறங்கிய நடுத்தர வயது வழுக்கைத் தலை மனிதர் வேகமாக உள்ளே வந்தார்.
"அலோ சார்... யார் நீங்க... அவருக்கு உறவா?" பொன்னம்பலம் அவரிடம் கேட்டார்.
நாட்டுல தேர்தல் வந்தாலே இந்த அரசியல்வாதிங்க முதற்கொண்டு அல்லக்கைகள் வரை பண்ற அலப்பறை இருக்கே அது சொல்லி மாளாது. அதுவும் இப்போ நாமெல்லாம் காசுக்கு அடிமையான பின்னாடி இவனுக பண்ணுற கூத்து... அப்பப்பா... ஐந்து வருட கொள்ளைக்காக எப்படியெல்லாம் பணம் கொடுத்து பாஸாகப் பார்க்கிறார்கள் என்பதை சென்ற தேர்தல் அப்பட்டமாகக் காட்டியது. பஞ்சாயத்து தேர்தல்ல இருந்து பாராளுமன்ற தேர்தல் வரைக்கும் ஓட்டுப் போடும் வரை ராஜ உபச்சாரம்தான். அதற்கு அப்புறம்...?
சரி விடுங்க... கேடுகெட்ட அரசியல் நமெக்கெதுக்கு... அதனால நாம இப்போ சினிமாக்காரனுங்க தேர்தலைப் பற்றி பேசலாம் வாங்க... இன்னைக்கு நடிகர் சங்க தேர்தல்தான் தமிழகத்தின் மிக முக்கியமான செய்தியாக இருக்கிறது. வாத்தியார் மாணவியை பாலியல் தொந்தரவு செய்ததால் செத்தாலென்ன... குடும்பத்தை நிர்வாணமாக்கி குதூகலித்தாலென்ன... சிறுமியை அப்பன், அண்ணன், காவல்துறை என பங்கு போட்டு கெடுத்தாலென்ன... அதெல்லாம் தேவையில்லை... நடிகனுங்க அடிச்சிகிறதுதான் தலைப்புச் செய்தியாக வர வேண்டும். என்னா நாமதான் கட் அவுட் வச்சி அதுக்கு பாலாபிஷேகமும் பண்ணுவோமுல்ல... பக்கத்து வீட்டுப் பெண்ணை கெடுத்துக் கொன்னுட்டானுங்க என்றாலும் ம்... அப்படியா.... ஐய்யோ பாவம் என கடந்து போகத் தெரிந்தவர்கள்தானே நாம்... சரி... இன்னைக்கு பத்திரிக்கைகளும் தொலைக்காட்சிகளும் வரிந்து கட்டிக் கொண்டு தேர்தல் செய்திகளை வாரி வழங்குகின்றன. இவன் அவனைத் திட்டினான்... அவன் இவனைத் திட்டினான் என்று சொல்லி பரபரப்புச் செய்திகளை கொடுப்பதில் யார் முதல் என்று வரிந்து கட்டிக்கொண்டு நிற்கின்றன.
பல வருடங்களாக இருக்கும்தென்னிந்திய நடிகர் சங்கத்தில் பல தலைவர்கள் வந்து சென்ற போதும்... நடிகர் சங்கம் கடனில் கிடக்கு... அப்படி இருக்கு... இப்படியிருக்கு என்று புலம்பிக் கொண்டே இருந்தார்களே ஒழிய முன்னணிகள் எல்லாம் அதைத் தீர்த்து வைப்பதற்கு முன் வரவில்லை. விஜயகாந்த் பொறுப்பேற்ற பின்னர்தான் நடிகர்களை ஒருங்கிணைத்து கலைவிழா நடத்தி கடனில் இருந்து மீட்டார். அதன் பின் அவர் அரசியல்வாதி ஆகிவிட அரசியல் செய்பவர்கள் நடிகர் சங்க தலைவராக இருக்கக்கூடாதென தற்போதைய தலைவர் சரத்குமாரும் இன்னும் சிலரும் அவரை வெளியேற்றினர். அதன்பின் சரத்குமார் தலைவரானார். சரத்குமார் அரசியல்வாதியாக இல்லையான்னு கேக்கப்படாது... ஏன்னா ஒரு நாளைக்கு ஆயிரம்தடவை அம்மா வாழ்கன்னு எழுதுறாராம்... இந்தச் சங்கம் நல்லாத்தான் போய்க்கிட்டு இருந்ததுன்னு நினைக்கிறேன்... ஏன்னா பத்து வருசமா தேர்தல் வைக்காமல் எல்லோரும் ஒன்றாக இருந்தார்கள்... ஒருவரை தலைவராக தேர்ந்தெடுத்து வண்டி ஓட்டினார்கள். ஆனால் இன்றைக்கு நிலைமையோ தலைகீழா இருக்கு...
சரத்குமார் அணி என்றும் விஷால் அணி என்றும் கபடிக் களத்தில் வீரர்கள் மோதலுக்கு தயாராய் நிற்பது போல் நிற்கிறார்கள். நாசர் தனக்கு நண்பன் என்பதால் கமல், நாசர் தலைவராக போட்டியிடும் விஷால் அணிக்கு ஆதரவாய்ப் பேசியிருப்பார் போல, அவருக்கு நான் அந்த சமயத்தில் உதவினேன்... இந்த சமயத்தில் உதவினேன்னு சொல்லி கமல் தூண்டிவிடுகிறார் என சரத்குமார் அறிக்கை விடுகிறார். உதவி செய்ததை சொல்வது என்ன வகை என்று தெரியவில்லை. அந்தப்பக்கம் விஷாலுக்கு ஆதரவாக பேசும் வடிவேலு கிணற்றைக் காணோமுன்னு ஒரு படத்துல நான் சொன்னேன்... இங்க நடிகர் சங்கத்தையே காணோமய்யான்னு சாதிகளை கடைவிரிக்கிறார். நாம சட்டசபைத் தேர்தல்ல தேவையில்லாமப் பேசித்தான் நமக்குன்னு இருந்த இடத்தை விட்டுவிட்டு வீட்டில் கிடக்கிறோம். இப்போ இங்க வேற வந்து கூவி நமக்கான ஆப்பை நாமே சரியாக செதுக்கி வைத்துக் கொள்கிறார்.
விஷாலுக்கும் சரத்குமாருக்கும் பிரச்சினை... சொந்தப் பிரச்சினையை நடிகர்களுக்குள் கொண்டு வந்து பிரிக்கிறார் என்று ஒரு பக்க வாதம்... அப்படி என்னய்யா சொத்துப் பிரச்சினை என்றால் அதுதான் இல்லை... பொண்ணு பிரச்சினை... யாரு... சரத்குமார் மகள்... அதுவா... ஆமா... அதேதான்யா... சிம்பு கூட ஒரு படத்துல நடிச்சிச்சே... படம் பேரு கூட போடாபோடி... ரசிகர்கள் கூட போடியின்னு சொன்னாங்களே... ஆமா...அதுக்குத்தான்... மாமன் மாப்பிள்ளை சண்டை அப்படின்னு சொல்றாங்க... இல்லை கிரிக்கெட் விளையாடப் போனப்போ... பிரச்சினையின்னும் சொல்றாங்க... எது எப்படியோ இது அவங்க குடும்பப் பிரச்சினை... இதுல எதுக்குய்யா எல்லாரையும் பிரிக்கிறீங்கன்னு தெரியலை.
பல தரப்பட்ட பிரச்சினைகளைக் கடந்து வாலு கொடுத்த சந்தோஷத்தில் இருந்த சிம்புவை ஏத்திவிட்டு பேச விட்டுருக்காங்க சரத்குமார் அணியினர்... ராஜேந்தர் மகனுக்கா பேசச் சொல்லிக் கொடுக்கணும்... சும்மா நான் என் குடும்பத்தை பிரிக்ககூடாதுன்னு நினைக்கிறேன்... எல்லோரும் என் சொந்தங்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டே அடேய்... உடேய்... அவனே... இவனேன்னு சும்மா போட்டுத் தாக்கிப்புட்டாப்லயில்ல... அதுவும் பாருங்க... என்னவோ ஒரு வார்த்தை... அது... ஆமா... intention... அதேதான்... எனக்குத் தெரிந்த ஒருவர் குடித்து விட்டால் ஆக்சுவலி... அக்சுவலின்னு கொன்னு எடுத்துடுவாரு... சிம்பு பேசினதில் அதிகமாக சொன்னது இந்த intention. ஆனா அளு சும்மா வடிவேலு மாதிரி எல்லாம் பேசலை... ரொம்ப விபரமாப் பேசினாரு... நிறைய விஷயங்களை எடுத்து வைத்தாரு... இடையில் தனுஷ் என்னோட போட்டியாளந்தான்... அவன் கூட எப்படியாச்சும் சேர்த்து வைக்கணும்ன்னு சொல்றான்னு சொன்னார். எல்லாம் சரிதான்.... ஆனால் எதுக்காக இவ்வளவு கோபமான பேச்சு... அப்பா புலி...புலின்னு சும்மா உறுமி... உசுப்பேத்தி... தளபதிய குதிச்சு வர வச்சி... இன்னைக்கு அது எலியாயிப் போயிக்கிடக்கு... இதுல புள்ள ஆய்... ஊயின்னு பேசி.... ம்... சரத்குமாரு ஏத்திவிட்டு வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தாரு... பாவம் சிம்பு... இன்னும் உலகம் அறியாதவராய் இருக்கிறார்.
இளைஞர்கள் கையில் கொடுங்கன்னு விஷால் குதிக்கிறாரு... சரித்தான்... என்னைக்குமே நம்மளை ஆளுறவன் எல்லாமே வேற மாநிலத்துக்காரனுங்கதானே.... தமிழன் தமிழனை ஆள்வதில்லையே... விஷாலுக்கும் ஆசை.... ஆளட்டும்... நாளைக்கு அரசியலுக்கும் வரலாம்... நாமும் ஓட்டுப் போட்டு மேலே ஏற்றிப் பார்ப்போம்... நகைக்கடை, சினிமா, அரசியல், பைனான்ஸ் என எல்லாவற்றிலும் நமக்கு முன்னால் பக்கத்து மாநிலத்துகாரனுங்கதானே இருக்கானுங்க... ஆனா அரசியல் பண்ணுவதற்காகவே பிரச்சினைகளை ஊதிப் பெரிசாக்கும் வேலையை விஷால் செய்கிறாரோ எனத் தோன்றுகிறது.
நாங்கள் வந்தால்.... ஏய் நாங்கள் வந்தால்... என அரசியல்வாதிகள் போல அறிக்கைகள் விடுகிறார்கள். இவர்கள் சொல்வதை எல்லாம் செய்வார்களா? குறிப்பாக நாடகக் கலைஞர்களுக்கு அதைச் செய்வோம் இதைச் செய்வோம் எனச் சொல்கிறார்கள்... செய்வார்களா? இல்லை இதெல்லாம் தேர்தல் நேரத்து அறிக்கைதானா..? என்பதை திரையுலகைச் சேர்ந்த நண்பர்கள்தான் சொல்ல வேண்டும்.
மொத்தத்தில்... இந்த முறை நடிகர் சங்கத் தேர்தல் சட்டமன்ற, நாடாளுமன்ற தேர்தலைவிட மோசமான பேச்சுக்கள், ஜாதியை இழுக்கும் அநாகரீக வார்த்தைப் பிரயோகம் என விறுவிறுப்பாய் இருக்கிறது. இதில் யார் ஜெயித்தாலும் தோற்றாலும் உடைந்த சங்கம் இனி ஒன்றாய் கூடுமா என்பது சந்தேகமே... இவர்கள் எல்லாரும் பேசுவதைப் பார்த்தால் சாதாரண மனிதர்களாய்ப் பேசவில்லை என்பது நன்றாகத் தெரிகிறது. எல்லோர் மனதிலும் சினிமாக் ஹீரோயிசம்தான் தெரிகிறது. அது கற்பனை வாழ்க்கை என்பதை மறந்து பேசுகிறார்கள்... எது எப்படியோ நடிகர்களுக்காக அடித்துக் கொள்ளும் ரசிகர்களை வைத்து பிழைப்பை நடத்தும் நடிகர்கள் இன்று காரசாரமாக அரசியல் நாடகத்தில் நடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்... வெல்பவர் நாளை முதல்வராகக் கூட நம்மால் உட்கார வைக்கப்படலாம்... கூத்துக் கட்டுறவன் கூடி நின்னா சந்தோஷமே... தெருவுக்கு தெரு தனித்தனியா கூத்துக்கட்டினா... யாருக்கு நஷ்டம்?
சரிங்க... புதுக்கோட்டை விழாவுக்கு இன்னும் ஒருநாள்தான் இருக்கு... எல்லாரும் கண்டிப்பாக கலந்துக்கங்க...
வெள்ளந்தி மனுசியாய் மனசில் சிரித்த நிஷாஅக்காவின் தங்கை கணவர் எதிர்பாராதவிதமாக நிகழ்ந்த விபத்தில் அகால மரணமடைந்து விட்டார். அவருக்கு 9 வயதில் ஒரு மகள் இருக்கிறார் என்றும் அந்தக் குழந்தைக்கு அப்பாவின் இறப்பை தெரியப்படுத்தவில்லை என்றும் கேள்விப்பட்டேன். எவ்வளவு கொடுமை பாருங்கள். சிறிய வயதில் மரணம்... அப்பாவை இழந்த மகள் என என்னை வாட்டிய மனவேதனையில் இருந்து இன்னும் மீள முடியவில்லை. நமக்கே இப்படி என்றால் அக்கா, அவர்தான் அவர் தங்கைகளுக்கும் தம்பிக்கும் அம்மாவாக இருந்தார்... இருக்கிறார் என்பதை நான் அறிவேன்... எனவே அக்கா அந்த வேதனையில் இருந்து விரைவில் மீள்வது என்பது சாத்தியமில்லை என்ற போதிலும் தனக்கு வாழ்த்துத் தெரிவித்த அனைவருக்கும் வெள்ளந்தி மனிதர்கள் பதிவில் வந்து நன்றி சொல்லியிருக்கிறார்கள். இதுதான் நிஷா அக்காவின் மனசு. அவர் வேதனைகளில் இருந்து விரைவில் மீளவும் என்றும் எப்போதும் சந்தோசமாக இருக்கவும் இறைவனைப் பிரார்த்திப்போம்.
***
புதுக்கோட்டை வலைப்பதிவர் திருவிழாவிற்கு இன்னும் 4 தினங்களே இருக்கின்றன. சென்ற வருடங்களைக் காட்டிலும் இந்த முறை பதிவர் விழாவுக்கான வேலைகள் இன்னும் சிறப்பாக நடந்து வருகின்றன. போட்டிகள் அறிவித்து நிறையப் பேர் கலந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்நிலையில் இவர்கள்தான் பரிசு பெறுவார்கள் என்று சொல்லும் விமர்சனப் போட்டியும் அதற்கான பரிசுகளும் அறிவித்திருக்கிறார்கள். வரும் 9 ஆம் தேதி இரவுக்குள் அனுப்ப வேண்டும்... பதிவர்களும் பதிவர் அல்லாதவர்களும் கலந்து கொண்டு சிறப்பியுங்கள் நண்பர்களே... விபரம் அறிய இங்குசொடுக்குங்கள்.
***
வலைப்பதிவர் விழாவுக்கு முத்துநிலவன் ஐயா உள்ளிட்ட புதுக்கோட்டைப் பதிவர்கள் அனைவரும் எவ்வளவு தீவிர மாக உழைக்கிறார்கள் என்பதை நாம் அறிவோம். மதுரை வலைப்பதிவர் விழாவுக்கு உழைத்த தனபாலன் அண்ணா புதுக்கோட்டை விழாவுக்கும் மிகச் சிறப்பாக உழைக்கிறார் என்பதை நாம் அறிவோம். மதுரை, புதுக்கோட்டை என்றில்லை நாளை கில்லர்ஜி அண்ணாவுடன் இணைந்து தேவகோட்டையில் விழா வைத்தாலும் ஓடி ஓடி வேலை பார்ப்பவர் யாரென்றால் அது எங்கள் தனபாலன் அண்ணாவாகத்தான் இருக்கும். இன்று விழா குறித்து அண்ணன் அவர்கள் எழுதிய அழகான பாடலை முகநூலில் படித்தேன்.
"ஒவ்வொரு பூக்களுமே... சொல்கிறதே...
வலைப்பூவென்றால் போராடும் போர்களமே...
ஒவ்வொரு பூக்களுமே... சொல்கிறதே...
வலைப்பூவென்றால் போராடும் போர்களமே...
ஒவ்வொரு வலைப்பூவுமே... சொல்கிறதே...
கருத்திட்டால் நட்பு ஒன்று வந்திடுமே..."
என ஆரம்பித்து மிக அழகாக எழுதியிருக்கிறார். அவரின் வலையில் தேடினேன்... கிடைக்கவில்லை... இந்தப் பாடலை சகோதரி தேன்மதுரத் தமிழ் கிரேஸ் அவர்கள் முகநூலில் பகிர்ந்திருக்கிறார்கள்... அங்கு செல்ல... இங்குசொடுக்குங்கள் மிக அருமையாக எழுதியிருக்கிறார். விழாவுக்காக இரவு பகல் பாராது உழைக்கும் புதுக்கோட்டை நட்புக்கள் அனைவரையும் பாராட்டுவதுடன் அண்ணன் தனபாலன் அவர்களுக்கு பாராட்டுக்களுடன் வாழ்த்துக்களையும் சொல்வோம்.
***
கிருமி படம் பார்த்தேன். போலீசுக்கு தகவல் சொல்லும் உளவாளிக்கு நடக்கும் நிகழ்வுகள்தான் கதை. நாயகந் கதிருக்கு திருமணமாகி குழந்தை இருக்கிறது. அழகான மனைவி, அன்பான அக்காதான் மாமியார், அழகிய பூவாய் குழந்தை எல்லாம் இருந்தும் நண்பர்களுடன் தங்கிக் கொண்டு தண்ணி, சூதாடம் என்று இருக்கிறார். இடையில் போலீசிடமும் மாட்டுகிறார். போலீஸ் உளவாளியாக இருக்கும் சார்லி, இவரை போலீஸ் உளவாளி ஆக்குகிறார். அதன் பின்னான நிகழ்வுகளில் முக்கியமான புள்ளியை போலீசில் மாட்டிவிட அதன் காரணமாக சார்லியின் மரணம், அவரின் குடும்ப நிலை, நாயகனைத் துரத்தும் வில்லன்கள், போலீசின் இரட்டை நிலை என்று பயணிக்கும் கதை கடைசி வரை தொய்வில்லாமல் செல்கிறது. படத்தின் திரைக்கதை விறுவிறுப்பாய் இருப்பதால் பார்க்கலாம்.
***
சண்டி வீரனில் வரும் 'அலுங்குறேன் குலுங்குறேன்' பாடல் அடிக்கடி கேட்கும் பாடலாக ஆகியிருக்கிறது. ரொம்ப அருமையாக இருக்கிறது... அதிலும் முரளியின் மகன் அதர்வாவும் ஆனந்தியும் கலக்கலாய் நடித்திருக்கிறார்கள். ஆனந்தி பல இடங்களில் களவாணி ஓவியாவை நினைவூட்டுகிறார். பின்னணிக் குரலும் ஒருவர்தான் போலும்... அந்தக் குரலும் விளையாட்டுத்தனமான செய்கைகளும் அப்படியே... இது எனக்கு மட்டுந்தானான்னு தெரியலை... ஆனா ஓவியாதான் ஞாபகத்தில் வந்தார். ஆமா அழகா பாவாடை தாவணியில் வர்ற இந்தப் பெண்ணைத்தானே திரிஷா இல்லைன்னா நயன்தாராவுல ரொம்ப மோசமா நடிக்க வச்சிட்டாங்கன்னு அழுது சண்டையெல்லாம் போட வச்சாங்க...
இதே போல் ஜிப்பா ஜிமிக்கியில் மொட்டை ராஜேந்திரன் பாடும் 'ஜிப்பா போட்ட மைனரு' பாடலும் ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு. அந்த அழகான அருவியும், பச்சைப் பசேல் என்ற வயல்வெளியும், மாட்டு வண்டி, அரிக்கேன் விளக்கு என நம்மை சின்ன வயதில் வயல் வரப்புகளில் ஓடி விளையாண்ட நினைவுகளை மீட்டெடுக்க வைத்துவிட்டார் இயக்குநர் நண்பர் ரா.ராஜசேகரன்.
***
புலி படம் பார்க்க பைக்கில் வந்து விபத்துக்குள்ளாகி உயிரைவிட்ட இரண்டு பேரின் வீட்டிற்கும் சென்று பெற்றவர்களுக்கு ஆறுதல் சொல்லி பண உதவியும் செய்த விஜயை பாராட்டுவோம். அதே நேரத்தில் உனக்குன்னு குடும்பம் இருக்கு அதுதான் முக்கியம் அதைப் பாரு என் படமெல்லாம் அப்புறம்தான் என்று சொல்ல அஜீத்தைத் தவிர வேறு யாருக்கும் மனம் வரவில்லையே ஏன்..? படம் ரிலீஸ் அன்னைக்கு கட் அவுட் வைக்கவும் அதற்கு பாலாபிஷேகம் செய்யவும் இன்னும் சொல்லப் போனால் வேல் போட்டு பால்குடம் எடுக்கவும் படம் வெளியாவதில் தாமதம் ஆனால் பள்ளி கல்லூரி செல்லும் பெண்களின் பேருந்துகளை மறித்து வெறியாட்டம் நடத்தவும் ரசிகன் தேவை என்று நினைத்து பேசாமல் இருந்து விடுகிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன். குடும்பம், குழந்தை, குட்டி எதுவும் தேவையில்லை... நடிகன் போதும் என்று ஆட்டம் போடும் உனக்கு அவன் செய்வதென்ன...? அவனுக்காக இறந்தால் உன் வீட்டுக்கு வருவான்.... பணம் கொடுப்பான்... அவ்வளவுதான்... உன் உயிர் உன் உறவுகளுக்காகத்தானே ஓழிய கோடிகளை சம்பளமாகப் பெறும் நடிகனுக்காக அல்ல... திரு. அப்துல்கலாம் இறந்த போது செல்ல முடியாதவர்கள்தான் பப்ளிசிட்டிக்காவும் பணத்திற்காகவும் அலங்கார விளக்குகளின் முன்னே அழகாக பவனிவருகிறார்கள் என்பதை மறக்காதீர்கள்.
***
பாக்யாவின் மக்கள் மனசு பகுதியில் கடந்த ஐந்து மாதங்களாக தொடர்ந்து என் கருத்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கிறது. கேள்விகளைக் கேட்டு அதை அழகாக தொகுத்து கலர் புகைப்படங்களுடன் வெளியிடும் திரு. எஸ்.எஸ்.பூங்கதிர் சாருக்கு எனது நன்றி.
***
எல்லோருடைய பதிவுகளையும் படிக்கிறேன்... சிலருக்கு கருத்து இடுகிறேன்... பலருக்கு இடவில்லை... கஷ்டமாய்த்தான் இருக்கிறது... என்ன செய்ய வேலையும் கொஞ்சம் அதிகம்... இப்போதுதான் வாழ்க்கையில் புயல் அடித்து ஓய்ந்து எங்கள் இல்லத்தில் தென்றல் வீசுகிறது. வந்த புயலை வாசலோடு அனுப்பிவிட்டோம் என்றாலும் அது கொடுத்த வலிகளும், உறவுகளே வேண்டாம் என்று ஒதுங்க வைத்த நிகழ்வுகளும் எங்களுக்குள் இன்னும் காயவில்லை. அதனால்தான் அதிகம் எழுதவும் முடியவில்லை. தொடர்ந்து எழுதுங்கள் நண்பர்களே... கண்டிப்பாக வாசிப்பேன்.
***
அன்பு அண்ணன்கள் ஈரோடு கதிர் மற்றும் தேவா சுப்பையா இருவருக்கும் இன்று பிறந்தநாள். காலையில் வாழ்த்து சொல்லியாச்சு என்றாலும் எல்லாரும் மீண்டும் அவர்களை வாழ்த்தலாம். கதிர் அண்ணா இப்போது மிகப் பிரபலமானவர். வேரில் இருந்து நுனி வரையின்னு புத்தகம் போட்டிருக்கிறார். சிறப்பான பேச்சாளர்... எல்லாருடனும் நட்பு பாராட்டுபவர் என்பது மிக முக்கியம். நான் அவருடன் வலைப்பூ மூலமாக தொடர்பில் இருந்தேன். சில சமயம் முகநூல் வாயிலாக சிறிய அரட்டை அடித்திருக்கிறேன். அவ்வளவே... ஆனால் அவரின் பகிர்வுகளையும் அவர் குறித்த செய்திகளையும் தொடர்ந்து வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். அண்ணன் தேவா அவர்களைப் பற்றி.... துபாயில்தான் இருக்கிறார்... எங்க மாவட்டக்காரர்... இரண்டு முறை நேரிலும் சில முறை போனிலுமாய் எங்கள் உறவு என்றாலும் தம்பி என்று சொல்லும் பாசக்காரர். இப்போது இவரின் புத்தகங்கள் அச்சில் இருக்கின்றன. விரைவில் வெளிவர இருக்கின்றன. ஆழ்ந்த சிந்தனை... நம்மை ஆட்கொள்ளும் எழுத்து... இதுதான் தேவா அண்ணா.... இருவருக்கும் இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்.
***
இருங்க ஒரு முக்கியமான விஷயம், நம்ம சரவணன் அண்ணன்... அதாங்க குடந்தையூர் தளத்தின் உரிமையாளர் குடந்தை சரவணன் அண்ணன் அவர்கள் பக்காவான திரைக்கதையில் எங்க கணேஷ் பாலா அண்ணன், துளசி சார், அரசன் அப்படின்னு நம்ம குரூப் ஆட்களை எல்லாம் நடிகர்களாக்கி ஒரு திரில்லர் கதையை குறும்படமாக எடுத்திருக்கிறார். படத்தின் பெயர் அகம் புறம்.... இந்த மாதத்தில் வெளியிடுவார் என்று நினைக்கிறேன்... அவரின் இளமை எழுதும் கவிதை நீ... என்னும் முதல் நாவல் அழகான திரைக்கதை. அப்புறம் சில நொடி சிநேகம்... நல்லதொரு கருவோடு வந்த முதல் குறும்படம்... இப்போ அகம் புறம்... நான் ஆவலாய்... அப்ப நீங்க...?
***
சிங்கையில் புத்தகம் வெளியிட்டு அதே புத்தகத்தை புதுகை வலைப்பதிவர் விழாவில் வெளியிட இருக்கும் தம்பி தவரூபன் அவர்களை வாழ்த்துகிறேன். வரலாற்று நாயகர்களை அற்புத எழுத்தில் நாமெல்லாம் அறியத் தரும் கணித ஆசிரியர். கரந்தை ஜெயக்குமார் ஐயா அவர்களை வாழ்த்தும் வயதில்லை என்பதால் அவரின் பாதம் பணிந்து இன்னும் நிறைய வரலாற்றுப் புத்தகங்களை வெளியிட வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.
***
அப்புறம் புதுக்கோட்டை விழாவுக்கு எல்லாரும் கண்டிப்பாக போய்விட்டு வந்து நிகழ்வின் அற்புத நிஜங்களை எங்களுக்காக பகிருங்கள்... வெளிநாட்டில் இருந்து வரமுடியாத சூழலில் இருக்கும் அனைவரும் ஆவலுடன் காத்திருக்கிறோம்.
இதுவரைக்கும் வெள்ளந்தி மனிதர்களில் என்னைச் செதுக்கிய, மகனாகப் பாவித்த, நண்பனாக நினைத்த மனிதர்களைப் பற்றி எழுதி வந்தேன். உறவுகளை விட உறவாய் வந்தவர்கள்தான் என் வாழ்வில் என்னோட சுக துக்கங்களில் எல்லாம் தோளோடு தோள் நின்றிருக்கிறார்கள்... நிற்கிறார்கள். அப்படி வந்த உறவுகளில் இதுவரை முகம் பார்க்காது எழுத்தால் மனதால் உறவாகிப் போன பலர்தான் இன்று என் வாழ்வில் மறக்க முடியாதவர்களாய் மாறிப் போய் இருக்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட உறவுகளில் ஒருவர்தான் நிஷா அக்கா.
ஆம் பாசத்துக்கு ஒரு நிஷா அக்கா... நிஷாந்தி பிரபாகரன். இலங்கையில் இருந்து புலம்பெயர்ந்து சுவிஸ்ஸில் வாழ்ந்து வருகிறார். ஹேட்டரிங் மட்டுமில்லாமல் இரண்டு மண்டபம், ஹோட்டல் என வைத்து ஹேஹாஸ் கேட்டரிங்க் சர்வீஸஸ் என்ற ஆல் ஈவண்ட்ஸ் மூலமாக திருமணம், பிறந்தநாட்கள் உள்ளிட்ட பெரும்பாலான நிகழ்ச்சிகளை தாங்களே எடுத்து அருமையாக அதை நடத்தி மிகச் சிரத்தையுடன் செய்து வருகிறார். இவரின் மனசு சாதி, மதம் என எந்தச் சாக்கடையையும் தன்னுள்ளே புதைக்காத மனசு. எல்லோரையும் அண்ணன் தம்பியாய், அக்கா தங்கையாய், நல்ல தோழர்களாய் பார்க்கும் உன்னதமானது. இது எல்லாருக்கும் வருவதில்லை.... வாய்ப்பதும் இல்லை.
நான் வலையுலகில் எழுத ஆரம்பித்து ஐந்து வருடங்களுக்கு மேலாகிவிட்டது. தமிழ் மணம், உலவு, தமிழ் 10, இண்ட்லி போன்ற திரட்டிகளில் பதிவுகளை இணைப்பதை தொடர்ந்து செய்து வந்தேன். அப்போதெல்லாம் எனக்கு சேனைத்தமிழ் உலா என்றதொரு குழுமம் இருப்பது தெரியாது. என்னிடம் 'தம்பி என்ன பண்றே...?' என்று உரிமையோடு கேட்கும் தமிழ்க்குடில் அறக்கட்டளையின் காயத்ரி அக்கா ஒரு முறை தம்பி ஒரு சிறுகதைப் போட்டியிருக்கு கலந்துக்க என்று சொல்லி சேனையை அறிமுகம் செய்தார்கள். அதற்காகத்தான் அங்கு உறுப்பினரானேன். சிறுகதை எழுத வேண்டும் என்றால் ஐம்பது பகிர்வுகள் பதிய வேண்டும் என்ற நிபந்தனை விதித்திருந்தார்கள். அதில் எழுதும் பதிவுகள், நாம் மற்றவர்களுக்குப் போடும் கருத்துக்கள் எல்லாம் உள்ளடக்கம் என்பதால் ஒரு வாரத்துக்கு தீவிரமாக இயங்கினேன் என்பது வேறு விஷயம் இப்ப நம்ம வெள்ளந்தி மனுஷிக்கு வருவோம்.
என்னோட முதல் பதிவில் 'குமார் நீங்க இங்க இணைந்தாச்சா...? உங்க பதிவுகளை தொடர்ந்து வாசிப்பேனப்பா...' என்று ஒரு கருத்து நிஷா அக்காவிடம் இருந்து வந்திருந்தது. அதுதான் சேனையில் எனக்கு கிடைத்த முதல் கருத்து. ஆஹா நம்ம எழுத்தை நமக்குத் தெரியாம படிக்கிற ஆளுங்க இருக்காங்கன்னு ஒரு பக்கம் சந்தோஷம். அப்புறம் அடுத்தடுத்த கருத்துக்களில்தான் தெரியும் என்னோட கலையாத கனவுகளின் தொடர் வாசகி அக்கா என்பது. எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி. ஒவ்வொரு பகிர்வுக்கும் அக்காவின் கருத்துக்கள் மிக அழகாக இருக்கும். நானெல்லாம் நல்லாயிருக்கு, அருமை என்று போடுவதோடு சரி. ஆனால் இவரோ படித்து ஒவ்வொரு இடத்திற்கும் கருத்துச் சொல்லி நம்மை ஊக்குவிப்பதில் இவருக்கு நிகர் இவரே.
சேனையில் எல்லோருக்கும் கருத்துச் சொல்லும் நண்பர்கள் நிறைய இருந்தாலும் பல ஆயிரக்கணக்குகளில் கமெண்ட் இட்டு எல்லோரையும் ஊக்கப்படுத்துவதில் இவர் பெருமைக்குரியவர். என்னிடம் கருத்துக்கள் மூலமாக பேசிய அக்கா முகநூலில் இணைந்து தனிப்பட்ட முறையில் என்னுடன் தம்பி என்று பேசியபோதுதான் அவர் என் மீது கொண்ட பாசம் எவ்வளவு பெரியது என்பதை அறிய முடிந்தது. இலங்கைத் தமிழில் அவர்கள் சாட் பண்ணும் போது அந்தப் பாசத்தின் வேர் எவ்வளவு ஆழமானது என்பதை அக்காவுடன் இணையம் மூலமாக தொடர்பு கொள்ளும் எல்லாரும் அறிவார்கள்.
சேனைக்குள் போட்டிக்காகச் சென்றவன் அதில் வென்றதும் அங்கிருந்த உறவுகளின் அன்பினால் அங்கு தங்கி அவர்களுடன் உறவாய் ஆனதில் இருக்கும் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. வருத்தமோ சந்தோஷமோ எதுவாக இருந்தாலும் நமக்கு ஆறுதலாய் அன்பாய் இருக்கும் முகம் பார்க்காத நட்புக்களில் நிஷா அக்காவும் ஒருவர். காயத்ரி அக்காதான் உங்க மாமா, உன்னோட மருமகள் என்று என்னை உறவாய்க் கொண்டு அடிக்கடி என்னுடனும் என் மனைவியுடனும் பேசுவார். இந்த உறவு எவ்வளவு உன்னதமானது என்பதை சில நாட்கள் பேசவில்லை என்றாலும் 'தம்பி என்னாச்சு... எங்க் போனே... உடம்புக்கு முடியலையா? ஊரில் நித்யா குழந்தைகள் எப்படியிருக்காங்க' என்று கேட்கும் போது அறிய முடியும். அதே போல்தான் நிஷா அக்காவும் 'மருமக்கள் எப்படியிருக்காங்க...?' 'உன்னோட மருமகளுக்கு பசிக்கிறதாம்... சாப்பாடு கொடுத்துட்டு வாறேன்ப்பா...' என்றெல்லாம் பேசும் போது இந்த எழுத்து, இந்தத் தமிழ் நமக்கு எப்படியான உறவுகளைக் கொடுத்திருக்கிறது என்று சந்தோஷப்பட வைக்கிறது.
எழுத்துக்களை வைத்து ஒருத்தனின் மனதை அறிந்து உறவாய் ஆக்கிப் பார்க்கும் இதயம் எல்லாருக்கும் வருவதும் இல்லை... வாய்ப்பதும் இல்லை... அப்படி வந்தவர்களும் வாய்த்தர்களும் எனக்கு நிறைய இருக்கிறார்கள். அதற்கு இறைவனுக்கு நன்றி. சமீபத்தில் நான் மிகப்பெரிய புயலில் சிக்கித் தவித்து வருந்தி எழுதாமல் இருந்தபோதெல்லாம் 'என்னாச்சு... எல்லாம் சரியாகும்..? ஏதாவது எழுது... அப்பத்தான் மனசுக்குள்ள இருக்க வலி போகும்' என்று தனது கையில் வெட்டுப்பட்டு தையல் போட்டிருந்த நிலையில் மாலைவேளைகளில் கொஞ்ச நேரம் அரட்டையில் வந்து என்னை அதற்குள் இருந்து வெளிவர வைப்பதற்கு எவ்வளவு முயற்சிகள் எடுத்தார் என்பது எனக்கு மட்டுமே தெரியும். வலைப்பதிவர் சந்திப்பு போட்டிகளுக்கும் கல்கி மற்றும் சில சிறுகதைப் போட்டிகளுக்கும் எழுதும் எண்ணம் இல்லாத நிலையில் எழுது எழுது என்று என்னை எழுத வைத்தவர் நிஷா அக்கா. அவரின் தூண்டுதலே வலைப்பதிவர் போட்டிக்கு மூன்று பதிவுகளை எழுத வைத்தது. இப்படி ஊக்கப்படுத்தி உற்சாகப்படுத்தி எழுத வைப்பதில் அவருக்கு நிகர் அவரே.
முகம் பார்க்காமல் அக்கா தம்பி உறவாகிவிட்ட எங்களுக்குள் இருக்கும் அன்பின் பொருட்டு என்றாவது ஒருநாள் அக்காவை நேரில் சந்திப்பேன் என்று நம்புகிறேன். அது கண்டிப்பாக நடக்கும். சரி வெள்ளந்தி மனுஷியாக என்னுள்ளே புதைந்திருக்கும் எங்க அக்காவுக்கு அக்டோபர் - 4 (நாளை) பிறந்தநாள். இனி வரும் காலங்கள் அக்காவுக்கு உடல் நலத்துடன் சிறப்பான வாழ்க்கையை தொடர்ந்து கொடுக்க வேண்டும் என என் உறவுகள் எல்லாரும் வாழ்த்துங்கள்.
அன்பின் அக்காவுக்கு என் சார்பாகவும் நித்யா சார்பாகவும் உங்கள் மருமக்கள் ஸ்ருதி, விஷால் சார்பாகவும் இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள். நிறைந்த அன்பும் வளமான செல்வமும் பெற்று வாழ வாழ்த்துக்கள்.
"இப்படைப்பு எனது சொந்தப் படைப்பு, 'வலைப்பதிவர் திருவிழா-2015' மற்றும் 'தமிழ்இணையக் கல்விக்கழகம்' நடத்தும் “மின்தமிழ் இலக்கியப்போட்டிகள்-2015“க்காகவே எழுதப்பட்டது, இதற்கென எழுதப்பட்ட கவிதை இது, இதற்கு முன் வெளியான கவிதை அல்ல... முடிவு வெளிவரும் வரை வேறு எங்கும் பதியவோ இதழ்களுக்கு அனுப்பவோ மாட்டேன் என்று தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்..."
**************
பதிவர் விழாவுக்கு இன்னும் 8 நாட்களே இருக்கிறது... புதுக்கோட்டை குலுங்கட்டும்... வலைப்பதிவர் புகழ் உலகெங்கும் பரவட்டும்... தமிழகத்தில் இருக்கும் பதிவர்களெல்லாம் தவறாது கலந்து கொள்ளுங்கள்... எழுத்தின் ஆற்றல் எட்டுத் திக்கும் தமிழைக் கொண்டு செல்லட்டும்...
/0093.gif)
