tag:blogger.com,1999:blog-64635007105596151912012-01-21T16:24:36.499+04:00சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.comBlogger1741100tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-36110149610345177552011-11-16T14:39:00.001+04:002011-11-16T15:11:36.748+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-PPNxpdUvbk8/TsOQuNKL20I/AAAAAAAACek/DWHg9L4ocu8/s1600/k2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-PPNxpdUvbk8/TsOQuNKL20I/AAAAAAAACek/DWHg9L4ocu8/s1600/k2.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Helvetica Neue&quot;, Arial, Helvetica, sans-serif;"><em><span style="color: #134f5c;"><b><span lang="TA" style="font-family: Latha; mso-bidi-language: TA;">மூணாவது வருசத்துல அடியெடுத்து வச்சாச்சு... மனசு வலையில் மட்டும் 200 நண்பர்களின் நட்பையும் வாசிப்பையும் பெற்றது மகிழ்வைத் தருகிறது. எனது தொடரும் எழுத்துக்கும் தொடரும் நட்புக்கும் காரணகர்த்தா நீங்களே... எல்லாருக்கும் நன்றி... நன்றி.. நன்றி.</span></b><b><span style="mso-bidi-font-family: Latha; mso-bidi-language: TA;"></span></b></span></em></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">***********************************</span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><strong>1. சவால் மற்றும் வம்சி</strong></div><br /><div style="text-align: justify;">திரு. ஆதி, திரு. பரிசல்காரன் மற்றும் யுடான்ஸ் திரட்டி இணைந்து நடத்திய சிறுகதைப் போட்டிக்கான முடிவுகள் நேற்று அறிவிக்கப்பட்டன. முடிவுகளுக்கு முன்னால் அனைத்துக் கதைகளுக்குமான விமர்சனம் இரண்டு பதிவுகளாக பகிரப்பட்டது. சென்ற முறை விமர்ச்சித்த விதம் வித்தியாசமானதாக இருந்ததால் சுனாமியாய் தாக்குதல்கள் இருந்தன. ஆனால் இந்த முறை கதை மட்டுமே விமர்சிக்கப்பட்டது. அதுவும் முடிந்தவரை நாசூக்காக. மிகவும் அருமையான விமர்சனங்கள். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>இந்த சவாலில் வெற்றி பெற்றவர்கள் விவரம்</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: magenta;">முதல் இடம் : திரு. ஆர்விஎஸ் / திரு. பினாத்தல் சுரேஷ்</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #674ea7;">இரண்டாம் இடம் : திரு. ஜேகே / திரு. நந்தா குமாரன்</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #38761d;">மூன்றாம் இடம் : திரு. இளா / திரு. சி.பி.செந்தில்</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">வெற்றி பெற்ற அறுவருக்கும் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சவால் ஒன்றுக்கு கதை எழுதுவது என்பது எல்லாருக்கும் சாத்தியமில்லை. இருப்பினும் இந்த சவாலை சவாலாக எடுத்துக் கொண்டு கலந்து கொண்ட அனைத்து உறவுகளுக்கும் வாழ்த்துக்கள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சவால் சிறுகதை குறித்த பரிசல்காரனின் பதிவில் நண்பர் <strong>நடராஜ்,</strong> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: magenta;">‘<span style="font-size: x-small;">ஒரு செம டவுட். இந்த ஃபோட்டோவில் உள்ளது போல் ஒருவர் ரெண்டு துண்டு சீட்டையும், ஒரு இன்கமிங் காலையும் பார்ப்பது போல் காட்சி வரவேண்டுமா, இல்லை, அந்த 2 துண்டு சீட்டில் இருப்பது மட்டும் கதையில் வந்தால் போதுமா?</span></span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><br /><span style="color: magenta; font-size: x-small;"></span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: magenta; font-size: x-small;">ஆமா, இந்த டவுட் ஏன் யாருக்கும் வரல? ‘&nbsp; </span></em>என்று கேட்டிருந்தார். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">உண்மைதான்... நான் உள்பட பெரும்பாலானோர் துண்டுச் சீட்டு வாசகங்களை மட்டுமே பிரதானமாக்கி எழுதியிருந்தோம். மொபைலில் விஷ்ணு இன்பார்மர் என்ற பெயர் வருவதை கவனிக்கத் தவறிவிட்டோம். இருப்பினும் போட்டியை சிறப்பாக நடத்திய நண்பர்களுக்கும் அவர்களுக்கு உதவிய நடுவர்களுக்கும் நன்றியை உரித்தாக்குகிறோம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சவால் சிறுகதைப் போட்டி முடிவுக்குப் பின் அனைவரின் எதிர்பார்ப்பும் <strong>வம்சியின் சிறுகதைப் போட்டி</strong>க்கான முடிவின் மீதுதான் இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை. இதில் சவால் எதுவும் இல்லை... போட்டிக்கதைக்கு களமும் சொல்லப்படவில்லை. பதிவராக இருக்க வேண்டும் மற்றும் 2011ல் பதிவிடப்பட்டிருந்தால் போதும் என்பதை மட்டுமே சொல்லியிருந்தார்கள். அதனால் நாம் ரசித்து எழுதியதை அனுப்பியிருக்கிறோம். வெல்லப்போகும் நண்பர்களின் எழுத்துக்களை வம்சியின் வெளியீட்டில் பார்க்கலாம்... இன்னும் பதினைந்து நாளில் வெற்றிக்கனியை தட்டப்போகும் பதிவர்கள் யார்... யார்... என்பதை பொறுத்திருந்து பார்க்கலாம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f1c232; font-size: large;">*********</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>2. கோவை கவியரங்கத்துக்கு கவிதை அனுப்பியாச்சா கவிஞர்களே...</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">கோவையில் நடக்கும் கின்னஸ் சாதனை கவியரங்கத்திற்கு கவிதை அனுப்ப விரும்பும் நண்பர்கள் கூடிய மட்டும் விரைவாக <strong><span style="color: purple;">மூன்று கவிதைகள், உங்கள் போட்டோ மற்றும் முகவரியுடன் நேரடியாகவோ அல்லது நண்பர் தமிழ்காதலன் அவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரிக்கோ அனுப்பி வையுங்கள்.</span></strong> வாசிக்கப்படும் உங்கள் கவிதைக்கு சான்றிதழ் வழங்கி சிறப்பிக்கப்படும். இது குறித்த விவரம் அறிய கீழே உள்ள சுட்டியை தட்டி பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><a href="http://vayalaan.blogspot.com/2011/10/blog-post_18.html">மனசின் பக்கம்: கோவை கவியரங்க அழைப்பும் சில பகிர்வும்...</a></strong></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">உங்கள் மனசினை தட்டி கவிதைகளை பறக்கவிடுங்கள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f1c232; font-size: large;">*********</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>3. ஊருக்குப் போறேன்... ஊருக்குப் போறேன்...</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ஆமாங்க... முக்கியமான விசயமே இதுதானே... இல்லயா பின்ன... என்னன்னா... எங்க கம்பெனி புராஜெக்ட்ஸ் முடிஞ்சிருச்சு... இப்போ வேலையில்ல... கறக்குற வரைக்கும்தான் வச்சிக்குவாங்க... சும்மா வச்சு வைக்கலப் போடுவாங்களா என்ன... அதனால ஊருக்குப் போறேன்னு கேக்குறப்பல்லாம் முடியாதுன்னு சொன்னவங்க... சொல்லுறவங்க... இப்ப நீ போ, நீ போன்னு எல்லாரையும் விரட்டிட்டாங்க... என்னையும்தான்... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">நாளைக்கு இரவு விமானத்தில் திருச்சி நோக்கி பயணம்... நாளை மறுநாள் மனைவி, மக்களுடன் காரைக்குடியில்... டிசம்பர் 22 வரைக்கும் அங்கதான்... இந்த முறை முடிந்தளவு பதிவுலக நண்பர்களை சந்திக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருக்கிறது. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">டிசம்பர் 25 புது புராஜெக்ட் ஆரம்பிக்கலாம் என்று 80% நம்பிக்கையுடந்தான் 22ந்தேதி வரச்சொல்லி அனுப்புகிறார்கள். பார்க்கலாம். புது புராஜெக்ட் ஒரு வருடத்திற்கு மேல் இருக்கும். அப்ப ஊருக்கு அனுப்பமாட்டார்களாம்... இப்பவே சொல்லியாச்சு... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அப்புறம் புராஜெக்ட் <strong>அபுதாபி</strong>(ABU DHABI)யில்&nbsp;&nbsp;இல்லை <strong>அலைன்</strong> (AL AIN)... அதனால வந்ததும் ஜாகையை அலைனுக்கும் மாத்தணும். தங்க அறை பார்க்க வேண்டும்... என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. <strong>ஆசியா அக்கா</strong> அலைனில்தான் இருக்கிறார்கள். அவர்களைச் சந்திக்க ஆசை. கண்டிப்பாக நடக்கும் என்று நினைக்கிறேன். பார்க்கலாம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அப்புறம் ஊருக்குப் போனா எழுதுறது சிரமம்... ஏன்னா டிசம்பர் 5 மனைவியின் தங்கை திருமணம். அதனால் வேலைகள் சரியாக இருக்கும். என்ன இப்ப நிறைய எழுதுறியாக்கும் இதுல பில்டப் வேறன்னு நினைப்பீங்க... எழுதுறேனோ இல்லையோ முடிந்தளவு வாசிக்கிறேன். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அப்புறம் எனது கதைகளை புத்தகமாக்க வேண்டும் என்று எனது கல்வித் தந்தை பேராசிரியர் <strong>மு.பழனி இராகுலதாசன்</strong> அவர்களுக்கு ஆசை. என்னை எழுத்தாளனாக்கிப் பார்த்தவரல்லவா... கதைகளை வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எழுத்துப் பிழைகள், தலைப்புகள் என திருத்தம் செய்து கொண்டு இருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஆசை நிறைவேறுகிறதா என்று தெரியவில்லை... தற்போது இருக்கும் குடும்ப சூழலில் எனக்குள் அப்படி ஒரு எண்ணம் இல்லை. தேவகோட்டை போய் அவரைப் பார்த்தால்தான் தெரியும்... பார்க்கலாம்.</div><div style="text-align: justify;"><br />இப்ப எதுக்கு இதெல்லாம்... ஊருக்கு போற சந்தோஷம் மட்டுமே இருக்கட்டுமுன்னு நீங்க சொல்றது கேக்குது... ஓகே... சந்திப்போம்.</div><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-பரிவை’ சே.குமார்</em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-3611014961034517755?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-34913894409652082332011-11-10T10:03:00.002+04:002011-11-10T10:09:53.270+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-q2cCjuuYG4I/TrtosrpApLI/AAAAAAAACeQ/JOmTb2pp2cg/s1600/imb4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="319" ida="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-q2cCjuuYG4I/TrtosrpApLI/AAAAAAAACeQ/JOmTb2pp2cg/s320/imb4.jpg" width="320" /></a><span lang="TA" style="font-family: Latha; mso-bidi-language: TA;"><br /><span style="font-size: x-small;"><span style="color: blue;">(நன்றி : இளையராஜா)</span></span></span></div><br />எப்போதோ நீ சொன்னது<br />இப்போதும் மனசுக்குள்...<br /><br />எப்போதோ நீ கொடுத்தது<br />இப்போதும் பாதுகாப்பில்...<br /><br />எப்போதோ நீ கேட்டது<br />இப்போதும் ஞாபகத்தில்...<br /><br />எப்போதோ நீ பார்த்தது<br />இப்போதும் குறுகுறுப்பாய்...<br /><br />எப்போதோ நீ சிரித்தது<br />இப்போதும் காதுக்குள்...<br /><br />எப்போதோ...<br />எப்போதோ...<br />எல்லாமே எப்போதோ...<br /><br />விட்டுச் சென்றாய்...<br />விலகிச் சென்றாய்...<br />விலகாத உன் ஞாபகங்களை<br />எனக்குள் விதைத்துச் சென்றாய்...<br /><br />பசுமையாய் எனக்குள்<br />பாதுகாப்பாய் எல்லாமே...<br /><br />அப்போது வருவாய்...<br />இப்போது வருவாய்...<br />என எப்போதும் <br />நம்பிக்கையாய்...<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-‘பரிவை’ சே.குமார்</em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-3491389440965208233?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-2654965671254670322011-11-07T07:58:00.000+04:002011-11-07T07:58:05.644+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">கிராமத்து நினைவுகள்தான் எத்தனை சுகமானவை... நிறைய நினைவுகளை எழுத்தாக்கினாலும் இன்னும் எழுதச் சொல்லும் சுவை அந்த வாழ்க்கையில் இருந்ததை... இருப்பதை மறக்க முடியாது. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சின்ன வயதில் ரசித்துச் செய்த சேட்டைகளாக இல்லாவிட்டாலும் கண்மாய்க்குள் போட்ட ஆட்டம், கூட்டாஞ்சோறு, கபடி, திருவிழாக்கள் என சந்தோஷித்த நாட்கள் அயிரை மீன் குழம்பு போல மனசுக்குள் ஆக்கிரமித்துத்தான் இருக்கிறது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">பள்ளியில் படிக்கும் காலத்தில் பொன்வண்டும் சில்வண்டும் எங்களிடம் பட்டபாடு இருக்கிறதே... அப்ப்பப்பா... வெயில் காலத்தில் பொன்வண்டும் மழைக்காலத்தில் சில்வண்டும் எங்கள் ஊரில் ஏராளமாக இருக்கும். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3O3ssePjD6k/TrdVGhUdu7I/AAAAAAAACdQ/r2ecFNJeza0/s1600/ponvandu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" ida="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-3O3ssePjD6k/TrdVGhUdu7I/AAAAAAAACdQ/r2ecFNJeza0/s320/ponvandu.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">பொன்வண்டு தகதகக்கும் நிறத்தில் மின்னும் தலையுடன் நீண்ட மீசையுமாக இருக்கும். இறக்கைக்கும் தலைக்கும் இடையில் இருக்கும் இடைவெளி கத்திபோல இருக்கும். அதில் இலைகளை வைத்தால் வெட்டிவிடும். சில நேரங்களில் தவறுதலாக விரலை வைத்தால் ரத்தம் வரும் அளவுக்கு படக்கென்று பிடித்துவிடும். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">பள்ளி விடுமுறை நாட்களில் கொள்ளையில் இருக்கும் வாகை மரங்களில்தான் தவம் இருப்போம். வாகை மரத்தின் இலைகளில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும். மரத்தில் ஏறியும் கல்லை விட்டு எறிந்தும் பிடிப்போம். சில நேரங்களில் பிடிப்பதற்காக கஷ்டப்பட்டு மரத்தில் ஏறி அருகில் செல்லும் போது பறந்து அடுத்த மரத்துக்குப் போய்விடும். அது பறக்கும் போது ஒருவித சப்தம் வரும். அதை வைத்தே அது எங்கு செல்கிறது என்பது தெரிந்துவிடும். ஓடி... விழுந்து... காலில் முள் குத்தி என்ன கஷ்டப்பட்டாலும் எப்படியும் பிடித்து வந்துவிடுவோம். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சாமுண்டரி பாக்ஸில் தவிடு போட்டு அதன் மேல் வாகை இலையை போட்டு அதற்குள் அடைத்து வைப்போம். சில நேரங்களில் டப்பாவை திறந்ததும் பறந்து ஓடிவிடும். இருத்தும் பத்திரமாக வைத்து பள்ளிக்கூடத்துக்கு எல்லாம் கொண்டு போவோம். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">பொன்வண்டு சிறியதாக சிவப்பு, பச்சை, மஞ்சள், வெள்ளை என கலர்க்கலராய் முட்டையிடும். அந்த முட்டையில் விளக்கெண்ணையை தடவி வெயிலில் வைத்தால் குஞ்சு பொறிக்கும் என்ற வழிவழியாய் வந்த வாய்ச்சொல்லை நம்பி எண்ணையை தடவி வெயிலில் காத்திருந்த நாட்கள் எல்லாம் உண்டு. கடைசிவரை அப்படி ஒன்று நிகழ்வதேயில்லை.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">பொன்வண்டின் கழுத்தில் நூலை கட்டி (பல நேரங்களில் அறுத்துவிடும்) வேகமாக சுத்தினால் அழகிய சப்தத்துடன் பறக்கும். பொன்வண்டு எல்லாருடைய புத்தகப் பைக்குள்ளும் வாகை இலையை சாப்பிட்டபடி வலம் வந்த நாட்கள்தான் எத்தனை இனிமையானவை.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: red;">பொன்வண்டு பற்றி தமிழ் விக்கிபீடியாவில்...</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: purple;">பொன்வண்டு (Sternocera) பூச்சி தொகுதியில் (Class Insecta), புப்ரெஸ்டிடெ (Buprestidae) என்ற உயிரியல் குடும்பத்தில், ஸ்டேர்னோசெரா (Sternocera) என்ற பேரினத்தை சேர்ந்த வண்டு வகைகளாகும். </span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><br /><span style="color: purple;"></span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: purple;">இவற்றின் உடலின் மேற்புற ஓட்டுப்பகுதி உலோகத்தைப் போல் மின்னும் தன்மை கொண்டதால் தமிழில் இந்தப் பெயர் கொண்டு அழைக்கப்படுகின்றன. ஸ்டேர்னோசெரா பேரினத்தில் உலகெங்கும் சுமார் 56 வண்டினங்கள் (Beetle Species) உள்ளன. </span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><br /><span style="color: purple;"></span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: purple;">இவ்வகை வண்டுகள் பொதுவாக தாவரவுண்ணிகளாகும்.</span></em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Tc2a5J9A4G4/TrdVKafr9-I/AAAAAAAACdY/KdZgemkwRZk/s1600/silvandu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="256" ida="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-Tc2a5J9A4G4/TrdVKafr9-I/AAAAAAAACdY/KdZgemkwRZk/s320/silvandu.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அடுத்ததாத பொன்வண்டுக்கு நேர்மாறான வண்டுதான் சில்வண்டு... அழகான உருவமில்லாமல் கருப்பாக வித்தியாசமாக இருக்கும். இது மழைக்காலங்களில் கருவமரத்தில் இருக்கும்... கத்திக் கொண்டேயிருக்கும். இதன் ரீங்காரம் இனிமையானது அல்ல... வீட்டில் யாராவது கத்தி அழுதாலோ அல்லது சப்தமாக கத்தினாலோ எதுக்கு சில்வண்டு மாதிரி கத்துறே என்பார்கள். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இவற்றின் உடம்பில் இருந்து தண்ணி மேலில் பட்டால் பத்து வரும் என்பார்கள். இருந்தும் அதை பிடித்து கத்தவிட்டுப் பார்ப்பதில் ஒரு சந்தோஷம்... பிடித்துப் பாக்கெட்டுக்குள் போட்டுக்கொண்டு நல்லபிள்ளை போல் நாலு பேர் இருக்கும் போது அருகில் சென்று பாக்கெட்டை லேசாக அமுக்கினால் போதும் கத்த ஆரம்பித்துவிடும்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">பொன்வண்டைப் போன்று ராஜ மரியாதையெல்லாம் இதற்கு இல்லை. மரத்தடியில் விளையாடும் போதும்... கோவிலில் விளையாடும் போதும்... எங்களுடன் இருக்கும் சில்வண்டு வீட்டிற்கு வரும்போது மீண்டும் கருவமரத்தின் அருகில் விடப்படும்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சில்வண்டு குறித்த குறிப்பு கிடைக்கவில்லை. சில்வண்டின் ஒரு இனமான மகரந்தம் காவும் சில்வண்டு குறித்த தகவல் மட்டுமே விக்கிபீடியாவில் கிடைத்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: red;"><strong>சில்வண்டின் ஒரு இனமான மகரந்தம் காவும் சில்வண்டு <span style="color: red;">குறித்து</span></strong></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: magenta;">ஓர்க்கிட் சில்வண்டு அல்லது மகரந்தம் காவும் சில்வண்டு (ஆங்கிலம்: Pollinating Cricket ;இலத்தின்: Glomeremus orchidophilus ) இதுவரை அறிந்த சில்வண்டு இனங்களுள் மகரந்தச் சேர்க்கைக்கு உதவும் ஒரேயொரு இனமாகும்.</span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><br /><span style="color: magenta;"></span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: magenta;">வழமையாக சில்வண்டு இனங்கள் தாவரங்களைச் சேதப்படுத்துகின்றன, ஆனால் ஓர்க்கிட் சில்வண்டு ஓர்க்கிட் வகையொன்றில் மகரந்தச் சேர்க்கை நடாத்துகின்றது. அறியப்பட்ட தாவரங்களுள் முற்றாக இல்லாது போய்விடக்கூடிய தீவாய்ப்புக் கொண்ட ஆங்க்ரேக்கம் கடேட்டி (Angraecum cadetii) எனும் இன ஓர்க்கிட் தாவரத்தில் மட்டும் இந்தச் சில்வண்டு மகரந்தக்காவியாக உள்ளது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. </span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><br /><span style="color: magenta;"></span></em></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: magenta;">இத்தகைய சிறப்பினால் 2011ம் ஆண்டுக்குரிய சிறந்த பத்து உயிரினங்களில் ஒன்றாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது</span></em>.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: magenta;">2008இல் இவ்வுயிரினம் ரீயூனியன் தீவுப்பகுதிகளில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.</span></em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">பொன்வண்டு மற்றும் சில்வண்டு குறித்த தகவல்களை வழங்கிய தமிழ் விக்கிபீடியாவுக்கும் படங்களை வழங்கிய கூகிளுக்கும் நன்றி.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சரிங்க... அடுத்த கிராமத்து நினைவுகளில் மீண்டும் ஒரு நினைவலையோடு சந்திப்போம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: right;"><em><span style="color: red; font-size: x-small;">-'பரிவை' சே.குமார்</span></em></div><div style="text-align: right;"><br /></div><span style="color: blue; font-size: xx-small;">படங்கள் உதவி : கூகிள்</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-265496567125467032?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-11162715732982153872011-10-31T13:07:00.002+04:002011-10-31T14:10:50.152+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #274e13;"><strong>யுடான்ஸ்,</strong> <strong>ஆதி</strong> மற்றும் <strong>பரிசல்காரன்</strong> இணைந்து நடத்தும் '<strong>சவால் சிறுகதைப் போட்டி – 2011'</strong>க்கான இரண்டாவது சிறுகதை இது. <em>(ஒருவர் இரண்டு கதை அனுப்பலாம் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள்.)</em> யுடான்ஸ்ல எல்லாரும் ஓட்டுப் போடுங்க நண்பர்களே....</span> </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: red;"><strong>முதல் கதை படிச்சு... ஓட்டுப் போட....</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 10pt; text-align: center;"><a href="http://vayalaan.blogspot.com/2011/10/2011.html"><strong><span lang="TA" style="font-family: Latha; mso-bidi-language: TA;">பொறி (சவால் சிறுகதை -</span><span style="font-family: Calibri;"> 2011)</span></strong></a><span style="font-size: 10pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Latha; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;">*********&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; *********</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-L8VwTP60xrk/Tq5auKCbETI/AAAAAAAACc4/7IaGT6xSE8Y/s1600/saval.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" ida="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-L8VwTP60xrk/Tq5auKCbETI/AAAAAAAACc4/7IaGT6xSE8Y/s320/saval.jpg" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 10pt; text-align: center;"><span lang="TA" style="font-family: Latha; mso-bidi-language: TA;"><span style="color: blue; font-size: xx-small;">(இது சவாலுக்கான படம்)</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 10pt; text-align: justify;"><span style="color: red; font-size: large;">எ</span>ப்பவும் சந்திக்கும் பூங்கா வாசலில் தனது பல்சரை நிறுத்திவிட்டு அருகிலிருந்த கடையில் கிங்ஸ் வாங்கி பற்ற வைத்துக்கொண்டு அங்கிருந்த தினத்தந்தியை மேய்ந்து கொண்டிருந்தான் செழியன். அவன் சிகரெட்டை முடிக்கவும் அவனது செல்பேசி அழைக்கவும் சரியாக இருந்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">எடுத்துப் பார்த்தவன் கண்ணம்மா என்று வந்ததும் கட் செய்துவிட்டு கண்களால் தேடினான். அவனுக்கு எதிர்ப்புறம் தனது ஸ்கூட்டியை நிறுத்திவிட்டு சிவப்பு கலந்த பச்சை சுடியில் ப்ரீ ஹேர் விட்டு தேவதையாக சாரு நின்று கொண்டிருந்தாள். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">தன்னை நோக்கி வேகமாக வரும் செழியனைக் கண்ட சாரு, இரு வாறேன் என்று சைகை காட்டியபடி அவனருகில் வந்தாள். “என்ன நான் வர கொஞ்சம் லேட்டானது ஐயா தம்மடிச்சிட்டிங்களோ?” என்று செல்லமாக கடிந்து கொண்டாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“இல்ல வாய் நமநமன்னு இருந்துச்சு... இப்பல்லாம் ரெண்டு மூணுதான் தெரியுமா..? கொஞ்ச நாள்ல சுத்தமா குறச்சிடுறேன் என் கண்ணம்மாவுக்காக... ஓகே”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“இப்படியே சொல்லிக்கிட்டு இன்னும் குடிச்சிக்கிட்டுத்தான் இருக்கே... ரெண்டு, முணுன்னு சொல்லுவே... எனக்கென்ன தெரியும்... சரி வா... ஆமா கையில என்ன பேப்பர்... லவ் லெட்டரா...?”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ஆமா... காதலிக்க ஆரம்பிச்சு மூணு வருசமாச்சு... இனி லவ் லெட்டர் கொடுத்தாத்தான் வாழும்... வேணுமின்னா காதலுக்கு டைவர்ஸ் லெட்டர் கொடுக்கலாம்.&nbsp;" என்றான் சிரித்துக் கொண்டே.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“அப்ப நான் உனக்கு கசந்துட்டேனா... எவளாவது ஆபிசுல புதுசா வந்திருக்காளா... ஒகே... வேணாமின்னா விட்டுடு.... எனக்கும் நல்ல பையனா கிடைக்காமலா போயிடுவான்” படபடவென்று பேசியபடி பட்டென்று பிடித்திருந்த அவன் கையை உதறினாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ஏய்...லூசுக்கண்ணம்மா... சும்மா ஜாலிக்கு சொன்னா கோபம் வந்துருமே உனக்கு... அப்பா... உடனே மூக்கு சிவந்துருமே.... சும்மா சொன்னேன். நீதான் என் வாழ்க்கை... நீதான் என் உலகம்... நீதான் எல்லாமே... நீயில்லாத வாழ்க்கையை நினைச்சுக்கூட பாக்க முடியலை.... இதுல டைவர்ஸ் பண்ணுறதா... வா... இது வேற உள்ள போயி சொல்லுறேன்.”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“என்ன ஐயாவுக்கு புரமோஷன் பேப்பர் கொடுத்துட்டாங்களா?” சகஜ நிலைக்கு மாறினாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ஆமா... கொடுத்துட்டுத்தான் மறுவேலை பாப்பாங்க... அட நீ வேற வா சொல்லுறேன்...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ஆட்கள் அதிகமில்லாத ஒரு இடமாக தேர்ந்தெடுத்து அமர்ந்தனர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“இங்க வந்ததுக்கு பேசாம இன்னைக்காவது பீச்சுப் பக்கம் போயிருக்கலாம்... சும்மா வந்து உக்காந்து பேசிட்டு போயிக்கிட்டே இருக்கதுல என்ன சுகமிருக்கு" முகத்தை அப்பாவியாக வைத்துக் கொண்டு சொன்னான் செழியன்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ம்... வந்த்துல இருந்து ஒரு மார்க்கமாத்தான் பேசுறே...? பீச்சுக்குப் போனா மட்டும் என்னவாம்... அலையை ரசிச்சுக்கிட்டு பேசிட்டு வரப்போறோம். அம்புட்டுத்தானே...” அவனை வேண்டுமென்றே சீண்டினாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ஆமா லவ்வர்ஸா வாறவனெல்லாம் அலையை ரசிக்கவா வாறாங்க...” இழுத்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“அப்புறம் எதுக்கு வாறாங்க..?” தெரியாதது போல கேட்டாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“நீ பாத்ததே இல்லையா... சுடுமணலுல உக்காந்து இப்படி துப்பட்டாவ எடுத்து ரெண்டு தலையவும் மறச்சிக்கிட்டு என்னென்வோ ஆராய்ச்சி பண்ணுவாங்க... ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி நானும் பிரபாவும் போனப்போ ரெண்டு ஸ்கூல் ஸ்டூடண்ட பண்ணுன ஆராய்ச்சியப் பாக்கணுமே... கல்யாணம் பண்ணுனவங்க தோத்தாங்க போ...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“இது பார்க்... என்னோட துப்பட்டாவ கொடு... எவ என்ன ஆராய்ச்சி பண்ணுறான்னு பாக்கத்தான் அவனும் நீயும் அடிக்கடி பீச்சுக்குப் போறதா... இனி பீச்சுப்பக்கம் போனே மவனே பிச்சுப்புடுவேன் பிச்சு... ஆமா...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“நாம போற வழியில நடக்கிறத பாக்காம இருக்க முடியுமா?. ஆமா நீ என்ன எங்கேயும் எப்போதும் அஞ்சலி மாதிரி மிரட்டுறே... காதல்ல மிரட்டலெல்லாம் வச்சுக்கக்கூடாது கண்மணி...” அவளது இதழில் விரல் வைத்து அழுத்தினான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“சரி... ஐயாவுக்கு ரொமான்ஸ் மூடா இருக்கு போல... கொண்டு வந்த பேப்பரை பத்தி ஒண்ணும் சொல்லலை... என்ன பேப்பர்... ம்...?”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“இந்தா நீயே பாரு” என்றபடி அவளிடம் மடித்து வைத்திருந்த பேப்பரைக் கொடுத்தான். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">பிரித்துப் பார்த்தவள் “என்னடா இது... லூசு மாதிரி இதை எதுக்கு தூக்கிக்கிட்டு திரியுறே...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“திட்டாம அதுல என்ன இருக்கு பாரு...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“என்ன இருக்கா ஒருத்தன் திரும்பி உக்காந்துக்கிட்டு மொபைல நோண்டுறான். பேப்பர்ல பிரிண்டெடுத்து கட் பண்ணி வச்சிருக்கான்... “ அவள் அடுக்கிக் கொண்டே போக அவளையே ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“எதுக்குடா... இது...” அவளின் கேள்வியால் தன்நிலைக்கு வந்தவன், “அந்த பேப்பர் துண்டுல எழுதியிருக்கதைப் படி...” என்றதும் “என்ன விளையாடுறியா..? ஒரு பேப்பரக் கொண்டாந்து அதுல இருக்கதை சொல்லு... படியின்னு சொல்றியே... எனக்கு வேற வேலையில்ல...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“சரி நானே சொல்றேன்.... அந்த ரெண்டு பிட் பேப்பர்லயும் என்ன எழுதியிருக்குன்னா... ஒண்ணுல ‘Sir, எஸ்.பி. கோகுலிடம் நான் தவறான குறியீட்டைத்தான் கொடுத்திருக்கிறேன். கவலை வேண்டாம் – விஷ்ணு’ அப்படின்னும் இன்னொன்னுல ‘Mr. கோகுல், s w H2 6f – இதுதான் குறியீடு கவனம் – விஷ்ணு’ அப்படின்னும் இருக்கா...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“எனக்கு தமிழ்த் தெரியாதுன்னு படிச்சுக் காட்டுறியா...” கோபமாவது போல் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு கேட்டாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“இல்ல இதுதான் இப்ப பதிவுலகத்துல பரபரப்பான மெஜெஸ்...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“என்ன பரபரப்பு... யார் அந்த விஷ்ணுவும்... கோகுலும்...” </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“இது சரியா பொருந்துற மாதிரி சிறுகதை எழுதணுமாம்... போட்டி அறிவிச்சிருக்காங்க...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">கைகளை இடுப்புக்கு கொண்டு வந்து அவனை முறைத்தாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-hS45K1lEPY8/Tq5kFwL8FLI/AAAAAAAACdA/xLg96u_kBog/s1600/saval2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="216" ida="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-hS45K1lEPY8/Tq5kFwL8FLI/AAAAAAAACdA/xLg96u_kBog/s320/saval2.jpg" width="320" /></a><span style="font-size: xx-small;"><span style="color: magenta;"><span lang="TA" style="font-family: Latha; line-height: 115%; mso-bidi-language: TA;"><br />(இது கதைக்கான படம் - </span>படம் நன்றி : மணியம் செல்வன்)</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div></div><div style="text-align: justify;">“ஏண்டா கொல்லுறே...? உனக்கெதுக்கு இது... அதெல்லாம் கதை எழுதுறவங்க மண்டய உடச்சுக்கணும்... தூக்கி வீசிட்டு வாடா.... கொல்லாம...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“என்னயப்பாத்தா கதை எழுதுற மாதிரி தெரியலையா... என்னோட வலைப்பூவுள்ள எழுதுனதை பாத்திருக்கேல்ல... நேத்து பிரபாகிட்ட இதை காட்டுனப்போ வேண்டாத வேலை எதுக்கு மாப்ளேன்னு சொல்லி சிரிக்கிறான். சரி நீயாவது நல்லது சொல்வேன்னு பாத்தா...” முகத்தை தூக்கி வைத்துக் கொண்டு திரும்பி அமர்ந்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“இந்த கோபத்துக்கு ஒண்ணும் குறைச்சலில்ல... ஐயா புலவரே... நீங்க நல்லா கதை எழுதுவீங்க... எழுதுங்க... ஜெயம் கிடைக்கட்டும்...” என்று அவன் கன்னத்தில் இச் பதித்தாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“அதான் சாரு இருக்கியே... அப்புறம் எதுக்கு ஜெயம்...” அவளை இழுத்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“அடப்பாவி... கோபமெல்லாம் பொய்யா... ஒரு முத்தம் வாங்கத்தானா... அதுசரி ஜெயம் கிடைப்பாளான்னு நப்பாசை எதுவும் இல்லையே...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அவளைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே “ம்.... சொல்லு எப்படி எழுதலாம்... க்ரைம் சப்ஜெக்ட் எடுதுக்கலாமா... இன்ஸ்பெக்டர் கோகுல், இன்பார்மர் விஷ்ணு... இவங்களுக்குள்ள நடக்கிற ஒரு நிகழ்வை வச்சி...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“நிறுத்து... நீ க்ரைம் கதை எழுதவா.. அதுக்கெல்லாம் நிறையப் பேரு இருக்காங்க... பேசாம பாக்கியம் ராமசாமி எழுதுற அப்புச்சாமி கதை மாதிரி ஜோக்கா எழுது... நீ சிரியஸா பேசினாலே தாங்க முடியாது. இதுல சீரியஸ் கதை வேறயா... பதிவுலகம் கொஞ்ச நாளைக்காவது இருக்கட்டும் ராசா... பஸ்ஸ விட்டதும் எல்லாரும் அங்க போயி கும்முனிங்க... என்னாச்சு பஸ்ஸ செட்டுல போட்டுட்டு எல்லாரையும் வெரட்டிட்டாங்க...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“சும்மா வெறுப்பேத்தாதே... சொல்லு எப்படி ஆரம்பிக்கலாம்...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“எனக்கு கதையெல்லாம் எழுத தெரியாது... படிக்கும்போது பார்முலாவ ஞாபகம் வச்சுக்கவே என்னால முடியாது... இதுல S W H2 6F-ன்னு எல்லாம் வச்சு கதைவிடச் சொன்னா... எனக்குத் தெரியாது... நீ யோசிச்சு எதாவது எழுது... பந்தயத்துல ஜெயிக்கலையின்னாலும் கலந்துக்கிட்ட குதிரையின்னாலும் பெருமைதானே...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“நல்லா ஓட்டக்கத்துக்கிட்டேடி... எப்படி ஆரம்பிக்கலாம்... அந்த பாழடைந்த ரோட்டில்....”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ஏய்... இரு... பார்க்ல பக்கத்துல காதலிய வச்சிக்கிட்டு கதை... அதுவும் பேய்க்கதை போல யோசிக்கிற நேரமாடா இது... நீ ரொம்ப படுத்துறேடா... நா போறேன்... நீ உக்காந்து யோசி....” கோபமாக எழுந்தாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“சரி... சரி... நான் அப்பறமா யோசிச்சிக்கிறேன்... உக்காரு... அங்க பாரேன்... அந்த ரெண்டு பேரையும்... “ அவன் கை காட்டிய திசையில் பார்த்தாள். அங்கே இதழாராய்ச்சியில் இருவர் தீவிரமாக இருந்தனர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“கருமம்... கருமம்... பூங்காவுக்குள்ள புயல வர வச்சிடுவாங்க போல...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“என்ன சொன்னே... என்ன சொன்னே....”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“என்ன...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“இல்ல எதோ பூங்காக்குள்ள...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“பூங்காக்குள்ள இல்ல... பூங்காவுக்குள்ள புயலயின்னு சொன்னேன்...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“எஸ்... பூங்காவுக்குள்ள புயல்... இதுதான் கதையோட தலைப்பு... தமிழகம் முழுவது குண்டு வக்கிறாங்க.... இது மாதிரி ஒரு பூங்காவுல குண்டு வக்கிறது சம்பந்தமான குறியீடு ஒண்ணு இன்பார்மர் விஷ்ணுவுக்கு கிடைக்குது... அதே நேரம் தீவிரவாத கும்பலுக்கு விஷ்ணு இன்பார்மர்ன்னு தெரிய வருது... அவனோட குடும்பத்தை பணயமா வச்சி மிரட்டுறாங்க... அப்ப அவன் இன்ஸ்பெக்டர் கோகுலுக்கு தப்பான குறியீடை கொடுக்கிறான்... எப்படி தீவிரவாத கும்பல் மாட்டுது... இதுதான் கதை...” படபடவென்று சொல்லிக் கொண்டே போக...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ஐயோ... நிப்பாட்டு... நீ இப்படி கொல்லுவேன்னு தெரிஞ்சிருந்தா இன்னைக்கு நான் வந்திருக்கவே மாட்டேன்... இதெல்லாம் நிறைய தமிழ்ப்படத்துல பாத்தாச்சு... கொஞ்சம் வித்தியாசமா யோசி... இப்ப என்னய ஆளைவிடு... நான் கிளம்புறேன்... எனக்கு நாளைக்கு முக்கியமான டாஸ்க் முடிக்கணும்... கொஞ்சம் ஜாவா கோடிங்க பாக்கணும்... அப்புறம் இந்தப் போட்டி எப்ப முடியுதுன்னு சொல்லு அதுக்கு அப்புறம் வாறேன்...” என்றாள் சிரித்துக் கொண்டே.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“போம்மா... என்னோட கிரியேட்டிவிட்டிய கேவலப்படுத்தாதே... எனக்குள்ள ஒரு இயக்குநர் இருக்கான்... அவன் வெளிய வாற நாள் தூரத்தில் இல்ல...”</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ஓகே... இப்ப சொல்றேன்... க்ரைம் அது இதுன்னு யோசிக்காம... இதை வச்சி கொஞ்சம் வித்தியாசமா யோசி... ஏன் இப்ப நமக்குள்ள நடந்ததை கொஞ்சம் மாத்தி கதையா ரெடி பண்ணு.... வெற்றி பெற வாழ்த்துக்கள்... காலையில போன் பண்ணும் போது நீ உன்னோட கதையை எங்கிட்ட சொல்றே... பர்ஸ்ட் நான் கேட்டதும் நீ அனுப்பி வைக்கலாம்... ஓகே... பெஸ்ட் ஆப் லக் மை டார்லிங்...” என்றபடி எழும்ப அவனும் அவளுடன் எழுந்து கொண்டான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இருவரும் இணைந்து நடக்க, இரண்டு நண்பர்கள் தீவிர ஆலோசனையில் இருந்தார்கள். அவர்களை கடக்கும் போது ‘இன்ஸ்பெக்டர் கோகுலுக்கு தனக்குத் தெரியாம இன்பார்மர் விஷ்ணு தப்புப் பண்றானோன்னு சந்தேகம் வந்திருது... அதனால...’ என்று ஒருவன் இன்னொருவனிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“இவங்க ரெண்டு பேரும் எழுத்தாளர்கள் சுபா போல பதிவுலக சுபா போல... என்னமோ பரிச்சைக்குப் படிக்கிற மாதிரி சின்ஸியரா... உன்னய மாதிரியே நிறைய அலையுதுக போல... நல்லா போட்டி வச்சாங்கப்பா... ஒரு படத்தைப் போட்டு பதிவுலகத்தையே பைத்தியமா க்ரைம் கதையின்னு அலைய வச்சிட்டாங்கப்பா...&nbsp;" என்று செழியனின் காதில் சாரு கிசுகிசுக்க, அவளை “சும்மா வாடி...” என்றான் சிரித்துக் கொண்டே.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-‘பரிவை’ சே.குமார்.</em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-1116271573298215387?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-54828318453889167172011-10-29T09:42:00.000+04:002011-10-29T09:42:58.644+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #274e13;"><span style="font-size: x-small;">(இந்தக் கதை </span><a href="http://udanz.com/page.php?page=savaal2011"><span style="color: blue;">யு</span>டான்ஸ்</a>, <a href="http://www.parisalkaaran.com/2011/09/2011.html">பரிசல்காரன்</a><span style="font-size: x-small;"> மற்றும் </span><a href="http://www.thaamiraa.com/2011/09/2011.html">ஆதி</a><span style="font-size: x-small;"><span style="font-size: small;"> </span>இணைந்து அறிவித்திருக்கும் <span style="color: purple; font-size: small;">சவால் சிறுகதைப் போட்டி</span>க்கானது. கதையைப் படித்து உங்கள் கருத்தையும் தவறாமல் யுடான்ஸில் ஓட்டும் அளியுங்கள். <span style="color: red; font-size: small;">யுடான்ஸ் திரட்டி</span>யில் நீங்கள் அளிக்கும் ஓட்டும் வெற்றியாளரைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் சிறு பங்காற்ற இருக்கிறதாம். எனவே தவறாமல் வாக்களியுங்கள்.... எனக்கு மட்டுமல்ல... <span style="color: red; font-size: small;">கலந்து கொள்ளும் நண்பர்கள் அனைவருக்கும் வாக்களியுங்கள்.</span> )</span></span></strong></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tIaNgUfsD1g/TquOJKsatOI/AAAAAAAACcw/nZT0mP3ooNc/s1600/saval" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" ida="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-tIaNgUfsD1g/TquOJKsatOI/AAAAAAAACcw/nZT0mP3ooNc/s320/saval" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: red; font-size: large;">க</span>டற்கரையில் அமர்ந்து சூரியன் அஸ்தமிப்பதை ரசித்துக் கொண்டிருந்த விஷ்ணுவை நெருங்கினார் இன்ஸ்பெக்டர் கோகுல்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஹாய் விஷ்ணு... எப்படியிருக்கீங்க?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வாங்க கோகுல்... நான் நல்லாயிருக்கேன். நீங்க எப்படியிருக்கீங்க?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நல்லாயிருக்கேன்... வாங்க நடந்துக்கிட்டே பேசலாம்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன கோகுல் திடீர்ன்னு என்னய வரச்சொல்லியிருக்கீங்க... அதுவும் அலுவலகத்துக்கு வரச்சொல்லாம... கடற்கரைக்கு வரச் சொல்லியிருக்கீங்க... எனித்திங்க் இம்பார்ட்டண்ட்?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா விஷ்ணு.... இது முக்கியமான விசயம்... இதை அங்க வச்சு பேசக்கூடாது ஏன்னா சுவருக்குக்கூட காது இருக்கும்... நான் உங்ககிட்ட சொல்றது நம்ம ரெண்டு பேருக்கு மட்டும்தான் தெரியணும்..." </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அவர்கள் ஆள் அதிகமில்லாத பகுதிக்கு வந்து கரையோரத்தில் கிடந்த படகில் அமர்ந்தனர். சிகரெட் பாக்கெட்டில் இருந்து சிகரெட்டை எடுத்துக் கொண்டு விஷ்ணுவிடம் நீட்டினார். அவனும் எடுத்துக் கொள்ள... சிகரெட் இருவர் கையிலும் கரைந்து கொண்டிருந்தது. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இதுதான் மேட்டர் விஷ்ணு..." என்றபடி கரைந்த சிகரெட் துண்டை மணலில் போட்டார் கோகுல்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ம்... இந்த விசயத்துல நான் என்ன பண்ணனுமின்னு நினைக்கிறீங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"விஷ்ணு.... இதுல ஒரு அமைச்சர் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறதுனால டிபார்ட்மெண்ட் எப்படித்தான் விசாரிச்சாலும் எங்க ஆளுக மூலமாக தினசரி நடவடிக்கைகள் அவங்களுக்கு தெரிஞ்சிருது... அதானால விசாரணையும் விசாரிக்கிற அதிகாரியும் பாதிக்கப்படுறாங்க... அதான் உங்களை யாருக்கும் தெரியாம விசாரிச்சு எனக்கு தெரிவிக்கச் சொல்லுறேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன கோகுல் நீங்க... இன்னைக்கு நாட்டுல நடக்கிற அம்புட்டு கெட்ட காரியத்துலயும் அமைச்சருங்க இல்லாததே இல்லையே... கொள்ள அடிச்சுப்புட்டு களி திங்கிறதைத்தான் இப்ப உலக நாடே பாத்துக்கிட்டுதானே இருக்கு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அவனுங்க நேரடியா இருக்கதாலதான் எந்த விசாரணையையும் குறிப்பிட்ட தூரத்துக்கு மேல போகுதில்ல... எத்தன கேசு தூங்குது தெரியுமா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி விடுங்க... ஜனநாயக நாடு... ஜனங்கள ஏமாத்திப் பொழக்க ஒரு எம்.எல்.ஏ. பதவி இருந்தாப் போதும்.. சரி விடுங்க... நமக்கெதுக்கு அரசியல்... மேட்டருக்கு வருவோம்"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நான் சொன்னதை நீங்க சீக்கிரமா விசாரிச்சு நல்ல பதிலா சொன்னீங்கன்னா நான் எல்லார் மேலயும் ஆகஷன் எடுப்பேன்... அதுக்கப்புறம் தண்ணியில்லாத காட்டுக்கு மாத்துனாலும் கவலைப்படமாட்டேன்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கண்டிப்பா... இன்னும் ஒரு வாரத்துல உங்களுக்கு இந்த கேஸ் சம்பந்தமான எல்லா விவரங்களையும் கொண்டு வந்து தாறேன்... ஒகே... சரி நான் இப்படியே போறேன்... நீங்க வந்த வழியா போயிருங்க..." என்றபடி கிளம்பினான் விஷ்ணு.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">*******</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta; font-size: large;">ம</span>றுநாள் மதியம் 12.30 மணிக்கு சூர்யா லாட்ஜ்க்குள் நுழைந்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எக்ஸ்கியூஸ் மீ... பரந்தாமன் சாரைப் பாக்கணும்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீங்க விஷ்ணுவா... எப்ப வந்தாலும் உங்களை அனுமதிக்க சொல்லியிருக்கார். நாலாவது மாடியில ரூம் நம்பர் 401ல இருக்கார். நீங்க போங்க நான் கூப்பிட்டு சொல்லிடுறேன்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">லிப்டில் நாலாவது மாடிக்கு சென்று ரூம் நம்பர் 401 முன்னால் செல்ல, உள்ளே இருந்து வந்த ஒருவர் "நீங்கதான் விஷ்ணுவா... அண்ணன் உங்களுக்காகத்தான் காத்துக்கிட்டு இருக்கார்..." என்றபடி உள்ளே அழைத்துச் சென்றார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வாங்க தம்பி... காலயிலயே வராம இப்பத்தான் வாறிய.." வெற்றிலையை மென்றபடியே கேட்டார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்லங்க... கொஞ்சம் முக்கியமான வேலையா சிலரப் பாக்க வேண்டியிருந்துச்சு... அதான் முடிச்சிட்டு வாறேன்... என்ன பேசணும்..." அவரிடம் பேசியபடி அருகிலிருந்தவர்களைப் பார்த்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நம்ம ஆளுகதான்... ஒண்ணும் பிரச்சினையில்ல... சொல்றேன்... ஒக்காருங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"தம்பி... துப்பறிஞ்சு நல்ல பேரு சம்பாரிச்சு வச்சிருக்கியலாமே..." பெரிய மீசை அவனைப் பார்த்து கேட்டது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஐய்யோ... அப்படியெல்லாம் இல்லங்க... எதோ பொழப்பு ஓடுது..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி தம்பி விசயத்துக்கு வருவோம்..." என்ற பரசுராமன், "ஒங்களுக்கு எம்புட்டு பணம் வேணும்" என்றார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னங்க எதுக்கு எனக்குப் பணம்... என்ன வேலையின்னு சொல்லுங்க... வேலைக்குத் தகுந்தமாதிரித்தான் வாங்குவோம்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீ வேல பாக்கம இருக்கத்தான் பணம் தாறேங்கிறேன்..." வெற்றிலை எச்சில் தெரிக்க சிரித்தார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எனக்குப் புரியல..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன தம்பி நானே நேரடியா பேசுறேன்னா... என்ன வேலயின்னு தெரியாதா ஒனக்கு... நாலு ஓட்டலு... ரெண்டு தேட்டரு... நாலஞ்ச்சு மில்லு... சில பல லாரியின்னு பெரிய லெவல்ல இருக்க நானே எறங்கிப் பேசுறேன்னா... பிரிய வேணாமா தம்பி.."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"உண்மைக்குமே புரியலங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கோகுல் ஒங்கிட்ட சொன்ன வேலய பாக்காம இருக்கத்தான் பணம் தாறேன்னு சொல்றேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"...." அதிர்ச்சியாய் அவரை நோக்கியவன் சுதாரித்து " எந்த கோகுல்... எனக்கிட்ட என்ன வேலை கொடுத்தார்".</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"தம்பி நடிக்காதீங்க... எங்களுக்கு எல்லா எடத்துலயும் ஆளு இருக்கு... கடற்கரைக்குப் போயி பேசினா... இது பெரிய ரிஸ்கான வேல தம்பி... அமைச்சரு, எம்.எல்.ஏ. பெரிய பெரிய புள்ளிங்கன்னு நிறைய பேரு இதுல இருக்கோம்... எங்க எல்லாரையும் நீங்க தண்டிக்கணுமின்னா தமிழ்நாடு தாங்காது..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன மிரட்டுறீங்க... எனக்கு தெரியாதுங்கிறேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"தம்பி அடிச்சி மிரட்டச் சொல்றியா... என்ன... ம்... ஊட்ல ஒருத்த உயிரோட இருக்கமுடியாது... நீ பிரண்டுன்னு அவனுக்கு உதவப் போற நான் கோடிய கொட்டித் தாறேன்னு சொல்லுறேன்... என்ன கண்டுபிடிச்சியோ எங்கிட்ட கொடுத்துட்டு ஒதுங்கிக்க... நாங்க அவன போட்டுத் தள்ளிடுவோம்... மண் அள்ளுறதை எதுத்த இன்ஸ்பெக்டரை கல்யாணமாகி நாலு மாசத்துல மண்ணு லாரியில மோதி கொன்ன எங்களுக்கு இவன் என்ன பிஸ்கோத்து... வாழ வேண்டிய வயசு... சின்ன சின்ன வேலய பாத்துக்கிட்டு வாழ்க்கய ஓட்டமா... எதுக்கு இதெல்லாம்... ம்"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அது..." நாக்கு வறண்டது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"தம்பி நாங்க கஷ்டப்பட்டு ரிஸ்க்கெடுத்து காரியம் பண்றோம்... அவன் இதுல மூக்க நொழச்சதுமில்லாம... பாவம் நீ ஒன்னயும் இழுத்து விட்டிருக்கான்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நான்... அது..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"பயப்புடாதே... இன்னயில இருந்து நீ நம்மாளு ... ஒனக்கு சொன்னபடி பணம் வரும்... அவன திசை திருப்பி விட்டுட்டு ஒதுங்கிக்க... சரி... முகத்தை தொடச்சிட்டு கிளம்பு. காலையில பண்ணினது என்னோட பெர்சனல் நம்பர்... சேவ் பண்ணி வச்சிக்க.... ஒகே... நாங்க என்ன பண்றோம். எங்க பண்றோமுன்னெல்ல்லாம் நீ துப்பறிய வேண்டாம். பேசாம ஓன்னோட வேலயப் பாரு... அப்புறம் எதுக்கும் நீ என்னய தேடி வரவேண்டாம். அது கோகுலுக்கு சந்தேகத்தை வரவச்சிடும்... அப்புறம் சிக்கலாயிடும். எனக்கு நீ போனெல்லாம் பண்ண வேண்டாம். அவசியமுன்னா நாங் கூப்பிடுறேன்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி..." என்று கிளம்பியவன் கடற்கரையில் பேசியது இவங்களுக்கு தெரிஞ்சிருக்குன்னா இன்ஸ்பெக்டரை பாலோ பண்றாங்க... இதுல மாட்டிக்கிட்டு நாம குடும்பத்த இழக்கணுமா... இவங்களுக்கு உதவுனா பணத்துக்கு பணமுமாச்சு... உயிர் பயமும் இல்ல... என்று நினைத்தான். ஆனால் உள் மனசு தப்பு பண்ணாதே என்று கத்தியது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">கீழே இறங்கியவன் அவளைப் பார்த்தான்... அவளும் பார்த்தாள். இருவருக்கும் மிகுந்த சந்தோஷம். பின்னர் அவளுடன் சில நிமிடங்கள் பேசிவிட்டு கிளம்பினான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">*******</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #274e13; font-size: large;">இ</span>ரவு தனக்கு வந்திருந்த மின்னஞ்சல்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அதில் திவ்யா என்ற பெயரில் வந்திருந்த மின்னஞ்சலை படித்தவன், 'எஸ்... எஸ்... கிடைச்சிருச்சு... இதை முதலில் கோகுல்கிட்ட சொல்லணும்' என்று நினைத்தபோது போன் அடித்தது. எடுத்துப் பார்த்தவன் 'இவரு எதுக்கு இப்போ கூப்பிடுறாரு?' என்று நினைத்தபடி 'அலோ' என்றான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன தம்பி ஒன்னோட டிடக்ட்டிவ் புத்திய நமக்கிட்டே காட்டுற..?" எதிர்முனையில் பரந்தாமன் கோபமாய் கேட்டார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எ... என்ன... நான் ஒண்ணும் பண்ணல சார்... உங்களுக்கு பேவராத்தான் இருப்பேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"தம்பி... எங்கிட்ட பொய் சொன்னா எனக்குப் பிடிக்காது... ஆமா ஒன்னால ஒரு பொம்பளப்புள்ள மாட்டிக்கிட்டாளேப்பா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சார்... அவள ஒண்ணும் பண்ணிடாதீங்க... ப்ளீஸ்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீ நடந்துக்கிறதப் பொறுத்துத்தான் எதாவது பண்ணுவேன்... இன்னும் ஒண்ணும் பண்ணல... சரி வெசயத்துக்கு வா... அவ பண்ணுன காரியத்துக்கு பிசுனசு பேச வாற ரெண்டு வெள்ளக்காரப்பயலுவ நம்ம பக்கத்து பொண்ணு பிரசா வேணுமின்னாங்க... அவங்களுக்கு விருந்து வைக்கலாமுன்னு இருக்கேன். அவள காப்பாத்துது ஒங்கையிலதான் தம்பி இருக்கு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வேண்டாம்... நா... நா... எ... என்ன செய்யணும்?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அவ அனுப்புனதை வச்சி நீ கோகுலுக்குட்ட வெசயத்தை சொல்ல ரெடியாயிருப்பே... நாங்க இன்னும் ரெண்டு நாள்ல செய்யப் போற இந்த ஆபரேசன் எங்க நடக்குதுன்னு ஒனக்கு தெரிஞ்சி போச்சு... ஒருவேளை ஒனக்கு முன்னாடி அவனுக்கும் தெரிஞ்சிருக்கலாம். ஆனா நீ சொன்ன அவன் நம்புவான். அதனால அவனுக்கு பொய்யான தகவலை கொடு. மத்ததை நாங்க பாத்துக்கிறோம்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி செய்யிறேன்... திவ்யாவை...."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எங்க வேல முடியட்டும்... அவ பத்திரமா வருவா..." என்றபடி போனை கட் பண்ணினார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'சை... எப்படி... எப்படி மாட்டுனா... எல்லாம் போச்சு...' என்று நினைத்தவன் திவ்யாவுக்கு எதாவது ஆனால் என்ன பண்றது என்று நினைத்தபோது மனசு படபடக்க ஆரம்பித்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">யோசித்தவன் ஒரு முடிவுக்கு வந்தவனாய் பரந்தாமன் நம்பருக்கு போன் செய்ய, அது சுவிட்ஸ் ஆப் செய்யப்பட்டிருந்தது. 'இப்பத்தானே பேசினான். அதுக்குள்ள மப்படிச்சிட்டு மல்லாந்துட்டானா... இல்ல திவ்யாவை எதாவது...' யோசித்த போதே வியர்க்க ஆரம்பித்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">கணிப்பொறியில் வேகவேகமாக எதோ டைப் செய்து பிரிண்ட் போட்டு இரண்டாக கட் பண்ணி எடுத்தான். அதில் 'sir, எஸ்.பி. கோகுலிடம் நான் தவறான குறியீட்டைத்தான் கொடுத்துள்ளேன். கவலை வேண்டாம். -விஷ்ணு' என்றிருந்ததை படித்துப் பார்த்தவனுக்கு ஏதோ தவறு இருப்பது தெரிய... மீண்டும் டைப் செய்தான். இந்த முறை குறியீட்டை தகவலாக மாற்றி பிரிண்ட் எடுத்து ஒரு கவரில் போட்டான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'Mr.கோகுல், s w H2 6f - இதுதான் குறியீடு. கவனம் - விஷ்ணு' என்று இருந்ததை இன்னொரு கவரில் போட்டு பேரெழுதி இரண்டையும் எடுத்துக் கொண்டு வேகமாக வண்டியை எடுத்தவன், எதுக்கு லெட்டர்ல கொடுத்துக்கிட்டு காலையில சொல்லிக்கலாம் என்று வீட்டுக்குள் வந்து கோகுலுக்கு பிரிண்ட் எடுத்த மேட்டரை அவரது மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு அவசரம் என்று தலைப்பிட்டு அனுப்பிவிட்டு அதை கிழித்து எறிந்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #7f6000;">*******</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d; font-size: large;">சி</span>ல தினங்களுக்குப் பிறகு தினங்களுக்குப் பிறகு அன்றைய நாளிதழ்கள் ஏழைக் குடும்பத்து பிள்ளைகளை கடத்தி வந்து கிட்னி திருடும் கும்பல் கூண்டோடு கைது என்றும் சில நகரங்களின் முக்கிய புள்ளிகளுடன் சேர்ந்து ஒரு மத்திய மந்திரியும் இந்த பாதகச் செயலை செய்திருக்கிறார். பிடிபட்டவர்களின் வாக்குமூலத்தை ஆதாரமாக வைத்து மத்திய மந்திரி இன்று மாலைக்குள் கைது செய்யப்படலாம் என்றும் பரபரப்புச் செய்தியை தாங்கி வந்திருந்தன.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #660000;">*******</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #741b47; font-size: large;"><strong>அ</strong></span>ன்று மாலை கடற்கரைக்கு அருகில் இருக்கும் இந்தியன் ரெஸ்டாரண்டில் "எந்த மிரட்டலுக்கும் பயப்படாம எனக்கு சுப்ரமணியபுரம் மேற்குல வீட்டு வசதி வாரிய கட்டிடம் எண் 2 தளம் எண் 6 அப்படிங்கிறதை அழகா s w H2 6f - குறியீடா அனுப்பி, அதே சமயம் பரந்தாமனையும் நம்ப வச்சி... மிகப்பெரிய கிட்னி திருட்டுக் கும்பலை பிடிக்க உதவுனதுக்கு ரொம்ப நன்றி விஷ்ணு. அதுதான் உங்க டிடெக்டிவ் மைண்ட்... உங்களுக்கு என்ன செய்யணுமோ அது விரைவில் காவல்துறை மூலமா செய்யிறேன். இது என்னோட கிப்ட் உங்களுக்காக..." என்று அவனது கையில் அந்த பாக்ஸை கொடுத்த கோகுல், "ஆமா ரெண்டு மூணு நாளா நீங்க தூங்கல போல..." என்று கேட்க</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா சார் திருட்டுக் கும்பல்கிட்ட இருந்து எனக்கு பிராப்ளம் வந்தா நான் பேஸ் பண்ணிப்பேன். எனக்கு உதவப் போய் என்னோட காலேஸ் மெட் திவ்யா மாட்டிக்கிட்டதுதான் சார் எனக்கு ரொம்ப வருத்தமாப் போச்சு..." </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அவங்களத்தான் சேப்பா காப்பாத்தியாச்சில்ல... நம்ம அரசு நேர்மையா நடவடிக்கை எடுத்தா பரந்தாமன் மத்திய மந்திரியெல்லாம் சிறைவாசம்... இல்லேன்னா எனக்கு தண்ணியில்லாத காடு... நீங்க உயிர காப்பாத்திக்க வேற ஊரு..." என்றபோது விஷ்ணுவின் போன் அடிக்க... அதில் திவ்யா என்று வந்ததும விஷ்ணு முகத்தில் காதலின் மொட்டு மலர்வது கோகுலுக்குத் தெரிந்தது.</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><em><span style="color: red; font-size: x-small;">-'பரிவை' சே.குமார்.</span></em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-5482831845388916717?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-23329063647486501252011-10-26T09:59:00.003+04:002011-10-26T10:11:32.120+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Ti6nZzq1Itw/Tqef73RxxfI/AAAAAAAACbc/tU3ZeQXuYSA/s1600/d1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="230" ida="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-Ti6nZzq1Itw/Tqef73RxxfI/AAAAAAAACbc/tU3ZeQXuYSA/s320/d1.jpg" width="320" /></a></div><br />பட்டாடை உடுத்தி<br />பல்வகை இனிப்பு உண்டு<br />பந்தங்களுடன் பாட்டாசு வெடித்து<br />பகட்டாக கொண்டாடினாலும்...<br /><br />புதுத்துணி உடுத்தி<br />இட்லியுடன் சில இனிப்பும்<br />சில்லறை வெடிகளுமாய்<br />நடுத்தரமாக கொண்டாடினாலும்...<br /><br />இருப்பதில் புதிது உடுத்தி...<br />இருப்பதை மகிழ்ந்து உண்டு<br />வெடிப்பதை பார்த்து மகிழ்ந்து<br />ஏழ்மைத் தீபாவளி கொண்டாடினாலும்...<br /><br />ராமநாதன் கொடுத்த துணி அணிந்து<br />சாந்தியக்கா கொடுத்த இட்லியும் <br />சிந்தாமணி கொடுத்த சில வடையும் <br />சிக்கனமாய் சாப்பிட்டு<br />சுப்ரமணி மகன் வெடித்த வெடியில் <br />வெடிக்காததை தீயிலிட்டு வெடிக்க வைத்து<br />இல்லாமை தீபாவளி கொண்டாடினாலும்....<br /><br />கிடைக்கும் சந்தோஷத்தில்<br />உயர்வேது... தாழ்வேது...<br />உள்ளத்தின் மகிழ்ச்சியில்<br />எல்லையில்லா இன்பத்தை<br />எல்லோருக்கும் கொடுக்கட்டும் <br />இத் தித்திக்கும் தீபாவளி...<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-GdjYWBfYseU/Tqef9uNodlI/AAAAAAAACbk/7xDA2UE_yN8/s1600/d2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" ida="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-GdjYWBfYseU/Tqef9uNodlI/AAAAAAAACbk/7xDA2UE_yN8/s320/d2.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /><strong><span style="color: red;">என் இனிய உறவுகள் அனைவருக்கும் </span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: red;">உள்ளங்கனிந்த தீபாவளி நல் வாழ்த்துக்கள். </span></strong></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: blue;">கொண்டாடுங்கள்... சந்தோஷமாய் இருங்கள்.</span></strong></div><strong></strong><br /><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: magenta;">இத்தினம் மட்டுமல்ல... </span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: magenta;">இனி மலரும் தினங்கள் எல்லாம் மகிழ்வை </span></strong><br /><strong><span style="color: magenta;">மலரச் செய்யட்டும்.</span></strong></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ewBOLL6PS0A/Tqef_Vr6mTI/AAAAAAAACbs/FLQzyIM5vbc/s1600/d3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" ida="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-ewBOLL6PS0A/Tqef_Vr6mTI/AAAAAAAACbs/FLQzyIM5vbc/s320/d3.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 10pt;"><span style="color: purple;"><strong>தன்மானமிக்க நட்புக்களின் உ</strong><strong>ணர்வுக்கு மதிப்பளிக்கும் விதமாக இன்று முதல் <span style="color: red;">தமிழ்மணம் </span>ஓட்டுப் பட்டையை நீக்கியுள்ளேன்.</strong></span> <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><em><span style="color: blue; font-size: x-small;">வாழ்த்துக்களுடன்,</span></em></div><div style="text-align: right;"><em><span style="font-size: x-small;"><span style="color: red;">-‘பரிவை’ சே.குமார்</span>.</span></em></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: xx-small;"><em>Thanks: Google (Photos)</em></span></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: red;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-2332906364748650125?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-82369910785141693392011-10-22T08:54:00.000+04:002011-10-22T08:54:05.172+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pZO4MKHt-LQ/TqJKfrgLloI/AAAAAAAACbU/Tk-WBjH1qMY/s1600/k1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-pZO4MKHt-LQ/TqJKfrgLloI/AAAAAAAACbU/Tk-WBjH1qMY/s320/k1.jpg" width="320" /></a></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><br /></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><br /></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">"</span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">நாஞ்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சொல்லிக்கிட்டே</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">இருக்கேன்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">நீ</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">எரும</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">மாட்டுல</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">மழ</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">பேஞ்ச</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">மாதிரி</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">நிக்கிற</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">என்ன</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">நாஞ்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சொல்றது</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">புரியுதா</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... "</span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">"</span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">ம்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">..." </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">அழுகையினூடே</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">தலையாட்டினாள்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சுதா</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">.</span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">"</span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">மறுபடியும்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">நீ</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">அவங்கூட</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">பேசுறதப்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">பாத்தேன்னு</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">எவளாவது</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சொன்னா,</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">அன்னக்கே</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">உன்னய</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">கொன்னு</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">போட்டுருவேன்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">...</span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">கொன்னு</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">நாஞ்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சொன்னதை</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">செய்வேன்னு</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">உனக்குத் தெரியுமில்ல</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">..."</span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">"..."</span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">"</span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">போ</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">போயி</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">வேலயப்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">பாரு</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">..."</span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">"...."</span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">"</span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சொல்லுறேன்,</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">மரமாட்டம்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">நிக்கிற</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">போ</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">போயி</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சந்திரா</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">தண்ணிக்குப்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">போறதாச்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சொன்னா</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">போயி</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">நல்ல</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">தண்ணி</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">தூக்கிட்டு</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">வா</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">.. </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">போ</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">அப்புறம்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">போகும்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">போது</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">எவகிட்டயும்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">எங்காத்தா</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">திட்டுச்சுன்னு</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சொல்லி</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">வைக்காதே</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">புரியுதா</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">."</span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"> </div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">"</span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">ம்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">..." </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">கண்ணைத்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">துடைத்தபடி</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">குடத்தை</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">எடுத்துக்கொண்டு</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சந்திரா</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">வீடு</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">நோக்கி</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">நடந்தாள்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">.</span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">"</span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சந்திரா</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">... </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">ஏய்</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"> </span><span style="color: black; font-family: Latha; font-size: 11pt;">சந்திரா</span><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;">..."</span></div><div style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify;"><br /></div><span style="color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt;"><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: red;">மேலும் படிக்க அதீதம் போங்க</span></strong>.. <a href="http://atheetham.com/story/%E0%AE%95%E0%AF%82%E0%AE%B4%E0%AE%BE%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%B2%E0%AF%8D"><strong><span style="color: #cc0000;">'கூழாங்கல்'</span></strong></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: magenta; font-size: small;"><strong>இந்தக் கதை <span style="color: blue;">அதீதம்</span> <span id="6_TRN_v">தீபாவளி சிறப்பிதழில் வெளிவந்துள்ளது</span>.முதல் முறை இணைய இதழில் என் சிறுகதையை வெளியிட்ட <span style="color: blue;">அதீதம் ஆசிரியர்</span> குழுவுக்கு நன்றி.</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: magenta; font-size: small;">---------------</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><div style="text-align: justify;">என்ன நண்பர்களே கோவை கின்னஸ் கவியரங்கத்துக்கு&nbsp;28 வரிகளுக்குள்&nbsp;3 கவிதையும் உங்க போடவும் அனுப்பிச்சா... அனுப்பாத கவிஞர்கள் உடனே அனுப்புங்க... விவரங்களுக்கு இந்த இடுகையை பாருங்க...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://vayalaan.blogspot.com/2011/10/blog-post_18.html">'கோவை கவியரங்கமும் சில பகிர்வும்'</a> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்</em></span></div><div style="text-align: left;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>Thanks: Photo from </em><span style="color: black;"><a href="http://elayarajaartgallery.com/">இளையராஜா</a></span></span></div></span><div style="text-align: left;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-8236991078514169339?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-644919344879068412011-10-18T10:01:00.003+04:002011-10-19T06:32:25.423+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-IWDu0-D0GVc/Tp0Rn5J_s-I/AAAAAAAACbI/Jh4rFTsOBgM/s1600/bharathi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-IWDu0-D0GVc/Tp0Rn5J_s-I/AAAAAAAACbI/Jh4rFTsOBgM/s1600/bharathi.jpg" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: blue;">ம</span></strong>னசின் பக்கம் எழுதி ரொம்ப நாளாச்சு... இதோ சில பகிர்வுகளை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறேன்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: magenta;">மு</span></strong>தல்ல சில நாட்களுக்கு முன்னர் பிறந்த நாள் கொண்டாடிய என் <strong>தம்பி</strong> <a href="http://marumlogam.blogspot.com/">'கலியுகம்' <strong><span style="color: red;">தினேஷ்</span></strong></a>, 'அதீத' பாசம் கொண்ட <strong>அண்ணன்</strong> திரு. <strong><a href="http://lksthoughts.blogspot.com/"><span style="color: red;">எல்.கே</span></a></strong> மற்றும் நேற்று பிறந்தநாள் கொண்டாடிய என் <strong>அக்கா</strong> <strong><a href="http://yaavatumnalam.blogspot.com/"><span style="color: red;">சுசி</span></a></strong>க்கும் என் இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: purple;">***</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #274e13;">கோ</span></strong>வை தமிழ்ச்சங்கம், கற்பகம் பல்கலைக்கழகம், கோவை அரிமா சங்கம் ஆகியவை இணைந்து தமிழ்க் கவிதையை வளர்க்கும் நோக்கத்தோடு கின்னஸ் சாதனை கவியரங்கம் நடத்த உள்ளனர். மொத்தம் <strong><span style="color: red;">1001</span> கவிஞர்கள்</strong> பங்கேற்கும் இந்நிகழ்ச்சி <strong><span style="color: red;">72</span> மணி நேர</strong> தொடர் <strong>கவியரங்கமாக</strong> நடக்க உள்ளது. வரும் <strong>டிசம்பர்</strong> மாதம்<strong> <span style="color: red;">9,10,11</span></strong> தேதிகளில் கற்பகம் பல்கலைக்கழக அரங்கில் நடக்க இருக்கும் இந்த கவிரங்கத்தில் பங்கேற்கும் கவிஞர்களுக்கு, <strong><span style="color: #274e13;">கின்னஸ் சாதனைக்கான சான்றிதழ்கள் வழங்கப்படும் </span></strong>என தெரிவித்துள்ளனர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>கவியரங்கத்தில் பங்கேற்க விருப்பம் உள்ளவர்கள், <span style="color: red;">28 வரிகளுக்கு மிகாமல் 3 கவிதைகள், புகைப்படம் </span>மற்றும் சுய முகவரியிட்ட உறையுடன், இம்மாத இறுதிக்குள்,</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><strong>தலைவர் </strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><br /><strong></strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><strong>கோவைத் தமிழ்ச் சங்கம்</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><br /><strong></strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><strong>63, பாரதிதாசன் நகர்</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><br /><strong></strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><strong>ராமநாதபுரம்</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><br /><strong></strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple;"><strong>கோவை-45</strong></span> என்ற முகவரிக்கு அனுப்பலாம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">நேரடியாக கவிதைகள் அனுப்ப முடியாதவர்கள் நண்பர் <strong><a href="http://ithayasaaral.blogspot.com/">இதயச்சாரல்..!</a> <span style="color: red;">தமிழ்க்காதலன்</span></strong><span style="color: red;"> </span>அவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு அனுப்பி வைத்தால் அவர் கோவை தமிழ்ச்சங்க தலைவருக்கு அனுப்பிவிடுவார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அவரின் மின்னஞ்சல் :<strong> <span style="color: #741b47; font-size: large;">thamizhkkaathalan@gmail.com</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">என்ன நண்பர்களே... கின்னஸ் கவியரங்கில் 1001ல் நாமும் ஒருவராக இருக்கலாமே... எடுங்கள் பேனாவை... எழுதுங்கள் கவிதைகளை... நம் தமிழ் மொழி வளர்ப்போம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>குறிப்பு :</strong> வெளிநாட்டில் இருக்கும் கவிஞர்களின் கவிதைகள் அவர்களது பெயருடன் நண்பர்களால் வாசிக்கப்படும்.<br /><br /><strong>இதுதான் தலைப்பு என்றில்லை... என்ன கவிதையாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். நீங்கள் பதிவராக இருந்தால் உங்கள் வலைப்பூவில் பகிர்ந்தவைகளில் உங்களுக்கு மிகவும் பிடித்த கவிதைகளையே அனுப்பலாம். இதற்கென தனியாக எழுத வேண்டும் என்றில்லை.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #990000;">***</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: magenta;">நே</span></strong>ற்று அலுவலகத்திற்கு வந்ததும் என் மனைவியிடம் இருந்து பதட்டமான போன் கால் ஒன்று வந்தது. பாப்பா போன பள்ளிக்கூடப் பேருந்து விபத்தில் மாட்டிவிட்டதாம். பிள்ளைகளுக்கு ஒன்றும் இல்லையாம் என்று சொன்னதுடன் காரைக்குடியில் இருக்கும் பள்ளியின் ஹாஸ்டலில் தங்க வைத்திருப்பதாக் சொல்லி, போய் பார்த்து வருகிறேன் என்று சொன்னதும் எனக்கு ஒன்றும் ஓடவில்லை. என்னாச்சோ... ஏதாச்சோ என்ற பதட்டம். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அண்ணனுக்கு போன் பண்ணி விவரம் சொல்ல, அவர் ஊருக்கு போன் செய்து விசாரித்து பயப்படும்படி ஒண்ணுமில்லை என்று சொன்னதும்தான் நிம்மதியாச்சு... பிறகு என் மகளைக் கூட்டிக்கொண்டு வீடு வந்து சேர்ந்த என் மனைவி மீண்டும் என்னுடன் பேசினார். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அப்போது பாப்பா போன பேருந்துக்கு முன்னால் போன அதே பள்ளிப் பேருந்துதான் விபத்துக்குள்ளாகியிருக்கிறது. இவர்கள் சென்ற பேருந்து விபத்தின் காரணமாக பள்ளிக்கு செல்லாமல் ஹாஸ்டலுக்கு திருப்பி விடப்பட்டுள்ளது. பேருந்து மீது மோதிய டூவீலர்க்காரர் இரண்டு சிறு குழந்தைகளுடன் வந்திருக்கிறார். சம்பவ இடத்திலேயே அவரும் அவரது ஒரு குழந்தையும் உயிர் இழந்துவிட்டனர். இன்னொரு குழந்தை கவலைக்கிடமாக இருக்கிறதாம். அவர் தண்ணி அடித்துவிட்டு வண்டி ஓட்டியதாக சொல்லப்படுகிறதாம். <span style="color: #351c75;">(விபத்தைப் பார்த்தவர்கள் அவர் மீதுதான் தவறு என்று சொல்கிறார்களாம்).</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அவர் தண்ணி அடித்திருந்தால் அவர் இழந்து அவரது உயிரை மட்டுமல்ல இரண்டு மாணிக்கங்களை அல்லவா? இதற்கு பள்ளி நிர்வாகம் என்ன செய்யப் போகிறது தெரியவில்லை. ஒரு அப்பனாக என் குழந்தைக்கு ஒன்றுமில்லை என்று சந்தோஷப்பட்டாலும் ஒரு மனிதனாக மலர வேண்டிய பிஞ்சுக் குழந்தைகளின் கனவு கலைக்கப் பட்டுவிட்டதே நினைத்து மனசு வலிக்கிறது. இன்னொரு சோகம் என்னவென்றால் அம்மா இல்லையென்றும் சொல்கிறார்களாம், உண்மையா என்று தெரியவில்லை. குடிகார அப்பனால் <span style="color: #cc0000;">(அவன் குடித்திருந்தால்...)</span> குடும்பமே சிதைந்துவிட்டதே.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">பள்ளி நிர்வாகம் சரியான முறையில் குழந்தைகளுக்கான பேருந்து வசதியை செய்யாததே விபத்துக்கான காரணம். ஒழுங்கான முறையில் டிரைவர்களை நடத்தாததால் அடிக்கடி மாறும் டிரைவர்கள், அனுபவமில்லாத இளைஞர்கள் டிரைவர்களாக இருப்பது, தனியாரிடம் பிள்ளைகளை ஏற்றிவர கமிஷன் முறையில் ஒப்பந்தம் வைத்துள்ளது என நிறைய தவறுகள் அவர்களிடம் இருக்கிறது. இது தொடரும் பட்சத்தில்... நினைக்கவே பயமாக இருக்கிறது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">கடந்த மாதங்களில் பேருந்து இல்லையென எங்கள் ஏரியாவில் இருந்து 15, 20 மாணவர்களை ஒரு ஆம்னி வேனில் புளி மூட்டை போல அடைத்து கொண்டு சென்று அவர்கள் ஹாஸ்டலில் இருந்து வேறு வண்டிக்கு மாற்றி அனுப்பினர். என் மனைவி பள்ளி நிர்வாகியிடம் சண்டையிட்டு பிள்ளையை அனுப்ப முடியாது என்று சொன்னது போல் மற்ற தாய்மாரும் சண்டை போட்டிருப்பார்கள் போல... மீண்டும் பேருந்து விட்டார்கள். இன்று இரண்டு உயிர்களைப் பலி வாங்கிய விபத்து இன்னும் கோரமாகியிருந்தால் என்ன செய்வது?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இனியாவது பள்ளி நிர்வாகம் யோசிக்குமா?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">விபத்தைப் பார்த்த என் மகளுக்கு காய்ச்சல் வந்தாச்சு. மருத்துவரிடம் போய் வந்தும் இன்னும் சரியாகவில்லை. இன்று பள்ளி செல்லவில்லை. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #660000;">***</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: blue;">ந</span></strong>ம்ம மைந்தரைப் பத்தி <a href="http://yaavatumnalam.blogspot.com/">சுசி</a> அக்கா, <a href="http://tamilamudam.blogspot.com/">ராமலக்ஷ்மி</a> அக்கா மற்றும் சகோதரி <a href="http://amaithicchaaral.blogspot.com/">அமைதிச்சாரல்</a> பகிர சொல்லியிருந்தாங்க... என்னத்தைங்க பகிர்றது... தினமும் நடக்கும் கூத்துக்களையா... சரி இந்தக் கூத்தை மட்டும் கேளுங்க...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">மதுரைக்கு அவங்க ஐயா வீட்டுக்கு போனப்போ ம.தி.மு.க காரங்க பம்பரம் சின்னத்துக்கு ஓட்டு கேட்டு வந்திருக்காங்க... பயபுள்ள மனசுக்குள்ள அவங்க கோஷம் சட்டுன்னு புகுந்துக்கிச்சு... அப்புறம் யாரு வந்தாலும் இவரு மழலைத் தமிழ்ல 'போடுங்கம்மா ஓட்டு... பம்பரத்தைப் பாத்துன்னு...' சொல்லியிருக்காரு... இது காரைக்குடிக்கு வந்ததும் தொடர்ந்திருக்கு... பேப்பரை கிழிச்சு எல்லாரு வீட்டுலயும் போயி போட்டு 'போடுங்கம்மா....' வாசகத்தை கத்திக்கிட்டு இருந்திருக்காரு. தினமும் ஸ்கைப்பில் என்னிடம் பேசும் போது இதை சொல்லுவார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">எங்க தெருவுக்கு பம்பரத்துக்கு ஓட்டு கேட்டு வந்திருக்கு ஒரு கூட்டம்... இவரு வாசல்ல நின்னுக்கிட்டு 'அம்மா வந்துட்டாய்ங்கம்மா... வந்துட்டாய்ங்கன்னு' கத்தியிருக்காரு... அவங்க யாருடா வந்திருக்கான்னு கேட்க , இவரு 'போடுங்கம்மா ஓட்டு... பம்பரத்தைப் பாத்துன்னு...' கத்திட்டாரு... வந்தவங்க பம்பரமா... ரொம்ப சந்தோசப்பட்டு இவர தூக்கி உம்மா கொடுத்து இவர சொல்லச் சொல்லி வேட்பாளரோட மொபைல்ல பதிவு பண்ணிக்கிட்டாங்களாம். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ரெண்டு வயசுலயே இதை அடக்க முடியலையே பின்னால மேய்க்க முடியுமா? - இது அவங்க அம்மாவோட கேள்வி. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ரெண்டு மூணு நாளக்கி முன்னால படியில இருந்து விழுந்து கால்ல அடிபட்டிருக்கு... ரெண்டு நாள் நடக்காம இருந்த சின்னத்துரை இப்ப வீக்கத்தோட நொண்டிக்கிட்டே வீதிவுலா வாறாராம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>சரிங்க... இது போதுங்க இப்போ... மத்ததெல்லாம் அப்புறம் பாக்கலாம்... மீண்டும் சந்திப்போம்.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்.</em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-64491934487906841?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-13747467660494219752011-10-10T11:07:00.003+04:002011-10-11T07:43:01.722+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-IgHCCcFFJHI/TpKW8tLx_MI/AAAAAAAACaM/QUEIJKeSW_Q/s1600/fish1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-IgHCCcFFJHI/TpKW8tLx_MI/AAAAAAAACaM/QUEIJKeSW_Q/s320/fish1.jpg" width="320" /></a></div><span style="font-size: x-small;"></span><br /><span style="font-size: x-small;"><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000; font-size: xx-small;">(தூ<span lang="EN">ண்டில்</span><span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>போடும்<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>பெரியவர்)</span></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div></span><br /><div style="text-align: justify;">கிராமத்து நினைவுகள் எழுதி நீண்ட நாட்களாகிவிட்டதுங்க. எனக்கு இப்போ நகரத்து வாழ்க்கைதான் வாய்த்திருக்கிறது என்றாலும் கிராமத்து வாழ்க்கைதான் பிடித்திருக்கிறது. அந்த பசுமையான வயல்கள், கண்மாய்கள், ஊரணிகள்,&nbsp;எங்கும் நிறைந்த தண்ணீர், கோவில் திருவிழாக்கள், அடர்ந்த மரங்கள், ஆடு, மாடு, கோழி என பார்த்துப் பழகிய கண்களுக்கு குழாய்த் தண்ணீரும், குடியிருக்கும் வீட்டுக்கு அருகில் என்ன நடந்தாலும் கண்டு கொள்ளாத மக்களுமான வாழ்க்கை ஏனோ மனசோடு ஒட்டாமலே தொடர்கிறது. இருப்பினும் ஒரு சந்தோஷம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">நாங்கள் இருக்கும் காரைக்குடியில் எங்கள் தெருவில் அந்நியோன்யமான நட்பு எங்களுக்கு வாய்த்திருக்கிறது. அது எங்கள் குழந்தைகளுக்கு கிடைத்த வரப்பிரசாதம். தெருவில் எல்லாருடைய வீட்டுக்கும் செல்லப்பிள்ளையாக நம்ம மைந்தர் வலம் வருகிறார். அவர் இல்லை என்றால் தெருவே வெறிச்சோடிப் போச்சு என்று எல்லாரும் புலம்பும் அளவுக்கு வைத்திருக்கிறாராம். <strong>(அப்ப எம்புட்டு சேட்டை பண்ணுவான்னு பாத்துக்கங்க.. ) </strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அவருக்கு ரெண்டு வயசுதாங்க ஆகுது. ரெண்டு நாளைக்கு முன்னால ஊர்ல 11 மணிக்கு மேல இருக்கும். அவங்க அம்மாகிட்டா அப்பாட்ட பேசுறேன்னு சொல்லி அழுது போன் பண்ண சொல்லி எங்கிட்ட என்ன கேட்டார் தெரியுமா? அப்பா.... அம்மா தூங்கு... நீ தூங்கலன்னு கேட்டாரு பாருங்க... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சரி கிராமத்து நினைவுகளை எழுதாம மகனப் பத்தி எழுதுறானேன்னு திட்டாதீங்க... என்ன செய்வது வெளி நாட்டு வாழ்க்கை.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">எங்க ஊரு கண்மாயில் தண்ணீர் நிறைந்து கிடக்கும் காலங்களில் பள்ளி விடுமுறை நாட்களில் பெரும்பாலான நேரங்களில் அங்கு தான் கிடப்போம். ஒன்று குளிப்போம் இல்லை என்றால் தூண்டிலில் மீன் பிடிப்போம். மழைக்காலத்துக்குப் பிறகு கடைகளில் தூண்டி முள் விற்பனை இருக்கும். முள்ளும் நரம்பும் வாங்கி மயிலிறகு தட்டை அல்லது நெட்டித் தட்டையை சிறிதாக வெட்டி அதில் கட்டி அதை ஒரு நீண்ட கம்பில் கட்டி தூண்டில் தயார் செய்வோம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ep-FRBNyO9g/TpKW6qYACrI/AAAAAAAACaI/iUYuxpnZxMM/s1600/Fish2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-ep-FRBNyO9g/TpKW6qYACrI/AAAAAAAACaI/iUYuxpnZxMM/s320/Fish2.jpg" width="320" /></a></div><span lang="EN"></span><br /><span lang="EN"><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000; font-size: xx-small;">(அழிந்த<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>கண்மாயில்<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>மீன்<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>பிடிக்கும்<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>காட்சி)</span></div></span><br /><div style="border: currentColor; text-align: justify;"><br />மீன் பிடிக்க தனியாக செல்வதில்லை... நாலைந்து பேராகத்தான் கிளம்புறது வழக்கம். போகும் போது எங்க ஊரு ஊரணியில் மண்ணை வெட்டினால் நிறைய மண்புழு கிடைக்கும் அவற்றை எடுத்து ஒரு டப்பாவில் போட்டுக் கொண்டு பிடித்த மீனை போட்டு வைக்க ஒரு பாத்திரத்துடன் அவிழும் டவுசரை பட்டுக் கயிற்றில் <strong>(அதாங்க அராணாக்கொடி)</strong> சிறையிட்டு வழியும் மூக்கை புறங்கையால் துடைத்தபடி (<strong>இது எல்லாருக்குமானது கிடையாது... ஊழை மூக்கன்களுக்கு மட்டும்) </strong>செல்வோம்.<br /><br />தூண்டில் முள்ளில் புழுவை லாவகமாக செலுத்தி தண்ணீருக்குள் வீசி கம்பை கையில் பிடித்தபடி நிற்க, தட்டை தண்ணீரில் மிதக்கும். இரையை தேடி வரும் மீன் புழுவை சாப்பிடும் போது தட்டை லேசாக ஆட ஆரம்பிக்கும்... இரையை விழுங்கும் போது முள் வாயில் பட்டதும் வேகமாக ஓட நினைத்து மீன் இழுக்க... தட்டை தண்ணீருக்குள் அழுங்க... லாவகமாக இழுத்தால் மீன் முள்ளில் மாட்டிக் கொள்ளும். முதல் மீன் பிடித்ததும் நமக்கு ரொம்ப சந்தோஷமாக இருக்கும்.<br /><br />அதிலும் தட்டை ஆடுவதைப் பார்த்தே இது கெண்டை... இது கெழுத்தி... இது உழுவை... இது விறாக்கன்னு என சொல்லி பிடிக்கும் அந்த சந்தோஷம் இனி வருமா என்ன... நாம தொடர்ந்து ரெண்டு மீன் பிடிச்சிட்டா போதும் அங்க மட்டும்தான் மீன் இருக்க மாதிரி எல்லாப் பயலுகளும் நம்ம கிட்ட வந்து தூண்டி போட ஆரம்பிச்சிருவாங்க... அதுக்கு ஒரு சண்டையே நடக்கும்.<br /><br />விறால் மீன் பிடிக்க என்று தனி தூண்டில்... பெரிய முள்... நீண்ட கணமான நூல் அதில் புழுவுக்குப் பதிலாக குட்டி மீன்... தூண்டிலை தண்ணிக்குள் போட்டு ஒரு குச்சியிலோ அல்லது அருகிலிருக்கும் மரத்திலோ கட்டி வைத்துப் பிடிப்போம்.<br /><br />காலையில் மீன் பிடிக்க வந்தால் மதியம் வரை வீட்டுப் பக்கமே போகமாட்டோம். வீட்டிலிருந்து கூப்பிடும் குரல் கேட்கும் அதுக்குப் போகவில்லை என்றால் அம்மா கம்போடு வந்து விரட்டிக் கொண்டு போவார்.<br /><br />தண்ணீர் வற்றி கொஞ்சமாக கிடக்கும் போது இரவில் போய் பாச்சை வலை என்ற வலையை குறுக்காக கட்டி வைத்துவிட்டு வந்து விடுவோம். இது சின்ன மீன்களைப் பிடிக்க உதவும் வலை. காலையில் போய் வலையை எடுத்தால் கெழுத்தி கெண்டை மீன்களை அள்ளி வரலாம்.<br /><br />அழிந்த கண்மாயில் மீன் பிடிக்க கச்சா என்ற ஒன்றை பயன்படுத்தி மீன் பிடிப்போம். மழைக்காலங்களில் ஏத்து மீன் பிடிக்க பத்தக்கட்டை போடுவோம். கச்சா, பத்தக்கட்டை எல்லாம் கால மாற்றத்தில் காணாமல் போய்விட்டன. <br /><br />இப்போ எங்க கண்மாயில் மீன் பிடிக்க தூண்டிலிடுபவர்கள் யாரும் இல்லை. வருடம் ஒரு முறை மீன் குத்தகைக்கு விடப்பட்டு அந்தப் பணம் கோயில் நிதியில் சேர்க்கப்படுகிறது. குத்தகைக்கு விடுவதில் என்ன சிரமம் என்றால் பக்கத்து ஊர்க்காரர்களிடம் இருந்து இரவு நேரங்களில் கண்மாய் மீனை பாதுகாத்து வைப்பதுதான். எங்கள் கண்மாயில் எப்பவும் விரால் மீன்கள் அதிகம் இருக்கும்... அதனால் இரவில் வந்து வலைபோட்டு பிடித்துச் செல்வார்கள். காவல் காப்பதுதான் பிரச்சினை... பாதுகாத்தால் நல்ல விலைக்கு விடலாம்... இப்போதும் பாதுகாத்து விட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Ob8ZJV7iXTo/TpKYSgRSK5I/AAAAAAAACaQ/EyLdsNcgJn8/s1600/fish3" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-Ob8ZJV7iXTo/TpKYSgRSK5I/AAAAAAAACaQ/EyLdsNcgJn8/s1600/fish3" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #cc0000; font-size: xx-small;">(ஒரு<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>வகை<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>கெண்டை<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>மீன்)</span><br /></div><div style="text-align: justify;">இந்த வருடம் மீன் அதிகம் இல்லை... சரியான பாதுகாப்பும் இல்லை... எனவே கண்டவனும் பிடித்து சாப்பிட்டு மிஞ்சியதை பிடிக்கலாம் என்று திருவிழா முடிந்து பேசப் போக சில வன்மங்கள் அங்கே தலை தூக்கி அடிதடியில் ஆரம்பித்து மண்டை உடைப்பு வரை போய்விட்டது. அதனால் யாரும் பிடிக்க வேண்டாம் என்று முடிவு செய்து சில ஆயிரங்களுக்கு குத்தகைக்கு விட்டுவிட்டார்கள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">என்ன இருந்தாலும் கண்மாய் மீன் ருசி தனிதானுங்களே... இதை எழுதும்போதே நாக்குல எச்சில் ஊறுதுங்க... அதுவும் இந்த அயிரை மீனை அப்படியே.... சரி விடுங்க... நெனச்சு என்னாகப்போகுது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சரி எனக்கு ஒரு சந்தேகங்க.... கனவுல மீன் பிடிக்கிற மாதிரி வந்த பேய் பிடிச்சிருக்குன்னு எங்கம்மா சொல்லுவாங்க... உண்மையாங்க...</div><br /><div style="text-align: right;"><em><span style="color: red; font-size: x-small;">-'பரிவை' சே.குமார்.</span></em></div><br /><span style="color: #0c343d; font-size: xx-small;"><strong>படங்கள் வழங்கிய இணையத்துக்கு நன்றி.</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-1374746766049421975?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-58698374168275639642011-09-23T11:43:00.000+04:002011-09-23T11:43:13.023+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-0xGJU7SGLEc/Tnw4UmbMDOI/AAAAAAAACY0/xo-ccbgohxs/s1600/ma.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-0xGJU7SGLEc/Tnw4UmbMDOI/AAAAAAAACY0/xo-ccbgohxs/s1600/ma.jpg" /></a></div><br /><strong><span style="color: red;">எ</span></strong>தற்கெடுத்தாலும்<br />குற்றம் சொல்லும் சுற்றம்<br />பூத்தது தவறா...<br />குமரியான சிறுமி..!<br /><br /><div style="text-align: center;">***</div><br /><strong><span style="color: blue;">வி</span></strong>டியலைத் தேடும்<br />பயணம்...<br />சோர்வாய் எரிந்தது<br />தெரு விளக்கு..!<br /><br /><div style="text-align: center;">***</div><br /><br /><strong><span style="color: purple;">ம</span></strong>ரம் நடுவிழா...<br />அமைச்சர் காருக்குப்பின்<br />ஊர்வலமாய் கார்கள்...<br />மாசுபட்டது காறறு...<br /><br /><div style="text-align: center;">***</div><br /><br /><span style="color: magenta;"><strong>கா</strong></span>னகத்தில் மழை...<br />நனைந்த குருவிகளின்<br />சப்தத்தை கேலி <br />செய்தது மரங்கொத்தி<br />மரம் விழும் வரை..!<br /><br /><div style="text-align: center;">***</div><br /><br />'<strong><span style="color: #0c343d;">அ</span></strong>ம்மா பசிக்குது'<br />அழுத குழந்தையை<br />அணைத்து அழுதாள்...<br />உடற்பசி அடங்கிய<br />திருப்தியில் உறங்கும் <br />கணவன்...<br /><br /><div style="text-align: center;">***</div><br /><br /><strong><span style="color: #783f04;">வ</span></strong>லையுடன் நிற்பவனை<br />அறியவில்லை... <br />ஓடும் நீரில்<br />துள்ளும் மீன்..!<br /><br />-------------<br /><br /><div style="text-align: center;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><strong>நட்பே வணக்கம்...</strong></div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-LIXV-kCQUT0/Tnw4SR9V_tI/AAAAAAAACYw/5EKLhIpmqic/s1600/than.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-LIXV-kCQUT0/Tnw4SR9V_tI/AAAAAAAACYw/5EKLhIpmqic/s1600/than.jpg" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><span style="color: blue;">எனக்கு <strong>'இலக்கியத்தேனீ'</strong> என்ற விருதினை அளித்து சந்தோஷப்பட்ட <strong><span style="color: red;">முனைவர் இரா.குணசீலன்</span></strong> அவர்களுக்கும், வலைமனையில் எனது தளத்தையும் அறிமுகம் செய்த <strong><span style="color: magenta;">அதீதம்</span></strong> இணைய இதழுக்கும் அதனை எனக்குத் தெரிவித்த <span style="color: #274e13;"><strong>திரு. எல்.கே</strong></span> மற்றும் நண்பர்களுக்கும், <strong>வலைச்சர</strong>த்தில் பலமுறை பலரால் அறிமுகமானாலும் ஒவ்வொரு முறை அறிமுகமாகும் போதும் அடையும் சந்தோஷத்திற்கு அளவேயில்லை... அந்த வகையில் சென்ற வாரம் என்னை அறிமுகம் செய்த <strong><span style="color: #351c75;">சகோதரர் மாய உலகம்</span></strong> அவர்களுக்கும் உங்கள் அன்பின் முன்னால் என் நன்றி சிறியதுதான்... இருப்பினும் நன்றி மறப்பது நன்றல்ல என்பதால் நன்றி. <strong>(தனிப்பதிவாக சொல்ல ஆசைதான்... நேரமின்மை... பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள் உறவுகளே...)</strong></span></div></div><strong><br /></strong><br /><div style="text-align: justify;">அலுவலகத்தில் எட்டு மணி நேர வேலைக்கான சம்பளத்தில் ஏறக்குறைய 15 மணி நேரப்பணி அதுவும் கணிப்பொறி முன்னால்<strong>...(சம்பளம் மட்டுமே... மற்ற சலுகைகள் இல்லை)</strong> என்ன செய்வது அடிமை வாழ்க்கை... எனவே மனவலியுடன் முதுகு வலியும் இம்சிக்கிறது. அதனால்தான் மனசு பொலிவிழந்து இருக்கிறது... விரைவில் மீண்டு வருகிறேன்...</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்.</em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-5869837416827563964?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-83891457623423557042011-09-12T15:02:00.002+04:002011-09-13T07:02:11.360+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-sfMfZIpLQeE/Tm3lcYmy6VI/AAAAAAAACYc/oL_gferbYLg/s1600/ninai.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240px" nba="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-sfMfZIpLQeE/Tm3lcYmy6VI/AAAAAAAACYc/oL_gferbYLg/s320/ninai.jpg" width="320px" /></a></div><br />மௌனங்களால் தொலைந்தவைகளில்<br />மரணிக்காமல் உன் நினைவுகள்...<br /><br />செல்லச் சீண்டல்களும்...<br />சில நேரச் சண்டைகளும்...<br />உணர்வுக்குள் உறையாமல்<br />இன்னும் இம்சிக்கின்றன...<br /><br />உன் கரங்களின் காமத்தால்<br />உடைந்த வளையல்கள்<br />பத்திரமாய் பறைசாற்றிக்<br />கொண்டிருக்கின்றன உன் அன்பை...<br /><br />காக்கா கடி கடித்துக் கொடுத்தாலும்<br />என் வாயில் இருப்பதை எடுக்க <br />நீ செய்த ஜாலங்கள்...<br /><br />உனக்குப் பிடித்த இனிப்பை <br />சாப்பிடும் போதெல்லாம்<br />வந்து வந்து போகின்றன...<br /><br />எனக்காக நீயும்... <br />உனக்காக நானும்...<br />அழுது சிரித்தும்...<br />சிரித்து அழுதும்... <br />இருக்கிறோம்<br /><br />இன்றோ வலியறியா<br />இதயத்தில் வலி சுமந்து<br />வாழ்கிறேன்...<br /><br />நட்பா... காதலா..<br />யோசித்த வேளையில்<br />வீணான நாட்களால்<br />பிறக்குமுன்னே மரணித்தது <br />நம் காதல்...<br /><br />புதிய உறவின் பாதையில் <br />பூக்கள் இருந்தாலும்<br />அரிதாய்ப் பிறக்கும் குறிஞ்சியாய்...<br />பூத்துக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன<br />உன் நினைவுகள்...<br /><br />மரணிக்கும் காலத்தால்<br />நினைவுகள் மக்கிப் போனாலும்<br />இன்னும் பசுமையாய்<br />என்னுள்ளே உன் நினைவுகள்...<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்</em></span></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: left;"><em><span style="color: purple; font-size: xx-small;">Thanks&nbsp; - Google (Photo)</span></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-8389145762342355704?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-88754636248633222612011-08-29T21:27:00.000+04:002011-08-29T21:27:50.889+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-dAu7tuuy6uw/TlsKXMEegRI/AAAAAAAACXs/AfTuGBMUn40/s1600/aj2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" qaa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-dAu7tuuy6uw/TlsKXMEegRI/AAAAAAAACXs/AfTuGBMUn40/s320/aj2.jpg" width="211px" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div closure_uid_dmlcck="156" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><div closure_uid_kx94jv="471">காலங்காலமாக ஜொலிக்கும் நட்சத்திரங்களில் இரண்டு நட்சத்திரங்களை மட்டும் உச்சத்தில் மட்டுமல்ல இரு துருவங்களாகவும் தமிழ்த் திரையுலகம் வைத்திருக்கும். எம்.ஜி.ஆர் - சிவாஜி, கமல் - ரஜினி வரிசையில் இன்று அஜீத் - விஜய் இன்னும் சொல்லப் போனால் இவர்களுக்கு அடுத்து வந்தவர்களில் எத்தனையோ பேர் நல்லா நடித்தாலும் இந்த வரிசையில் இணைந்திருப்பவர்கள் சிம்பும் தனுஷும்தான். இந்த துருவ நட்சத்திரங்கள் தாங்களுக்குள் எந்த பிரச்சினையும் இல்லை என்பது போல் சந்தித்துக் கொள்ளும் போதெல்லாம் சந்தோஷங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டாலும் இவர்களை தலையில் வைத்து ஆடும் ரசிகர்களுக்குள் எப்பவும் கார்கில் போர்தான்.</div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இந்த முறை அஜீத்தின் மங்காத்தாவும் விஜயின் வேலாயுதமும் ஒரே நேரத்தில் களம் இறங்கலாம் என்று பலத்த எதிர்பார்ப்பு இருந்தது. ஆனால் தற்போது இரண்டும் சில நாட்கள் இடைவெளியில்தான் வெளியாகும் என்று தெரிகிறது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">என்னடா தலைப்பு 'தல...50'ன்னு வச்சிட்டு வேற மாதிரி மொக்கை போடுறானேன்னு நினைக்காதீங்க... தலக்குள்ள...மன்னிக்கனும் தலைப்புக்குள்ள் போகலாம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">தமிழ் திரையுலகில் மனதில்பட்டதை மறைக்காமல் பேசும் நடிகர் அஜீத்தின் சினிமா வாழ்க்கை 1992ல் வெளியான 'பிரேம புஸ்தகம்' என்ற தெலுங்குப் படத்தின் மூலமாக ஆரம்பமானது. இதில் குறிப்பிடத்தக்க விஷயம் என்னவென்றால் இந்தப் படத்தில் இவருக்கு சிறந்த புதுமுகத்திற்கான விருது கிடைத்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-GD94qkRx_Kw/TluT1c2cs_I/AAAAAAAACX8/jkaza7Oh3XY/s1600/aj3.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320px" qaa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-GD94qkRx_Kw/TluT1c2cs_I/AAAAAAAACX8/jkaza7Oh3XY/s320/aj3.jpg" width="220px" /></a></div><div closure_uid_ww68kk="188">அஜீத்தின் முதல் தமிழ்ப்படம் 'அமராவதி', இந்தப் படத்தில் பாடல்கள் அனைத்தும் சூப்பர் ஹிட்டானது. ஆனால் படம் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வெற்றி பெறவில்லை. இருப்பினும் தமிழ் திரையுலகில் தனக்கு உதவி செய்ய யாரும் இல்லாத நிலையிலும் மனம் தளராமால் போராடி 'பாசமலர்கள்', 'பவித்ரா', 'ராஜவின் பார்வையிலே' போன்ற படங்களில் நடித்தார். இதில் பவித்ரா மட்டுமே பெயர் சொல்லும் படமாக அமைந்தது.</div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இன்னொரு மைனஸ் என்னவென்றால் நடிக்க வந்த புதிதில் சூர்யா எப்படியோ அப்படித்தான் அஜீத்தும் இருந்தார். அவர் நடித்த ஆரம்ப கால தமிழ் திரைப்படங்களை பார்ப்பவர்கள் நடிக்கவே தெரியாத இவனெல்லாம் நடிகனா என்றே நினைத்தனர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">கார், பைக் ரேஸ் பிரியரான அஜீத், சினிமாவைவிட பந்தயங்களையே அதிகம் நேசித்தார். அடிக்கடி மோட்டார் பந்தயங்களில் கலந்து கொள்ளும் அவர் ஒரு போட்டியின் போது படுகாயம் அடைந்தார். இந்த காயத்தில் இருந்து மீண்டு வர நீண்ட நாட்களானது.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அஜீத்தின் திரையுல வாழ்வில் முதல் வெற்றிப் படமாக சுவலெட்சுமியுடன் இணைந்து நடித்த 'ஆசை' அமைந்தது. அகத்தியனின் 'காதல் கோட்டை' இவரை முக்கிய நடிகராக உயர்த்தியது. பின்னர் அவர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெற்றிப் படிக்கட்டில் ஏற ஆரம்பித்தார். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அதன்பின் காதல் மன்னன், வாலி, அமர்க்களம், தீனா,சிட்டிசன், வரலாறு என பெயர் சொல்லும் படியான படங்கள் இவரை உயரத்தில் ஏற்றி வைத்தன. இருந்தாலும் எத்தனை படங்கள் வெற்றிப் படங்களாக அமைந்தனவோ அதே அளவுக்கு திருப்பதி, அசல் போன்ற மொக்கைப் படங்களில் நடித்து தனது வளர்ச்சியை தானே அழித்துக் கொள்வார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சில வருடங்களுக்கு முன் ரஜினியின் சூப்பர் ஸ்டார் நாற்காலி, அவருக்குப் பின் யாருக்கு என்ற பேச்சு அடிபட்ட போது நான்... நீ என்று எல்லோரும் போட்டி போட்டு அறிக்கைகளை அள்ளிவிட, அது குறித்து மனதில் பட்டதை சொல்லி ரஜினி ரசிகர்களிடம் தனது பெயரை கெடுத்துக் கொண்டார். ஆனால் மனதில் பட்டதை சொல்லும் இவரது குணம் சூப்பர் ஸ்டாருக்கு மிகவும் பிடித்துப் போனதால் சூப்பர் ஸ்டாரின் செல்லப்பிள்ளையாக மாறினார். அதன் மூலமாக இவருக்கு பில்லாவில் நடிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. கிடைத்த வாய்ப்பைப் பயன் படுத்தி வெற்றி வாகை சூடினார். இன்று சூப்பர் ஸ்டாரின் ஆசியுடன் பில்லா-II, சந்திரமுகி-II போன்ற படங்களில் நடிக்கும் வாய்ப்பை பெற்றிருக்கிறார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ipHdzxV7Uks/TlvKlhFfZMI/AAAAAAAACYQ/2OJ7YAFImR0/s1600/aj4.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="180px" qaa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-ipHdzxV7Uks/TlvKlhFfZMI/AAAAAAAACYQ/2OJ7YAFImR0/s320/aj4.jpg" width="320px" /></a></div><div closure_uid_kx94jv="497">குழந்தை நட்சத்திரமாக அறிமுகமாகி கதாநாயகியாகி இவருடன் அமர்க்களம் படத்தில் நடித்த ஷாலினியை காதலித்து கரம் பிடித்து அனோஷ்கா என்ற பெண் குழந்தைக்கு தந்தையான அஜீத் மிகவும் சந்தோஷமான குடும்பஸ்தராக வாழ்ந்து வருகிறார்.</div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div closure_uid_dmlcck="275" style="text-align: justify;">அஜீத் மனதில் உள்ளதை அப்படியே பேசுபவர் என்பதற்கு உதாரணமாக கடந்த ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் அன்றைய தமிழக முதல்வர் கலைஞர் கருணாநிதிக்கு தமிழ்த் திரையுலகம் சார்பில் நடந்த பாராட்டு விழாவில் பேசும்போது திரையுலகினரை அரசியல் இயக்கங்களில் பங்கெடுக்குமாறு சிலர் மிரட்டுவதாக பகிங்கரமாக புகார் கூறினார். முதல் வரிசையில் அமர்ந்திருந்த ரஜினி அவர்கள் எழுந்து நின்று கைதட்டினார். இந்தப் பேச்சு அவருக்கு ஆதரவையும் எதிர்ப்பையும் சம்பாதித்துக் கொடுத்தது. அதன்பின் அவருக்கு ஏற்பட்ட மனவருத்தத்தால் மீண்டும் கார்பந்தயத்தில் கலந்து கொள்ள ஆர்வம் காட்டினார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ஆனால் இந்த ஆர்வம் நீண்ட நாட்கள் நீடிக்கவில்லை மீண்டும் சினிமா உலகிற்கே வந்தார். கலைஞர் கருணாநிதியின் பேரன் துரை தயாநிதி அழகிரி தயாரிப்பில் கங்கை அமரனின் மகன் வெங்கட் பிரபு இயக்கத்தில் அஜீத்தின் அம்பதாவது படமாக வெளிவர இருக்கும் மங்காத்தாவை அவரது ரசிகர்கள் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">மங்காத்தா - சீட்டாடத்தில் ரம்மி, மூணு சீட்டு, செவன்ஸ் என்ற வரிசையில் ஒரு விளையாட்டு என்பதாலோ என்னவோ வெளிவரும் முன்னரே நிறைய ஆட்டங்களை பார்த்துவிட்டது. யுவன் சங்கர் ராஜாவின் இசையில் பாடல்கள் ரசிகர்கள் இடையே பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளன. அதிகம் எதிர்பார்க்கப்படும் இந்தப் படம் ஆட்சி மாற்றத்தால் வெளிவருமா... இல்லையா என்ற ஆட்டத்தில் எத்தனையோ போராட்டங்களை சந்தித்து தற்போது சன் பிக்ஸர்ஸ் கலாநிதி மாறன் கைகளில் தவழ்வதால் எப்படியும் சொன்ன தேதியில் திரையில் வினாயக்கை (அஜீத் கதாபாத்திரத்தின் பெயர்) பார்த்துவிடலாம் என்று சந்தோஷத்தில் இருக்கிறார்கள் தல ரசிகர்கள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சில மாதங்களுக்கு முன்னர் உங்கள் குடும்பங்களை பாருங்கள்... என் படம் பிடித்திருந்தால் தியேட்டரில் போய் பாருங்கள் என்று சொல்லி தனது ரசிகர் மன்றங்களை திடீரென கலைத்தார். இவர் மன்றம் இல்லை என்று சொன்னாலும் தலயின் விசிறிகள் மாறுவார்கள் என்று தெரியவில்லை.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இதுவரை தல பெற்ற விருதுகள்:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Je1W0xIUWII/TlsK89LZIAI/AAAAAAAACX4/ZWYeDblKIpw/s1600/aj5.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="280px" qaa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-Je1W0xIUWII/TlsK89LZIAI/AAAAAAAACX4/ZWYeDblKIpw/s320/aj5.jpg" width="320px" /></a></div><div closure_uid_dmlcck="369" style="text-align: justify;"><div closure_uid_kx94jv="377">சிறந்த புதுமுக நடிகருக்கான விருதை பிரேம புஸ்தகம் படத்தில் நடித்ததற்காக பெற்ற அஜீத், நாயகன் மற்றும் வில்லனாக இரட்டை வேடத்தில் நடித்த வாலிக்காக பிலிம்பேர், சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் மற்றும் தினகரன் விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார் மேலும் பிலிம்பேர் விருதை வில்லன் மற்றும் கண்டு கொண்டேன் கண்டு கொண்டேன் படங்களுக்காக பெறறிருக்கிறார்.வில்லன் படத்திற்காக சிறந்த நடிகருக்கான பிலிம்பேர் விருது மற்றும் தினகரன் சினிமா விருதைப் பெற்றுள்ளார். முகவரிக்காக சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருதையும் பூவெல்லாம் உன் வாசம் படத்திற்காக 2001 ஆம் ஆண்டு சிறப்பு நடிகருக்கான மாநில விருதையும் வென்றுள்ளார்.</div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dmlcck="165" style="text-align: justify;"><strong><span style="color: red;">'தல... 50' ஒரு பார்வை: </span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">1. பிரேம புஸ்தகம் (1992 - தெலுங்கு அறிமுகம்) </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">2. அமராவதி(1993 - தமிழில் அறிமுகம்) </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">3. பாசமலர்கள்</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dmlcck="174" style="text-align: justify;">4. பவித்ரா</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">5. ராஜாவின் பார்வையிலே</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">6. ஆசை </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">7. வான்மதி </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">8. கல்லூரி வாசல் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">9. மைனர் மாப்பிள்ளை</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">10. காதல் கோட்டை</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">11. நேசம்</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">12. ராசி </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">13. உல்லாசம்</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">14. பகைவன் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">15. ரெட்டை ஜடை வயசு</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">16. 1998 காதல் மன்னன்</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">17. அவள் வருவாளா </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">18. உன்னிடத்தில் என்னை கொடுத்தேன்</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">19. உயிரோடு உயிராக </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">20. தொடரும் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">21. உன்னை தேடி</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">22. வாலி </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">23. ஆனந்த பூங்காற்றே </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">24. நீ வருவாய் என </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div closure_uid_kx94jv="378">25. அமர்க்களம் </div><div closure_uid_kx94jv="378"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-QVcJ2863gZo/TlvKiDk0IpI/AAAAAAAACYM/owXkYvoQSjI/s1600/aj1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="244px" qaa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-QVcJ2863gZo/TlvKiDk0IpI/AAAAAAAACYM/owXkYvoQSjI/s320/aj1.jpg" width="320px" /></a></div><div closure_uid_kx94jv="378"><br /></div></div><div style="text-align: justify;">26. முகவரி </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">27. கண்டுகொண்டேன் கண்டுகொண்டேன் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">28. உன்னை கொடு என்னை தருவேன் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">29. தீனா </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">30. சிட்டிசன்</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">31. பூவெல்லாம் உன் வாசம் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">32. அசோகா (ஹிந்தியில் அறிமுகம்)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">33. சாம்ராட் அசோகா (தமிழ்)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">34. ரெட் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">35. ராஜா </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">36. வில்லன் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">37. என்னை தாலாட்ட வருவாளா </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">38. ஆஞ்சநேயா</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">39. ஜனா </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">40. அட்டகாசம் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">41. ஜீ</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">42. பரமசிவன் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">43. திருப்பதி </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">44. வரலாறு </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">45. ஆழ்வார்</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">46. கிரீடம் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">47. பில்லா </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">48. ஏகன் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">49. அசல் </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">50. மங்காத்தா</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dmlcck="370" style="text-align: justify;"><div closure_uid_ww68kk="324">தற்போது நடிப்பில்... லிங்குசாமி தயாரிப்பில் பில்லா-II மற்றும் சிவாஜி புரொடக்ஷன்ஸ் தயாரிப்பில் சந்திரமுகி-II ஆகியவை. </div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">தலயின் 50வது படம் வெற்றிப் படமாக அமைவதுடன் தொடர்ந்து வெற்றிப் படங்களையே கொடுக்கட்டும்.மீண்டும் ஒரு நடிகர் பற்றிய பார்வையோடு அடுத்த நாயகனில் சந்திப்போம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div closure_uid_kx94jv="383"><strong><span closure_uid_kx94jv="393" style="color: purple;">அஜீத் குறித்த தகவல்களுக்கு உதவிய தமிழ் விக்கிபீடியாவிற்கும் அஜீத் படங்களைக் கொடுத்த இணைய தளங்களுக்கும் நன்றி.</span></strong></div></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dmlcck="176" style="text-align: right;"><em><span style="color: red; font-size: x-small;">-'பரிவை' சே.குமார்.</span></em></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-8875463624863322261?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-32422803425181344072011-08-27T10:26:00.000+04:002011-08-27T10:26:17.194+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_x5jnc9="183" style="text-align: justify;"><strong><span style="color: red;">பே</span></strong>ருந்து நிறுத்தத்தின் அருகில் இருக்கும் அந்த ஆட்டோ நிறுத்தத்தில் பத்து ஆட்டோக்கள் இருக்கின்றன. வரிசையாக சவாரி எடுப்பது என்ற எழுதப்படாத சட்டம் சில வருடங்களாக அவர்களுக்குள் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. முதலாமவரில் ஆரம்பித்து பத்தாவது நபர் முடித்ததும் மறுபடியும் முதலாமவர் சவாரி எடுப்பார். இதுவும் நல்ல சட்டம்தான், ஒருவரே சவாரி எடுக்காமல் எல்லாருக்கும் ஒன்று போல் வாய்ப்பு கொடுத்து வந்தனர். ஆனால் இதிலும் ஏமாற்று வேலை நடக்கத்தான் செய்தது. தனக்கு வேண்டியவர்கள் என்றால் செல்பேசியில் பேசி, வீட்டு வரைக்கும் போய் வருவதாக சொல்லி சவாரி எடுப்பவர்களும் உண்டு. இருந்தாலும் எல்லாருக்கும் அது போன்ற எண்ணம் வருவதில்லை.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன மாரியப்பண்ணே... காலையில என்ன சோகம்?" என்றபடி அவரின் ஆட்டோவில் வந்து அமர்ந்தான் சுந்தர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஒண்ணுமில்லேப்பா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அட முகந்தான் காட்டிக் கொடுக்குதே... என்ன பிரச்சினை உனக்கு"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"பெரியவ வந்திருக்கா சுந்தர்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அதுக்கென்ன சந்தோஷமா விஷயம்தானே... இதுக்குப் போயி அலுத்துக்கிறே... மகளுக்கு கறி வாங்கி சமைக்கச் சொல்லவேண்டியதுதானே... அத்தாச்சிக்கிட்ட சொல்லிட்டு வந்தியா... இல்லேன்னா இந்தா காசு வாங்கிக்கிட்டு போயி கொடுத்துட்டு வா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கறி சாப்பிடுற மூடுல அவ இல்லை சுந்தர்..." சொல்லும் போதே கண் கலங்கியது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னாச்சிண்ணே... எதாவது பிரச்சினையா..?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இதுவரைக்கும் காசு பணம் கேட்டு பிரச்சினை பண்ணினாங்க... கடனை உடனை வாங்கி சரி பண்ணிட்டேன்... ஆனா இப்ப..." கண்ணீர் வழிந்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கண்ணத்தொடை ஆம்பளை அழுகக்கூடாது... என்ன பிரச்சினை எனக்கிட்ட சொல்லலாமுன்னா சொல்லு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அது...."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"மாரிமுத்தண்ணே.... சவாரி வந்திருக்கு நீதான் போகணும்..." என்று கத்தினான ராஜா.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்ல ராஜா... எனக்கு மனசு சரியில்ல... அடுத்த ஆளை போகச் சொல்லு... நா அப்புறம் போறேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னண்ணே பேசுறே... பத்துப் பேரு முடிஞ்சு உனக்கு மறுபடியும் எப்ப வாய்ப்பு வருமுன்னு தெரியாது... வீட்டுக் கவலைய விட்டுட்டு சவாரிய பாரு... " என்றான் சுந்தர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்ல சுந்தர் மனசு சரியில்ல.... வீட்டுல இருக்க புடிக்காமத்தான் இங்க வந்தேன்.. எனக்கு அடுத்து சேகர்தானே அவனே போகட்டும்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீ என்ன பேசுறே... சேகர் நீ இரு... இந்த சவாரிய மாரிமுத்தண்ணனுக்காக நான் எடுத்துக்கிட்டுப் போறேன். அண்ணே நீ ஏ.. வண்டியில போயி உக்காரு... இறங்கு..." என்றவன் அவரது வண்டியில் சவாரிய ஏற்றிக் கொண்டு கிளம்பினான். வரும்போது ஒரு சவாரியை பேருந்து நிறுத்தத்தில் இறக்கி விட்டுவிட்டு வந்து அவரிடம் நூறு ரூபாயை கொடுத்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன சுந்தர் போன சவாரிக்கு நாப்பதுதானே பேசினே..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா... வரும்போது அறுவது ரூபான்னு பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு ஒரு சவாரி கொண்டு வந்தேன் அதான்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அதை நீ வச்சுக்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நல்ல கதையா இருக்கே... அதுவும் உன் சவாரிதான்... பேசாம வை... ம்... இப்ப சொல்லு என்ன பிரச்சினை."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கவிதாவுக்கு பிள்ளை இல்லைங்கிறது உனக்குத் தெரியுமில்ல..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா... அதுக்கென்ன இப்ப..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அதுதான் பிரச்சினையே... இப்ப பிள்ளை இல்லாததை காரணம் காட்டி சபீதாவை கட்டித் தரச்சொல்றாங்க... இல்லன்னா வெளியில பாத்துக்கிறோமுன்னு சொல்லி அவளை வீட்டுக்கு அனுப்பிட்டாங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னண்ணே... அநியாயமா இருக்கு. ரெண்டு பேரும் டிரீட்மெண்ட் எடுக்கிறாங்கன்னு நீங்கதானே சொன்னீங்க."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா... இன்னம் எடுத்துக்கிட்டுத்தான் இருக்காங்க... அதுக்குள்ள இப்படி புத்தி மாறி பேசுறாங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"உங்க மாப்பிள்ளையா இத சொன்னது..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா அவருதான் கவிதாவை கொண்டாந்து விட்டுட்டு சபீதாவை ரெண்டாந்தாரமா கட்டிக்கொடுத்தா அக்காவும் தங்கச்சியும் எங்கூட வாழலாம்.... இல்லாட்டி உங்க மக வாழாவெட்டியா இங்கயே இருக்கட்டும்... நான் வேற பொண்ணை கட்டிக்கப் போறேங்கிறார்... நான் என்ன செய்யட்டும். பெரியவளை கட்டிக்கிட்டு சின்னவ அழுவுறா.... எனக்கு ஒண்ணும் புரியலை... ராப்பகலா ஆட்டோ ஓட்டி புள்ளைய கட்டிக்கொடுத்தும் நிம்மதியில்லையே சுந்தர்..." உடைந்து அழுதார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"விடுண்ணே... அழுகாத... நாங்கள்ளாம் இல்ல.... இருங்க பார்ப்போம்... " அவருக்கு ஆறுதல் கூற, அவரின் அழுகையால் மற்றவர்களும் அருகில் வந்தனர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சுந்தர் என்னாச்சு..." என்றான் ராஜா.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"பேமிலி பிரச்சினை..." என்றதும் "எதா இருந்தாலும் நாங்க இருக்கமுண்ணே... விட்டுத்தள்ளு சின்னப்புள்ள மாதிரி அழுவுறே..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்ல ராஜா.... கவிதா வீட்டுக்காரன் சபீதாவை கட்டித்தரச் சொல்றானாம்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கொய்யால... அவருக்கு ரெண்டாவது பொண்டாட்டி...அதுவும் பொண்டாட்டியோட தங்கச்சி வேணுமாமோ.... விடுண்ணே... கோத்தா அவனை வகுந்து போட்டுடுவோம்" கோபமாய் வார்த்தைகளை வீசினான் சேகர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஏய் சேகர் இருடா... இது மத்த விசயம் மாதிரி இல்லை பொண்ணுபுள்ள விசயம்... மெதுவாத்தான் டீல் பண்ணனும்... எடுத்தோம் கவித்தோமுன்னு பேசக்கூடாது. அண்ணே... நீ கவலையவிடு உம்மாப்பிள்ளை உங்கிட்ட மன்னிப்பு கேட்பான்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சுந்தர் அவங்கிட்ட எதுவும்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஒண்ணும் நடக்காதுண்ணே.... நீ கவலைப்படாதே... ராஜா சாப்பாட்டு நேரத்துல ஒரு எட்டு மாப்பிள்ளை வீட்டு வரைக்கும் பொயிட்டு வருவோம்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நானும் வாரேண்டா..." என்றான் சேகர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீ வேணான்டா... கோபத்துல கைய கிய்ய நீட்டிட்டியன்னா நம்ம பொண்ணு வாழ்க்கை பிரச்சினையாயிடும்... இப்ப நாங்க ரெண்டு பேரும் போயி பேசிப் பார்க்கிறோம். சரியா வரலைன்னா அப்புறம் உன் மெத்தடுதான் சரியா வரும்... அப்ப நீயி, அழகர், சாமினாதன் எல்லாம் போகலாம்... நீ அண்ணன் கூட இரு."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி... பேசுங்க சரியா வரலைன்னா உடனே போன் பண்ணு... கோத்தா அப்பவே ஆளைத் தூக்குவோம்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரிடா... டென்சனை கொற"</div><div closure_uid_x5jnc9="184" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-mPXFA31j3Uc/TliJFN9Ws3I/AAAAAAAACXk/3wnhrmS7YPY/s1600/v1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" qaa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-mPXFA31j3Uc/TliJFN9Ws3I/AAAAAAAACXk/3wnhrmS7YPY/s320/v1.jpg" width="303px" /></a></div><div closure_uid_x5jnc9="184" style="text-align: justify;"><br />"<strong><span style="color: red;">வா</span></strong>ங்க.. நீங்க மாமா இருக்க ஸ்டாண்ட்ல இருக்கவங்கதானே..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"உள்ள வாங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வேலைக்குப் போகலையா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இப்பத்தான் வந்தேன்... இனி நாலு மணிக்குப் போகணும்... என்ன விசயம்?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அது வந்து நேர விசயத்துக்கு வாரேன்... சபீதாவை கட்டிக்கிறேன்னு கேட்டியலாமே..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஓ... அதுவா... அவரு வராம உங்களை அனுப்பி வச்சாரா... ஆமா.. இதுல என்ன தப்பு குழந்தையில்லை கொழுந்தியாளை கட்டி வைக்கச் சொன்னேன்.... அதுக்கென்ன..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வீட்டுக்கு மூத்த மாப்பிள்ளை நீங்க... கொழுந்தியா உங்க மக மாதிரி..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"மக மாதிரியா... எனக்கு ஒரு மக வேணுமின்னுதான் அவளை கட்டித் தரச் சொன்னேன். முடியாதுன்னா நான் வேற பொண்ணு பாத்துக்கிறேன்... கவிதா அங்கயே இருக்கட்டும்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னங்க பேசுறீங்க... அந்தக் குடும்பத்தை பாக்கவேண்டிய நீங்களே இப்படி பேசலாமா..?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன தம்பி அவன் கேக்கிறது தப்பில்லையே... நீங்க வக்காலத்து வாங்கிக்கிட்டு வாறீங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீங்க அம்மாதானே உங்க மகளை கட்டிக்கொடுத்த எடத்துல இப்படி பேசினா ஒத்துக்குவீங்களா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அது..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"பதில் வராது... ஏன்னா அது உங்க புள்ளை வாழ்க்கை...அதானே... ரெண்டு பேரும் டிரீட்மெண்ட் எடுக்கிறாங்க... அதுக்குள்ள திடீர்ன்னு ஏன் இப்படி ஒரு முடிவு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எனக்கு எந்தக் குறையும் இல்லைங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"டாக்டர் சொன்னாரா உங்க பொண்டாட்டிக்குத்தான் குறைன்னு... இல்ல உங்க மூலமா வேற யாருக்காவது குழந்தை பொறந்திருக்கா..." கோபமானான் ராஜா.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அலோ... என்ன பேசுறீங்க... நீங்க யாருங்க எங்க குடும்ப பிரச்சினையில பேச மாமனா... மச்சானா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ராஜா... அவசரப்படாதே... நாங்க மாமன் மச்சான் இல்லைங்க... அவருகூட ஒண்ணா மண்ணா பழகினவங்க... அந்த தகப்பன் மனசொடிஞ்சு அழுகிறதைப் பார்க்க எங்களால முடியலை... ஏன்னா எங்களுக்கும் அக்கா தங்கச்சிங்க இருக்காங்க... அவங்க மாதிரித்தான் அவரு பொண்ணுங்களையும் பார்க்கிறோம். அந்த எண்ணத்துலதான் உங்ககிட்ட பேச வந்தோம். நீங்க மனிதரா நடந்துப்பிங்கன்னு நம்புறோம்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னங்க மலடிய கட்டி வச்சதுக்கு பரிகாரமா ரெண்டாவது பொண்ணை கேக்கிறேன்... கட்டி வச்சிட்டா அக்காவும் தங்கச்சியும் எங்கூட சந்தோஷமா இருக்கலாமே... இது புரியாமா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன சொன்னே..." ராஜா எதோ சொல்லவர செல்போன் கூப்பிட்டது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அலோ..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"....."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ம்... சொல்லு... இல்ல மாப்ளே... பேசிக்கிட்டு இருக்கோம்.. சரி வரலைன்னா உன் மெத்தடுத்தான் தூக்கிருவோம்... நம்ம ஆளுகளை ரெடிபண்ணி வை.... கூப்பிடுறேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"யாருடா சேகரா... அவசரப்படாதீங்கடா... காரியம் கெட்டுட்டும்... ஆமா என்ன சொன்னீங்க... மலடிய கட்டி வச்சிட்டமா... நீங்க மலடன் இல்லைன்னு அடிச்சுச் சொல்ல முடியுமா? அப்புறம் ஏன் உங்களுக்கும் டிரீட்மெண்ட் எடுக்கணும். மலடியோட தங்கச்சிய கட்டி அதுவும் மலடியா இருந்தா அடுத்த பொண்ணு பாப்பீங்களோ...?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அது... அது...."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_x5jnc9="188" style="text-align: justify;">"வார்த்தைய விடாதீங்க... அள்ள முடியாது... எங்களுக்கு நல்லவிதமா பேசவும் தெரியும்... நாரத்தனமா நடக்கவும் தெரியும்... இவ்வளவு தூரம் எறங்கி பேசுறோமுன்னா ஒரு பொண்ணோட வாழ்க்கைக்காகத்தான்... அதை புரிஞ்சுக்கங்க... இப்பவே உங்களை தூக்க முடியும்... போன்ல பேசினத கேட்டிங்களா.... ஒரு ஆட்டோக்காரனுக்கு பிரச்சினையின்னா சிட்டியில இருக்க எல்லா ஆட்டோக்காரனும் வருவான் தெரியுமில்ல... உங்களை தூக்கிக்கிட்டுப் போயி அடிச்சு... மெரட்டி எங்க பொண்ண வாழவைக்க விரும்பலை... இன்னும் உங்களுக்கு வயசிருக்கு... டாக்டர் சொன்னபடி ரெணடு பேரும் டிரீட்மெண்ட் எடுங்க... அதுக்கப்புறமும் குழந்தைக்கான அறிகுறியில்லைன்னா எங்க பொண்ண நாங்களே வந்து கூட்டிக்கிறோம். நீங்க நல்லா வேற பொண்ண கட்டிக்கங்க... நாங்களும் நல்ல மாப்பிள்ளையா பாத்து கட்டி வச்சிக்கிறோம். அந்தப் பொண்ணுக்கு குழந்தை இல்லாத குறையத்தவிர உங்கிட்ட ஒரு மனைவியா, தாயா நடந்துக்கலைன்னு சொல்லு இப்பவே அது சார்பா நான் எழுதிக் கொடுத்துட்டுப் போறேன்... நீ யாரை வேணுமின்னாலும் கட்டிக்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன சுந்தர் இவங்கிட்ட இப்படி எறங்கிப் பேசிக்கிட்டு..."</div><div closure_uid_x5jnc9="165" style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இரு ராஜா... கவிதா உங்கிட்ட நல்ல மனைவியாத்தான் நடந்திருக்கும் ஏன்னா அது மாரிமுத்தண்ணன் பொண்ணு... தன்னோட ஆட்டோ ஓடாட்டியும் எவனாவது கஷ்டமுன்னு சொல்லிட்டா அவரு முறையிலயும் அவனை ஓட்டச் சொல்றவரு அவரு... அவரு பொண்ணும் உனக்கு நல்ல மனைவியாத்தான் இருந்திருப்பா... இல்ல அவ என்னை மதிக்கலை... எங்க அம்மாவை மதிக்கலை... நாங்க இதுவர மனசறிஞ்சு அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை வாழலைன்னு சொல்லு... நீ கேக்கிறதுக்கு நான் உனக்கு சப்போர்ட் பண்றேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அது... அதெல்லாம் இல்ல..." முணங்கினான் மாப்பிள்ளை.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி நல்லா யோசிச்சு நல்ல முடிவா எடு... வா ராஜா போகலாம்"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இருவரும் கிளம்ப-</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன சுந்தர்... அவங்கிட்ட செண்டிமெண்டா பேசிக்கிட்டு... நாலு விட்டுருந்தா பேசாம நம்ம வழிக்கு வாறான்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இங்கதான் தப்பு பண்றே... அடிச்சுப் பணிய வைச்சா அவங்க வாழ்க்கை எவ்வளவு நாளைக்கு நல்லாயிருக்கும் சொல்லு... நமக்கு பயந்து வாழ ஒத்துக்கிட்டாலும் அந்தப்புள்ளையை தினமும் கஷ்டப்படுத்துவான். இப்பப்பாரு... நான் பேசும்போது கவனிச்சேன்... ஆரம்பத்துல வேகமா பேசினவனுக்கு கடைசியில பேச்சே வரலை... அது போக முகமும் மாறியாச்சு... கண்டிப்பா கவிதாவோட வாழ்ந்த நாட்களை நினைச்சுப் பார்ப்பான். அந்த சந்தோஷ நாட்கள் அவன் கண்முன்னே வரும். கண்டிப்பா திருந்தி வருவான்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எனக்கு நம்பிக்கையில்லை..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு... வா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"மாப்பிள்ளை என்ன சொன்னாரு சுந்தர்..." கையைபிடித்துக் கொண்டு மாரியப்பன் கேட்க,</div><div closure_uid_x5jnc9="191" style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_x5jnc9="190" style="text-align: justify;">"<span style="font-size: x-small;"><span style="font-size: small;">அவரு</span> </span>உங்களை பார்க்க வருவாருண்ணே... கவலைப்படாதீங்க..." என்றான் ஆறுதலாக...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அண்ணே... அது..." என்ற ராஜாவை திரும்பிப் பார்த்து "என்ன ராசா... நான் சொன்னது சரிதானே... சவாரி வருது பாரு... ஒன்னோட முறைதான்னு நினைக்கிறேன்" என்றான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">தூரத்தில் மாரியப்பண்ணன் மாப்பிள்ளை பைக்கில் வந்து கொண்டிருந்தான்.</div><div closure_uid_x5jnc9="208" style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: right;"><em><span style="color: red; font-size: x-small;">-'பரிவை' சே.குமார்.</span></em></div><span style="font-size: x-small;"><div closure_uid_x5jnc9="209"></div></span><span style="color: purple; font-size: xx-small;">படம்<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>உதவிய<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>கூகிளுக்கு<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>நன்றி</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-3242280342518134407?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-17862797421095922122011-08-24T07:25:00.001+04:002011-08-24T07:40:38.867+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div closure_uid_dhtew="165" style="text-align: justify;">தெய்வத் திருமகள் படம் பார்த்தோம். ஆரம்பத்தில் மிகவும் மெதுவாக படம் நகர ஆரம்பித்தது. 'என்னடா இது ரொம்ப பொறுமை வேண்டுமோ?' என்ற எண்ணம் மனதிற்குள் ஓடிய போது எனது நண்பர் அப்பா சாமி நமக்கு இது சரியா வராது... கதை இருக்கோ இல்லையோ வேங்கை மாதிரி சும்மா விறுவிறுன்னு போகணும்... செத்தவன் கையில வெத்தலை பாக்க கொடுத்த மாதிரி... சவச்சவன்னு போகுது... நான் தூங்குறேன்னு படுத்துவிட்டார். </div><div closure_uid_dhtew="165" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-r5bz_akclFc/TlPqYZx4IkI/AAAAAAAACXY/e_JCexM8wSo/s1600/sara-2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320px" qaa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-r5bz_akclFc/TlPqYZx4IkI/AAAAAAAACXY/e_JCexM8wSo/s320/sara-2.jpg" width="244px" /></a></div><div closure_uid_dhtew="165" style="text-align: justify;">கதையின் நேர்த்தி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக படத்தோடு ஐக்கியமாக்கியது. படத்தின் இறுதியில் நீதிமன்றத்தில் நிலாவும் விக்ரமும் தங்களது பாவனை மூலமாக பேசிக்கொள்வது மொத்த படத்தையும் ஒரே இடத்தில் நிறுத்திவிட்டது. அதுவும் நிலாவின் பாவனைகளும் அந்த அப்பாவித்தனமான முகமும் கண் கலங்க வைத்துவிட்டது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'ஐ ஆம் சாம்' என்ற படத்தின் அப்பட்டக் காப்பிதான் தெய்வத் திருமகள் என்பது எல்லாரும் அறிந்ததே. விக்ரம் கஷ்டப்பட்டிருக்கிறார்... நல்ல உழைப்பாளி... தான் ஏற்று நடிக்கும் கதாபாத்திரமாகவே மாறிவிடுவார் என்பது எல்லாரும் அறிந்ததே. ஆனால் இந்தக் கதையின் அசல் பதிப்பில் சாம் வாழ்ந்திருப்பதை பார்த்துப் பார்த்து தன்னை தயார் படுத்தியிருந்தாலும் அவரது செய்கைகள் நமக்கு சில நேரங்களில் எரிச்சலைத்தான் தருகின்றது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dhtew="167" style="text-align: justify;">நிலாவாக வரும் சாரா தனது கதாபாத்திரத்தை அருமையாக செய்திருக்கிறார், அழகான நடிப்பு... கடைசிக் காட்சியில் தனது முகத்தில் அவர் காட்டும் பாவங்கள் சூப்பர். அவர் அளித்த தொலைக்காட்சிப் பேட்டி ஒன்றில் நீதிமன்றக் காட்சியை அப்படியே நடித்துக் காண்பித்தார். படத்தில் எல்லாரையும் பின்னுக்கு தள்ளி தானே முதலாவதாய் நிற்கிறார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dhtew="168" style="text-align: justify;">அனுஷ்காவுக்கு சற்றே வித்தியாசமான கதாபாத்திரம்... 'விழிகளில்...' பாடலில் மழைத்துளிகளுக்கு இடையில் அனுஷ்காவை அழகாகக் காட்டியிருக்கிறார்கள். சந்தானம், அமலாபால் என எல்லாரும் அளவாய் நடித்திருக்கிறார்கள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இயக்குநர் விஜய் நல்லதொரு படைப்பை கொடுத்திருக்கிறார் என்று சொல்ல முடியாது... ஏனென்றால் ஒரு படத்தின் ஒரு சில காட்சிகளை உருவினால் பரவாயில்லை. படத்தையே உருவி இருக்கிறார். ஒரு சில காட்சிகளை உருவினாலே அங்கயிருந்து திருடியிருக்கான்... இங்கயிருந்து திருடியிருக்கிறான்னு எல்லாரும் பேசுவோம். ஆனா மொத்தமா திருடுனவனுக்கு தேசிய விருது கிடைக்குமுன்னு சொல்லிக்கிட்டு திரியுறோம். என்ன கொடுமை சார் இது.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div closure_uid_dhtew="170" style="text-align: center;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ராகவா லாரன்ஸின் காஞ்சனா, பேய்க்கதை என்றால் பயமுறுத்தல்கள் மட்டுமே இருக்க வேண்டும்... நகைச்சுவை கலந்தால் படத்தின் சுவராஸ்யம் கெட்டுவிடும் என வரும் விட்டாலாச்சாரியா வகை படங்களுக்கு மத்தியில் நகைச்சுவையை எப்படிப் பயன்படுத்தினால் பேய்க்கதையையும் சுவராஸ்யமாக கொண்டு செல்லலாம் என்பதை புரிய வைத்திருக்கும் படம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-MP59nTOtluY/TlPqI4nHApI/AAAAAAAACXU/NVi1fGCJAhw/s1600/kovai1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="133px" qaa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-MP59nTOtluY/TlPqI4nHApI/AAAAAAAACXU/NVi1fGCJAhw/s200/kovai1.jpg" width="200px" /></a></div><div closure_uid_dhtew="171" style="text-align: justify;">படம் முழுவதும் நகைச்சுவை... நகைச்சுவை... நகைச்சுவை... பல நாட்களாக காணாமால் போன தமிழ்த் திரையுலகின் நகைச்சுவை அரசி கோவை சரளா இந்தப் படத்தில் புகுந்து விளையாடியிருக்கிறார். மருமகள் தேவதர்ஷினியுடன் அடிக்கும் லூட்டியாகட்டும், இரவில் தூக்கத்தில் எழுந்து சிரித்துவிட்டு படுப்பதாகட்டும், லாரன்ஸின் பேய்ச் சேட்டைகளின் போது ஒரு ஓரமாக உக்காந்து ரசிப்பது போல் பயத்தோடு சிரிப்பதாகட்டும்... கலந்துகட்டி அசத்தியிருக்கிறார். ஆச்சிக்குப் பிறகு நகைச்சுவை அரசியென்றால் அது கோவை சரளாதான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">நம்ம சுப்ரீம் ஸ்டார் சரத்குமார் திருநங்கையாக வந்து வில்லன்களால் கொல்லப்பட்டு பேயாக மாறுகிறார். அளவாக கொடுத்த வேடத்தில் அருமையாக நடித்திருக்கிறார். படத்தின் கடைசிப் பாடலில் ராகவா லாரன்ஸின் நடனமும் பாடலின் வேகமும் இதயத்துடிப்பை எகிற வைக்கின்றன. </div><div closure_uid_dhtew="172" style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-PiuK4DQEWQs/TlPq5g7dOtI/AAAAAAAACXc/WVJRwPJWYwg/s1600/namita.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200px" qaa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-PiuK4DQEWQs/TlPq5g7dOtI/AAAAAAAACXc/WVJRwPJWYwg/s200/namita.jpg" width="152px" /></a></div><div closure_uid_dhtew="173" style="text-align: justify;">மானாட மயிலாட புகழ் மச்சான் நடிகை நமீதா, அன்னா ஹசாரே உண்ணாவிரதம் குறித்து பெரிய பேட்டி கொடுத்திருக்காக... அதுவும் எப்படி அவுக காந்தி பொறந்த ஊர்ல இருந்து வந்திருக்காங்களாம். அதான் அவரு கோவணம் கட்டின மாதிரி அம்மணி உடை உடுத்துது போல... அவரு கவர்ச்சியா நடிடி பேத்தின்னு சொல்லி அனுப்பி வச்சாரோ... </div><div closure_uid_dhtew="173" style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dhtew="173" style="text-align: justify;">சரி...விஷயத்துக்கு வருவோம், போராட்டம் பண்ற எல்லாரும் காந்தியாக முடியாதாம். ஊழலை ஒழிக்க முடியாதாம்... மொத்தத்தில் இது தேவையில்லாத வேலையின்னு சொல்லியிருக்கு அம்மணி... இளைஞர் சமுதாயமே அன்னா ஹாசாரே பின்னாடி நிக்கிறத பாத்து நம்ம மார்க்கெட் (இருந்தாத்தானே) இளைஞர்களை நம்பித்தானே இருக்கு அவங்களும் அவரு பக்கம் பொயிட்டா என்ன ஆகுறதுன்னு பயப்படுதோ என்னவோ தெரியலை.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-a7dA8XKX5j0/TlPqBzFfKrI/AAAAAAAACXQ/Td6BIhaD_zs/s1600/av1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="178px" qaa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-a7dA8XKX5j0/TlPqBzFfKrI/AAAAAAAACXQ/Td6BIhaD_zs/s200/av1.jpg" width="200px" /></a></div><div closure_uid_dhtew="194" style="text-align: justify;">மங்காத்தாவும் வேலாயுதமும் ஒரே நாளில் வருமான்னு ரசிகர்கள் எதிர்பார்ப்பு. ஆனால் எப்ப வருமுன்னே இன்னும் தெரியாத நிலையிலதான் இருக்கு. தல அஜீத்துக்கு அம்பதாவது படம், அதிகம் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கும் படம் மங்காத்தா, பாடல்கள் நல்லா வந்திருக்கு... தளபதி விஜய்க்கு தொடர் தோல்விகளை மறக்கச் செய்யும் படமாக அமையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படும் படம் வேலாயுதம். ஜெயிக்கப் போவது தலயா... தளபதியா... என்பதை விரைவில் பார்க்கலாம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div closure_uid_ay55bn="151">முக்கியமான விஷயம் என்னான்னா, மங்காத்தா பாடல்கள் வெளியீட்டு விழாவுக்கு தயாரிப்பாளர் தயாநிதி அழகிரியும், அஜீத்தும் வரவில்லை. இயக்குநர் வெங்கட் பிரபு ஒரு பண்பலை வானொலியில் வைத்து பாடல்களை வெளியிட்டார். ஆனால் வேலாயுதம் பாடல்கள் மதுரையில் நடக்கும் பிரமாண்ட விழாவில் வெளியிடப்படுகின்றனவாம். விமான நிலையத்தில் இருந்து விழா மேடைக்கு வரும் விஜயின் காருக்குப் பின்னால் நூற்றுக் கணக்கான கார்கள் வர ஏற்பாடாம். அம்மாவுக்கு ஆதரவா பேசினதுக்காக ரொம்பத்தான் அலப்பறை பண்ணுறாங்க... ம்ம்ம்.... ஆடட்டும்... ஆடட்டும்... </div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dhtew="432" style="text-align: justify;"><strong closure_uid_dhtew="433">கலைத்தாயின் மைந்தர்கள்... (போட்டோ மட்டும்)</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-CHN3mIiPsgc/TlPpouM2hKI/AAAAAAAACXI/x-2pwXCGjg4/s1600/kamal-rajini.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" qaa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-CHN3mIiPsgc/TlPpouM2hKI/AAAAAAAACXI/x-2pwXCGjg4/s320/kamal-rajini.jpg" width="214px" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dhtew="431" style="text-align: center;">***</div><div closure_uid_dhtew="430" style="text-align: justify;"><strong>ச்ச்ச்ச்ச்சும்மா....</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pa5-xizQ52o/TlPp8250exI/AAAAAAAACXM/ESxOARp7GmM/s1600/anjali1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" qaa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-pa5-xizQ52o/TlPp8250exI/AAAAAAAACXM/ESxOARp7GmM/s320/anjali1.jpg" width="237px" /></a></div><div closure_uid_dhtew="188" style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dhtew="191" style="text-align: center;">***</div><div style="text-align: justify;"><strong>இப்ப புரிஞ்சிருக்குமே தலைப்பு எப்படி வந்துச்சின்னு.... என்ன பண்றது எதாவது மொக்கை போட்டாத்தானே மனசுங்கிற பேர்ல ஒருத்தன் கிறுக்கிக்கிட்டு இருக்கான்னு எல்லாருக்கும் ஞாபகம் வருது. </strong></div><div closure_uid_dhtew="427" style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_dhtew="434" style="text-align: right;"><em><span style="color: red; font-size: x-small;">-'பரிவை' சே.குமார்.</span></em></div><div closure_uid_dhtew="434" style="text-align: right;"><br /></div><em><span style="color: red; font-size: x-small;"><span style="font-size: x-small;"></span><span style="font-size: xx-small;">படங்கள்<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>உதவிய<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>கூகிளுக்கு<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>நன்றி</span></span></em> <br /><div closure_uid_dhtew="450"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-1786279742109592212?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-23606776462636911382011-08-17T18:15:00.000+04:002011-08-17T18:15:50.258+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div closure_uid_joprw="210" style="text-align: justify;"></div><div closure_uid_joprw="199" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-N0ZnHxPmT0Q/TkvKkCP6RfI/AAAAAAAACW0/fiwY45Egmno/s1600/c1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="245px" qaa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-N0ZnHxPmT0Q/TkvKkCP6RfI/AAAAAAAACW0/fiwY45Egmno/s320/c1.jpg" width="320px" /></a></div><div closure_uid_joprw="199" style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_joprw="199" style="text-align: justify;">கடந்த ஓராண்டுக்கும் மேலாக டெஸ்ட் அரங்கில் முதலிடத்தை தக்க வைத்திருந்த இந்திய அணி இங்கிலாந்துடனான நான் கு போட்டிகள் கொண்ட தொடரில் 3-0 என்ற கணக்கில் தோல்வியை சந்தித்துள்ள நிலையில் முதல் இடத்தையும் இழந்துள்ளது கிரிக்கெட் ரசிகர்களுக்கு மிகுந்த வருத்தத்தைத் தந்துள்ளது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">கிரிக்கெட்டில் வெற்றி தோல்வி என்பது சகஜம்தான். ஆனால் நம்பர்-1 அணி மோசமான தோல்வியைச் சந்தித்ததுதான் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. இவ்வளவு மோசமான தோல்விக்கு காரணம் என்ன?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இந்திய அணியைப் பொறுத்தவரை திராவிட்,சச்சின்,லெட்சுமணன், தோனி, காம்பீர், ரெய்னா, ஜாகீர்கான்,ஹர்பஜன் சிங் என பெரிய நட்சத்திரப் பட்டாளம் இருந்தும் அணியின் வெற்றிக்கு உதவும் நட்சத்திரமாக ஒருவர் கூட ஜொலிக்க முடியாதது துரதிஷ்டமே. (இவர்களை ஜொலிக்கவிடாமல் செய்த பெருமை காயத்தையே சாரும்.)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_joprw="211" style="text-align: justify;">இரண்டு போட்டியில் தோற்றவுடன் அணியில் அறிவிக்கப்பட்டிருந்தும் காயம் காரணமாக விளையாடாமல் இந்தியா திரும்பியிருந்த சேவாக் வேகவேகமாக அனுப்பப்பட்டார். அவரும் சாதிப்பார் 2-2 என்று தொடரை சமன் செய்து இந்தியா முதல் இடத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ளும் என்று முட்டாள் ரசிகன் மூடத்தனமாக நம்பினான். ஆனால் நடந்தது என்ன? இங்கிருந்து போனவர் பயிற்சிப் போட்டியில் 8 ரன் எடுத்து போதும் என்று போய் அமர்ந்து வேடிக்கை பார்த்தார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இரண்டு போட்டிகளிலும் எதோ கொஞ்சம் ரன் அடித்திருந்தாலும் சேவாக் வருகையால் தனது மூன்றாவது டெஸ்டில் இடம் கிடைக்காது என்பதை நன்கு அறிந்த முகுந்த், பயிற்சிப் போட்டியில் சதமடித்தார். இருந்தாலும் வாய்ப்பு சேவாக்கிற்கே கிடைத்தது. இங்கிருந்து இந்திய அணியை தூக்கி நிறுத்தப் போனவர் இரண்டு இன்னிங்ஸிலும் ரன் எதுவும் எடுக்காமல் நடையைக் கட்டி அவரை அவசரம் அவசரமாக அனுப்பிய இந்திய கிரிக்கெட் சங்கத்தின் முகத்தில் கரியைப் பூசியதுடன் இந்தியாவின் மானத்தையும் காற்றில் பறக்க விட்டார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a closure_uid_joprw="283" href="http://2.bp.blogspot.com/-XpcDLpfwdJU/TkvK9WiQE3I/AAAAAAAACXA/hMkNpO36-fU/s1600/c4.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; height: 177px; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em; width: 226px;"><img border="0" height="147px" qaa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-XpcDLpfwdJU/TkvK9WiQE3I/AAAAAAAACXA/hMkNpO36-fU/s200/c4.jpg" width="200px" /></a></div><div closure_uid_joprw="214" style="text-align: justify;">இந்திய கிரிக்கெட்டின் பெருஞ்சுவர் என்று வர்ணிக்கப்படும் திராவிட், அவர் பங்குக்கு இரண்டு சதம் அடித்து களத்தில் போராடினாலும் அவருக்கு உதவியாக களத்தில் யாரும் நிற்கவில்லை... நிற்கவில்லை என்பதைவிட நிற்க நினைக்கவில்லை என்பதே உண்மை.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">லெட்சுமணன் இந்த முறை ஜோபிக்கவில்லை. யுவராஜ் காயத்தால் அணியில் நிரந்தர இடம் பிடித்த ரெய்னா டுவெண்டி 20 விளையாடுவது போல் விளையாடி தனக்கான இடத்தை தானே இழக்க தயாராகிவிட்டார். இதே போல் காம்பீர் அனுவவ வீரர் போலில்லாமல் அவசரத்துக்கு பொறந்தவன் மாதிரி விளையாண்டு விரைவாக வெளியேறியது கேவலமானது. முதல் விக்கெட்டுக்கான கூட்டணி விரைவாக வெளியேறியதால் அடுத்தடுத்த விக்கெட்டுக்கள் விரைவாக சரிந்தன.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_joprw="383" style="text-align: justify;">பந்துவீச்சைப் பொறுத்தவரை ஜாகீர்கானின் காயம் அணிக்கு பின்னடைவை கொடுத்தது என்பதே உண்மை. பிரவீன் குமார், இஷாந்த், ஸ்ரீசாந்த் போன்ற வேகங்களின் கேவலமான பந்து வீச்சு மூன்றாவது போட்டியின் இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் நாட்களின் இந்த அணியா உலக அரங்கில் நம்பர் -1 அணியாக இருக்கிறது என்ற கேள்வியை பார்வையாளர்கள் மத்தியில் விதைத்துச் சென்றது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ஆக்ரோஷமாக விக்கெட் எடுக்க வேண்டும்... ஸ்டம்பை தகர்க்க வேண்டும் என்று விளையாடும் இங்கிலாந்து பந்து வீச்சாளர்களுக்கு மத்தியில் இந்தா நாலு எடு, ஆறு எடு என்று பந்து வீசினார்கள் இந்திய பவுலர்கள். பள்ளிக்கூட மைதானத்தில் விளையாடும் சிறுவர்கள் கூட இதைவிட அருமையாக பந்து வீசுகிறார்கள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-L-FNxuNH_0U/TkvKyJjdlKI/AAAAAAAACW4/sfbCY320X-A/s1600/c2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200px" qaa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-L-FNxuNH_0U/TkvKyJjdlKI/AAAAAAAACW4/sfbCY320X-A/s200/c2.jpg" width="200px" /></a></div><div closure_uid_joprw="385" style="text-align: justify;">சச்சினைப் பொறுத்தவரை, வினோத் காம்ளி சொன்னதுபோல் இதுதான் அவரது கிரிக்கெட் வாழ்க்கையில் மோசமான தொடராக இருக்கும். இந்தியர்கள் மட்டுமல்ல உலகமே தலையில் தூக்கி வைத்து கொண்டாடும் அணியின் நம்பிக்கை நட்சத்திரம் சச்சின் அரை சதம் எடுப்பதே பெரிய விஷயமாக இருக்கிறது. இந்நிலையில் நாளை தொடங்கும் கடைசி டெஸ்டிலாவது சதத்தில் சதமடிப்பார் என்று ஒவ்வொரு இந்தியனும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறான். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">மோசமான தோல்வியால் துவளாமல் அடுத்த போட்டியில் வெற்றி வேண்டும் என்பதைவிட சதம் வேண்டும் என்று விளையாண்டால் சதமும் வெற்றியும் கிட்டும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. மேலும் கேவலமாக பேசும் இங்கிலாந்து அணியினருக்கு எதிராக சதத்துடன் வெற்றியைபும் எட்டி அவர்களது கொட்டத்தை அடக்கலாம். அவரது சாதனை மைல்கல்லில் மீண்டும் ஒரு கிரீடம் சூட்டிக் கொள்ளலாம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இறுதியாக, கேப்டன் தோனி, இரண்டு போட்டிகளில் இவர் சோபிக்கவே இல்லை என்றால் மூன்றாவது போட்டியில் இவர் மட்டுமே விளையாண்டார். அவர் மீண்டும் விளையாட ஆரம்பித்திருப்பது ஆறுதலான விஷயம்தான் என்றாலும் எப்பவும் பீல்டிங்கில் அதிக சிரத்தை காட்டும் இவர் இந்த முறை பீல்டிங் வியூகம் வகுப்பதில் கோட்டைவிட்டார் என்றே சொல்ல வேண்டும்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7-ukErHn9YY/TkvLBwMSCQI/AAAAAAAACXE/1-G0OwWpXeo/s1600/c5.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="138px" qaa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-7-ukErHn9YY/TkvLBwMSCQI/AAAAAAAACXE/1-G0OwWpXeo/s200/c5.jpg" width="200px" /></a></div><div closure_uid_joprw="444" style="text-align: justify;">இந்த தோல்வியில் இருந்து மீள வேண்டும் என்றால் நேற்றைய தோல்விகளை நினைத்து வருந்தாமல் நாளைய வெற்றியை நோக்கி பயணிக்க வேண்டும். அப்படிப் பயணித்தால் மீண்டும் தமது வெற்றி நடையை இந்திய அணி தொடரலாம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இந்த தோல்வி குறித்து பிசிசிஐ ஆராய்ந்து என்ன செய்யப் போகிறது என்று தெரியவில்லை. எவனுமே சரியாக விளையாடாத ஒரு போட்டியில் இவன் சரியில்லை ... அவன் சரியில்லை என்று எப்படி ஒதுக்க முடியும். அப்படி ஒதுக்க நினைத்தால் புதிய இந்திய அணியைத்தான் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ஐபிஎல் போட்டிகள் விரர்களின் உடல் நலத்தில் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது என்பதே உண்மை. ஐபிஎல்தான் நிறைய வீரர்களை காயத்தால் அவதிப் பட வைத்தது. இது போன்ற போட்டிகளைக் குறைத்து நாட்டுக்கான போட்டிகளில் வீரர்கள் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்றால் ஐபிஎல் குறித்து பிசிசிஐ முக்கியமான முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">வெற்றி பெற்றால் ஆஹா... ஓஹோ என்று புகழ்வதும் ஒரு முறை தோற்றால் போச்சு... அம்புட்டுத்தான்... இந்திய அணி அதாள பாதாளத்தை நோக்கி போகிறது, மூத்த வீரர்களுக்கு கண் சரிவர தெரியாது, தோனியின் தலைமை சரியில்லை... அது இது என்று பேசுவதை விடுத்து அணியின் வெற்றிக்கான வழிகளைத் தேட வேண்டும். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-oFfbLP9lC5Q/TkvK4JrIXPI/AAAAAAAACW8/hyYVaylUpmc/s1600/c3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150px" qaa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-oFfbLP9lC5Q/TkvK4JrIXPI/AAAAAAAACW8/hyYVaylUpmc/s200/c3.jpg" width="200px" /></a></div><div closure_uid_joprw="443" style="text-align: justify;">இதே தோனி தலைமையிலான அணிதான் உலக கோப்பையை வென்றது. இதே தோனி தலைமையிலான அணிதான் டெஸ்ட் தொடரை இதுவரை தோற்காமல் இருந்தது... அப்பல்லாம் நாம் எங்க தல தோனி போல வருமான்னு புகழ்ந்தோம். இனியும் புகழும் காலம் வரும் அதுவரை தூற்றாமல் இருப்போம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இது இந்திய அணியின் வீழ்ச்சிக்கான காலத்தின் ஆரம்பம் என்று பல ஜாம்பவான்கள் ஆருடம் சொல்கிறார்கள்... அப்படி ஏன் சிந்திக்க வேண்டும்... இதுதான் அடுத்த எழுச்சிக்கான ஆரம்பம் என்று எடுத்துக் கொள்ளலாமே...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_joprw="167" style="text-align: justify;">இந்த தோல்வி மறந்து வரும் போட்டியில் வெற்றிக்கனியை நமது அணி பறிக்கட்டும். அடுத்தடுத்த போட்டிகளில் வெற்றி பெற்று இழந்த பெருமையை மீண்டும் மீட்கட்டும்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இந்தியா நமது நாடு... நாம் இந்தியர்கள்... வென்றால் புகழ்வதும் தோற்றால் இகழ்வதும் இனி வேண்டாம்.... எப்போதும் இந்தியா ஒளிரட்டும். இது கிரிக்கெட்டுக்கு மட்டுமல்ல... எல்லா விளையாட்டுக்கும், எல்லா விசயங்களுக்குமான வரிகள்தான்...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_joprw="168" style="text-align: right;"><em><span style="color: red; font-size: x-small;">-'பரிவை' சே.குமார்.</span></em></div><div closure_uid_joprw="168" style="text-align: right;"><br /></div><div closure_uid_joprw="496"><span style="color: blue; font-size: xx-small;">படங்கள்<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>உதவிய<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>கூகிளுக்கு<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>நன்றி</span></div><div closure_uid_joprw="168" style="text-align: right;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-2360677646263691138?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-57247774247182747592011-08-14T23:08:00.000+04:002011-08-14T23:08:39.586+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_rvl82w="198"></div><div closure_uid_rvl82w="153"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-EqJVMQBUkbU/TkgcFwlYLhI/AAAAAAAACWs/HkmGIbRuEVk/s1600/s2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" naa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-EqJVMQBUkbU/TkgcFwlYLhI/AAAAAAAACWs/HkmGIbRuEVk/s320/s2.jpg" width="299px" /></a></div><div closure_uid_rvl82w="153"><br /></div><div closure_uid_rvl82w="153">ரயில் நிலையம்... <br />பேருந்து நிலையம்...<br />விமான நிலையம்...<br />என எல்லா இடத்திலும்<br />தொடரும் பாதுகாப்பு<br />சோதனைகள்...</div><br />இந்தியத்<br />தொலைக்காட்சிகளில்<br />முதல் முறையாக<br />போட்டி போடும் <br />சினிமாக்கள்...<br /><br />சுதந்திர போராட்டத்<br />தியாகிகளாம்<br />கதாநாயகன் <br />கதாநாயகியின்<br />பேட்டிகள்...<br /><br />சமச்சீர் கல்வியால்<br />வகுப்பறையில்<br />தூங்கிய மாணவருக்கு<br />விடுமுறையுடன்<br />சாக்லெட்டு கொடுக்கும்<br />கொடியேற்றம்...<br /><br />இவற்றிற்கெல்லாம்<br />முத்தாய்ப்பாய்...<br /><div closure_uid_rvl82w="156">குண்டு துளைக்காத<br />கூண்டுக்குள் இருந்து <br />சுதந்திரக் கொடியேற்றும்<br />பிரதமர்...</div><br />இப்படிப்பட்ட <br />சூழலில் தியாகிகளை<br />நினைக்க நமக்கு<br />நேரமிருக்கிறாதா..?<br /><br /><div closure_uid_rvl82w="185">இதில் எங்கே<br />இருக்கிறது சுதந்திரம்...?</div><div closure_uid_rvl82w="185"><br /></div><div closure_uid_rvl82w="185" style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்.</em></span></div><br /><br /><br /><div closure_uid_rvl82w="185"><br /></div><div class="separator" closure_uid_rvl82w="215" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-3b15rBUyoa4/TkgcL7JLa3I/AAAAAAAACWw/oS9osLBYabM/s1600/s1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213px" naa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-3b15rBUyoa4/TkgcL7JLa3I/AAAAAAAACWw/oS9osLBYabM/s320/s1.jpg" width="320px" /></a></div><div class="separator" closure_uid_rvl82w="215" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div closure_uid_rvl82w="262"><span style="font-size: xx-small;"><em><span style="color: blue;">படம்</span><span closure_uid_rvl82w="264" style="color: blue;"><span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>உதவிய<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>கூகிளுக்கு<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>நன்றி</span></em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-5724777424718274759?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-60861793220542279322011-08-10T12:20:00.000+04:002011-08-10T12:20:04.221+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_nza5dh="158"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1PmvXnobffE/TkFGd453PVI/AAAAAAAACWo/VVw3ebMUKYQ/s1600/sound" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" naa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-1PmvXnobffE/TkFGd453PVI/AAAAAAAACWo/VVw3ebMUKYQ/s1600/sound" /></a></div><br /><div closure_uid_nza5dh="159" style="text-align: justify;">டீக்கடை, இட்லிக்கடை மட்டுமே இருந்த அந்தப் பகுதியில் புதிதாக முளைத்தது 'முருகன் சவுண்ட் சர்வீஸ்'. அது ஒரு சிறிய கடைதான் கடைக்கு உள்ளே சில குழாய்கள், மைக்குகள், வயர்கள் எல்லாம் நிறைந்து கிடக்க, வெளியே சிறிய ஜெனரேட்டர் ஒண்ணு நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">கடை முதலாளி முருகன் உள்ளூர்க்காரந்தான்... இதுவரை திருமயத்தில் இருக்கும் மைக் செட் கடையில் வேலை பார்த்தான். அவன் கடையில் வேலையில்லாத நேரத்தில் அவனும் அவன் முதலாளியும் பெரிய அளவில் தொழில் நடத்தும் முத்துச் செட்டியார் அழைப்பின் பேரில் அவரிடம் வேலைகளுக்கு செல்வதுண்டு. சம்பளமும் சாப்பாடும் கிடைக்கும்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அப்படி சில நாட்களுக்கு முன்னர் நேமத்தான்பட்டி சுப்பையா செட்டியாரின் சாந்திக்கு மைக் செட், விளக்குகள் கட்ட போகணும் வாரீங்களான்னு முத்து செட்டியார் கேட்க அவருடன் கிளம்பினர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">வேலையில் மும்மரமாக ஈடுபட்டிருந்த முருகனை கூப்பிட்ட முத்து செட்டியார், முருகா... வெளியில பாக்ஸ்தான் வைக்கப்போறோம். சீரியல் நல்லா இருக்கணும் ... நல்லா மேல ஏறிப் போடுன்னுனார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரிண்ணே... அதெல்லாம் நான் பாத்துக்கிறேன்.... டியூப் லைட்டை வேகமாக கட்டிட்டு வரச் சொல்லுங்க..." என்றான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">முத்து செட்டியாருக்கு எப்பவும் முருகன் மேல தனி மரியாதை உண்டு. வேலையில இறங்கிட்டா சோறு தண்ணி எதிர்பார்க்க மாட்டான். எடுத்த வேலைய சிரத்தையோடு முடிக்கணும்... அதுக்குப் பிறகுதான் எல்லாம் என்பது அவன் எண்ணம். அது போல செய்யும் வேலையில் ஒரு நேர்த்தியிருக்கும். அதனால் அவர் அவனை நம்பி விட்டுவிட்டு எங்கு வேண்டுமானாலும் செல்வார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">எல்லா பணிகளும் முடித்து அமர்ந்து சாப்பிட்டனர். அப்போது முருகனோட முதலாளி, "ஏண்டா... முருகா... ரெண்டு மூணு நாளைக்கு பெரிசு எப்படியும் ஒரு தொகை பாத்திருக்கும் இல்லையா?" என்றான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"பின்னே... சும்மாவா... எவ்வளவு லைட்டு.... சீரியல்லயே பாத்தியளா... அள்ளித் தெளிச்சிருக்கு....சும்மா நிப்பாட்டியிருக்க பாக்ஸப் பாருங்கா.... ஊரே அதிருமில்ல... முத்து அண்ணனுக்கு பேரு இருக்குன்னா சும்மாவா? நல்ல காசு பேசியிருப்பாரு."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீதான் அவர்கிட்ட நல்லா பேசுவியல்ல... லைட்டா அமௌண்ட் எவ்வளவுன்னு கேட்டுப் பாருவே..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஏண்ணே... நாம வந்த வேலைய பாத்துட்டு துட்ட வாங்கிக்கிட்டு போறதை விட்டுட்டு வேண்டாத வேலை எதுக்கு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சும்மா தெரிஞ்சுக்கத்தான்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"தெரிஞ்சு என்ன பண்ணப் போறீங்க... அடுத்த கான்ட்ராக்டை நீங்க புடிக்க போறீங்களா... சேந்தாப்புல நூறு லைட் கட்டின ஜெனரேட்டருக்கு அவருகிட்டதான் போகணும்... இதுல அவரு கான்ட்ராக்டைப்பத்தி கேட்டு என்னாகப் போகுது...."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நாமளும் ஒரு நாள் அவரு மாதிரி வராமலா போயிடுவோம்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வாரப்ப அவருகிட்ட கேக்கலாம்.... இப்ப பேசாம சாப்பிடுங்க..." என்றதும் மற்றவர்கள் சிரித்தனர்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'முத்தண்ணன் மாதிரி நம்ம முதலாளி வாறாரோ இல்லையோ நாம ஒரு நாள் பெரியா ஆளா இருக்கணும்' மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டான் முருகன்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_nza5dh="171" style="text-align: center;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_nza5dh="175" style="text-align: justify;">"என்ன முருகா... என்ன சிந்தனை..." என்றபடி அவனருகில் வந்து அமர்ந்தார் முத்து.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஒண்ணுமில்லேண்ணே... சும்மா உக்காந்திருந்தேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி நான் கேக்குறேன்னு தப்பா நினைக்காதே... உன் மேல உள்ள அன்பாலதான் கேக்குறேன்... இதுல வர்ற வருமானம் உனக்குப் போதுமா... இதுவரைக்கும் சின்னப் பையனா இருந்தே... இனி அப்படியில்லையில்ல வயசு ஏறிக்கிட்டே போகுதுல்ல.... கல்யாணம் காச்சி பண்ண வேண்டாமா... ஒண்ணு வேற ஒரு நல்ல வேலையா பாரு... இல்ல இதுதான் தலையில எழுதுனதுன்னா நீயே ஒரு கடை ஆரம்பி...."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னண்ணே சொல்றீங்க... நான் கடை ஆரம்பிக்கிறதா.... அட ஏண்ணே... அம்புட்டு பணத்துக்கு நான் எங்க போறது...? "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இங்கபாரு எதையுமே மலைப்பா நினைச்சா மலப்பாத்தான் இருக்கும்... நான் வருஷா வருஷம் பழைய சாமாங்களை எதாவது ஒரு மைக்செட் காரனுக்கு பாதி விலைக்கு கொடுப்பேன்... அது மாதிரி உனக்கு வேணுங்கிறதை தாரேன்... இப்ப இருக்கதை கொடு... பின்னால பாக்கியத்தா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அது சரிண்ணே... கடையெல்லாம் பாத்து வாடகை கொடுத்து...நடக்கிற காரியமா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னப்பா உங்க ஊரு வெளக்குலதான் நாகமணி கடை கட்டிவிட்டிருக்கான்ல.... எம்புட்டு வாடகை கேக்கப்போறான்... உள்ளூர்காரன் நீயி... அதுவுமில்லா அவனுக்கு நெருங்கிய சொந்தம் அட்வான்ஸ் இல்லாம பேசிப்பாரு.... இந்த வேலையை உடனே ஆரம்பி..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எங்க விளக்குலயா... ஏண்ணே நீங்க..." சிரித்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஏன் சிரிக்கிறே... உங்க விளக்குல இருந்து திருமயம் பத்து கிலோமீட்டர்... அந்தப் பக்கமும் பெரிய சிட்டியெல்லாம் இல்ல.... சுத்துப்பட்டு கிராமங்கள்ல உன்னைய தெரிஞ்சவங்க நிறையப் பேரு... அப்புறம் என்ன நம்பிக்கையோட ஆரம்பி..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எங்க முதலாளி சுந்தரண்ணன் சிட்டிக்குள்ள ஆரம்பிச்சு... தட்டுத்தடுமாறி கொஞ்சம் கொஞ்சமா வளர்றாரு... நான் கிராமத்துல போயி ஈதான் ஓட்டணும்...."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அட... போடா பைத்தியக்காரா... நான் முதன் முதல்ல ரெண்டே ரெண்டு குழாயோட ஆரம்பிக்கும் போது இந்த திருமயம் எந்த வசதியும் இல்லாத கிராமாமாத்தான் இருந்துச்சு... இப்ப அதுவும் வளர்ந்தாச்சு... நானும் வளர்ந்தாச்சு... பேரை சம்பாதிச்சா அப்புறம் பணம் தேடி வருமுடா...."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரிண்ணே... கேட்டுச் சொல்றேன்..." என்றவனை கடந்த ஒரு வாரகாலமாக முத்து செட்டியாரின் பேச்சு ஆட்டிப் படைத்தது... இறுதியில் தைரியத்துடன் கடை ஆரம்பித்துவிட்டான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_nza5dh="176" style="text-align: center;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ஒரு வாரத்திற்கும் மேலாகி யாரும் அவனை நாடவில்லை... அவர்கள் ஊருக்கு அருகில் இருக்கும் சமத்துவபுரத்தில் நேற்று நடந்த திருவிழாவிற்கு கூட முத்து செட்டியார்தான் மைக் செட் கட்டினார். இந்த முறை அவரும் அழைக்கவில்லை அவனும் செல்லவில்லை.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">தினமும் கடையை திறப்பதும் சாமி பாட்டில் ஆரம்பித்து விதி கதை வசனம் வரை அந்தப் பகுதி மக்களுக்கு இலவசமாக வழங்கிவிட்டு இடையில் நாலைந்து டீயை குடித்துவிட்டு இரவு வீட்டிற்கு செல்வது வாடிக்கையானது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">தேவையில்லாம கடைய ஆரம்பிச்சிட்டோமோன்னு தோணுது... மாசாமாசம் எதோ செலவுக்கு கொடுத்தே... இப்ப அதுவும் போயி வாடகை, கரண்ட்பில்லு எல்லாம் கையில இருந்து கொடுக்கணுமேப்பான்னு அப்பா வருத்தப்பட்ட போது இல்லப்பா எல்லாம் சரியாகும்ப்பா என்றான் நம்பிக்கையோடு.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_nza5dh="180" style="text-align: center;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அன்று காலை வழக்கம் போல் கடையை திறந்து கூட்டி சாமி கும்பிட்டுவிட்டு சாமி பாடலை ஓடவிட்டுவிட்டு பக்கத்து டீக்கடையில் டீயை வாங்கிக் கொண்டு தினத்தந்தியை பிரித்தபோது ஒருவர் அவன் கடை முன் வந்து வண்டியை நிறுத்தி உள்ளே பார்க்கவும் டீயை வைத்து விட்டு ஓடினான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வாங்கண்ணே... உள்ள வாங்க..." அவரை அழைத்தபடி உள்ளே நுழைந்து ரேடியோவை ஆப் செய்து அமர்ந்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"தம்பி நம்ம வீட்ல விசேசம்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சந்தோஷமுன்னே... என்ன விசேசம்?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"பொண்ணுக்கு சடங்கு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ம்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ரேடியோ கட்டணும்... அப்புறம் ரெண்டு மூணு லைட் போடணும்"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"போட்டுறலாமுண்ணே..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அப்புறம் எங்க ஊர்ல கரண்ட் கம்மியாத்தான் வரும்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"லோ வோல்டேஜா... எல்லா இடத்துலயும் அப்படித்தாண்ணே... இங்கயும் ஆறு மணிக்கு மேல டீப்லைட் எடுக்காது...ஜெனரேட்டர் வச்சிக்கலாம்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எவ்வளவு தம்பி..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"குழாய் போதுமா... பாக்ஸ் வேணுமா...?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"குழாய் வேண்டாந்தம்பி... பாக்ஸே போதும்... பாத்துச் சொல்லுங்க... டவுனுக்குப் போக வந்தேன்... அப்பத்தான் சொன்னாங்க நீங்க இங்க வச்சிருக்கிறதா... நீங்க நம்ம ராமசாமி அண்ண புள்ளதானாமே... நா வெளி நாட்டுல இருக்கிறதால சின்ன வயசுப் புள்ளைங்களை தெரியலை அதான்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ம்... உங்ககிட்ட அப்படி என்னத்தண்ணே கூட கேட்கப் போறேன்... எல்லா இடத்திலயும் ஜெனரேட்டர் கொண்டு வந்தாலே நூறு ரூபாய் சார்ஜ் பண்றாங்க... நைட் ஓடினா தனிக்காசு... இப்ப டீசல் ரேட் உங்களுக்கே தெரியும்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அது சரி தம்பி நமக்கு நைட் ரொம்ப நேரம் ஓட்ட வேண்டியதில்லை... மாமக்காரளுக்கு சாப்பாடு போட்டோடணே அப்புறம் தேவையில்லை விடியக்காலைல சமைக்கத்தான் லைட் வேணும்.... அப்பக்கூட டீப் எடுக்கும்... ஜெனரேட்டர் தேவையில்லை..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரிண்ணே எல்லாத்துக்கும் சேர்த்து ஆயிரத்தைனூறு கொடுங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன தம்பி ஒண்ணுக்குள்ள ஒண்ணு பாத்துக் கேளுங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்லண்ண வேன் வாடகை இருக்கு... மத்த செலவும் இருக்கு... இதுல லாபம் பாக்க ஒண்ணும் இல்லேண்ணே... நல்லா பண்ணிக் கொடுக்கிறேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி ஆயிரத்தெரனூறு வாங்கிக்கங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கரெக்ட்டாத்தான் சொன்னேன்... முன்னூறு கொறச்சா எப்படிண்ணே..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி முன்னூறா வாங்கிக்கங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னண்ணே..." தலையை சொறிந்தான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"புடிங்க.... நல்லா வருவீங்க... டீ சாப்பிடலாமா.?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரிண்ணே... பக்கத்துல எதாவது விசேசமுன்னா நம்ம கடையை சொல்லுங்க... இந்தா நான் டீ சொல்றேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கண்டிப்பா தம்பி நீங்க நம்ம புள்ளையாயிட்டிங்க... இருங்க நான் வடை கிடை வாங்கிக்கிட்டு டீ சொல்லிட்டு வாரேன்" என்றபடி அவர் டீக்கடைக்கு செல்ல....</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_nza5dh="182" style="text-align: justify;">அட்வான்ஸ் பணத்தை சாமி போட்டோ முன் வைத்து கும்பிட்டான். இந்த கிராக்கிக்கு நல்லா பண்ணி பேரை வாங்கிட்டா போதும்... அப்புறம் எல்லா பக்கமும் நமக்கு அழைப்பு வரும் என்று மனதிற்குள் நினைத்து சந்தோஷப்பட்டுக் கொண்டான். </div><div closure_uid_nza5dh="199" style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_nza5dh="183" style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்.</em></span></div><em><span style="color: red; font-size: x-small;"><span style="font-size: x-small;"></span><span style="font-size: xx-small;"><span style="color: blue;">போட்டோ</span><span style="color: blue;"><span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>வழங்கிய<span style="font-family: Latha;"><span closure_uid_nza5dh="207" style="font-family: Latha;"> <strong>www.jackiesekar.com</strong> </span></span>தளத்துக்கு<span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"> </span></span>நன்றி</span></span></span></em><em><span style="color: red; font-size: x-small;"></span></em> <br /><div closure_uid_nza5dh="183" style="text-align: right;"><br /></div><br /><div closure_uid_nza5dh="200"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-6086179322054227932?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-51590910684447150272011-08-07T06:40:00.004+04:002011-08-07T12:37:16.311+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_o2xkke="154"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-D6DIGSkrLZE/Tj2G05lCPsI/AAAAAAAACWY/tfwIMz0Z6Hk/s1600/n1.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-D6DIGSkrLZE/Tj2G05lCPsI/AAAAAAAACWY/tfwIMz0Z6Hk/s320/n1.jpg" t$="true" width="320" /></a></div><div closure_uid_o2xkke="388"><br /></div><div closure_uid_o2xkke="388">காலத்தின் பயணத்தில்<br />வசந்தங்களும்<br />கோடைகளும்<br />வந்து வந்து போகும்...</div><br />வாழும் வாழ்வில்<br />சொந்தங்கள் எல்லாம்<br /><div closure_uid_mtevb4="255">பல நேரம் சுடராகவும்</div>சில நேரம் சுடவும் செய்யும்...<br /><br />எதிர்பார்ப்புகளைத் துறந்து<br />இதயத்தில் அமர்ந்து<br />இன்பத்தில் இணைந்தும்<br />துன்பத்தை தனதாக்கியும்<br />வாழும் உறவு...<br /><br />மறைத்து வாழத் தெரியாமல்<br />மறுத்து வாழ நினைக்காமல்<br />உயிரோடு உயிராய்<br />வாழும் உறவு...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a closure_uid_mtevb4="183" href="http://3.bp.blogspot.com/-PqFgc2Vu7-k/Tj2G5W7eUPI/AAAAAAAACWc/y96YJPPWFjo/s1600/n2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; height: 332px; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em; width: 229px;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-PqFgc2Vu7-k/Tj2G5W7eUPI/AAAAAAAACWc/y96YJPPWFjo/s320/n2.jpg" t$="true" width="217" /></a></div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">எத்தனை கோபம் </div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">என்றாலும்</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">அத்துனையும் மறந்து</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">அரவணைக்கும் உறவு...</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">நீ...நான்...</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">உன்னது... என்னது...</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">உனக்கு.. எனக்கு...</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">என்ற பதங்கள் துறந்து</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div closure_uid_mtevb4="200"><br /></div></div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">நாம்... நமது...</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">நமக்கு...</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">என வாழும் உறவு...</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">சுக துக்கத்தில் </div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">நம்மோடு வாழும்</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">முகம் தெரிய</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">கணிப்பொறி உறவு...</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ரத்த உறவுக்கு மத்தியில்</div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">அழுத்த உறவாய் வாழும் </div><div closure_uid_o2xkke="187" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">அமுத உறவே நட்பு...</div><div closure_uid_o2xkke="261"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-E-vwLEzWOJU/Tj2G-30ej9I/AAAAAAAACWg/9-rI1HVxn18/s1600/n3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-E-vwLEzWOJU/Tj2G-30ej9I/AAAAAAAACWg/9-rI1HVxn18/s1600/n3.jpg" t$="true" /></a></div><br /><div closure_uid_o2xkke="284" style="text-align: center;"><strong><em><span closure_uid_o2xkke="303" style="color: purple;">(ஆகஸ்ட் முதல் ஞாயிறு (07/08-2011) நண்பர்கள் தினம். என் இனிய நட்புக்களுக்கு நம் நாள் வாழ்த்துக்கள்.)</span></em></strong></div><br /><div closure_uid_o2xkke="304" style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்.</em></span></div><div closure_uid_o2xkke="304" style="text-align: left;"><em><span style="color: purple; font-size: x-small;">Thanks - Photos From Google</span></em></div><div closure_uid_o2xkke="304" style="text-align: right;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-5159091068444715027?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-4837452832639265042011-08-05T11:31:00.000+04:002011-08-05T11:31:30.584+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_qihwlg="194"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1Z_ncOxR-Pw/TjuajoyucvI/AAAAAAAACWM/pevtDEy_e5g/s1600/K2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212px" src="http://4.bp.blogspot.com/-1Z_ncOxR-Pw/TjuajoyucvI/AAAAAAAACWM/pevtDEy_e5g/s320/K2.jpg" t$="true" width="320px" /></a></div><br /><br />கண்மாயில் குளிக்கும்போது<br />நீரெடுக்க வரும் நீ...<br />இப்பொதெல்லாம் வருவதில்லை...<br />கண்மாயும் காய்ந்து கிடக்கிறது <br />என் மனம் போல..!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZVSxQxWVEzw/TjuazlBxIeI/AAAAAAAACWQ/eAmZRpCxquk/s1600/k3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320px" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZVSxQxWVEzw/TjuazlBxIeI/AAAAAAAACWQ/eAmZRpCxquk/s320/k3.jpg" t$="true" width="239px" /></a></div><br /><div closure_uid_qihwlg="244">கடலில் குதூகலமாய் குழந்தை...<br />ஓடிவரும் அலையாய்<br />எத்தனை சந்தோஷங்கள்...<br />மனசுக்குள் சாரலாய்<br />உன் நினைவுகள் ..!</div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xRNvWPZcB8M/Tjua2dTSjmI/AAAAAAAACWU/SSzDAX1dd7E/s1600/k4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-xRNvWPZcB8M/Tjua2dTSjmI/AAAAAAAACWU/SSzDAX1dd7E/s1600/k4.jpg" t$="true" /></a></div><div closure_uid_qihwlg="227"><br />இப்போதெல்லாம் நீ<br />வருவதைத் தவிர்த்தாய்..<br />நான் வாழ்வதையே<br />தவிர்க்க நினைக்கிறேன்..!</div><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்.</em></span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div closure_uid_qihwlg="221" style="text-align: left;"><em><span closure_uid_qihwlg="222" style="color: red; font-size: x-small;">Thanks - Photos from Google</span></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-483745283263926504?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-69911595286045932542011-07-31T14:28:00.000+04:002011-07-31T14:28:34.808+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_ez9osn="375" closure_uid_sle7q5="138" style="text-align: justify;"><div closure_uid_ez9osn="142">&nbsp;&nbsp;</div><div closure_uid_ez9osn="158"></div><div class="separator" closure_uid_ez9osn="214" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zHlHdKRrJAc/TjUrgHrkJeI/AAAAAAAACWA/eKIuqs8YcHU/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-zHlHdKRrJAc/TjUrgHrkJeI/AAAAAAAACWA/eKIuqs8YcHU/s320/2.jpg" t$="true" width="320" /></a></div><div closure_uid_ez9osn="472"><br /></div><div closure_uid_ez9osn="472">முதல் பகுதி படிக்காதவர்களுக்காக...&nbsp; </div><div closure_uid_ez9osn="472"><br /></div><div closure_uid_ez9osn="472" style="text-align: center;"><strong><a href="http://vayalaan.blogspot.com/2011/07/blog-post_24.html">வாழ்க்கை முழுமையானதா? <span style="color: purple;">பகுதி-I</span></a></strong></div><div closure_uid_ez9osn="215"><br /></div><div closure_uid_ez9osn="215">ஒரு அரசியல்வாதி நாட்டை ஆண்டு மறைந்தான் என்றால் இப்படி ஒருத்தன் இருந்தான் நாட்டு மக்களுக்கு செய்தானோ இல்லையோ வாரிசுக்குச் செய்தான் என்று அவன் வரலாறு பல காலம் பேசப்படும். அப்படிப் பேசப்பட்டால் அந்த அரசியல்வாதி முழுமையான வாழ்க்கை வாழ்ந்திருக்கிறான் என்று அர்த்தமாகிவிடுமா...? அவன் மனசுக்குள்ளும் சோகங்கள் இல்லாமலா இருந்திருக்கும்... இல்லை நிறைவான வாழ்க்கை வாழ்ந்து மறைந்தான் என்று யாராவது அடித்துச் சொல்லத்தான் முடியும.</div><br />ஒரு கவிஞன் தன் யோசனையில் விளைந்த முத்துக்களை புத்தகங்களாக வடித்து வைத்திருக்கிறான். அவன் காலத்துக்குப் பிறகு அவன் கவிதைகள் பேசப்பட்டால் அவன் முழுமையான வாழ்க்கை வாழ்ந்து சந்தோஷமாக மறைந்திருக்கிறான் என்று அர்த்தமாகிவிடுமா? இல்லை அந்தப் புத்தகங்கள் எத்தனை காலத்துக்கு அவன் புகழைப் பரப்பிக் கொண்டிருக்கும் சொல்லுங்கள்.<br /><br />ஒரு நடிகன் தன் நடிப்பால் உலகையே கலக்கி மறைந்தானென்றால் அவன் நடிப்பு ஆஹா... ஓஹோவென்று பல காலங்கள் புகழப்படலாம். அப்படி புகழப்படும் நடிகன் உண்மையிலேயே சாதித்தானா... சந்தோஷமாக வாழ்ந்தானா... இந்தப் புகழ்ச்சி அவன் நிறைவான வாழ்க்கை வாழ்ந்தான் என்பதற்காக கிடைத்ததாக இருந்தால் எத்தனை காலத்துக்கு? <br /><br /><div closure_uid_ez9osn="216">இவ்வளவு ஏன் நடிகர் திலகம் சிவாஜிக்கு சிலை வைத்திருக்கிறோம்... சிம்மக் குரலோன் என்று புகழ்கிறோம்... அடுத்த தலைமுறைக்கு சிவாஜி எப்படித் தெரிவார்... கலைஞனாகவா... இல்லை சிலையாகவா...? இப்ப இருக்கும் நாமே பழைய படங்களை பார்க்க யோசிக்கும் போது நாளைய உலகம்...?</div><br /><div closure_uid_ez9osn="407">இன்னும் இப்படியே அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம்... மக்களுக்காக போராடிய தலைவர்கள், எழுத்தாளர்கள், இயக்குநர்கள், அரசியல் வாதிகள், இசையமைப்பாளர்கள், நடிகர்கள், நடிகைகள், போலிச்சாமியார்கள், பாடகர்கள் என எல்லாரும் புகழை மட்டுமே விட்டுச் செல்கிறார்கள். அப்படியென்றால் இந்த புகழ் என்ற போதை மட்டுமே வாழ்க்கையாகிறதா? </div><div closure_uid_ez9osn="407"><br /></div><div closure_uid_ez9osn="407"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-l4rEpaPy6NM/TjUrHQ9wRUI/AAAAAAAACV8/KIOtNhXJGMI/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="232" src="http://3.bp.blogspot.com/-l4rEpaPy6NM/TjUrHQ9wRUI/AAAAAAAACV8/KIOtNhXJGMI/s320/1.jpg" t$="true" width="320" /></a></div><br />வாழ்ந்ததற்கு ஆதாரமாக எதையாவது விட்டுச் சென்றால் அது வாழ்க்கையாகிவிடுமா? தன் வாழ்நாளில் மரக் கன்றுகளை நடுவதை எத்தனையோ பேர் தவமாக செய்கிறார்கள்... நாம் அதை சிலாகித்துப் பேசுவோம்... அடுத்த தலைமுறையும் பேசும். அதன் பின் பேச மரம் இருந்தாலும் இருக்கும் மனுசனுக்கு இவர்களைத் தெரியுமா?<br /><br />சரி வாழ்க்கை என்றால் என்ன? நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருக்கிறதா? வைரமுத்து சொன்னது போல் எட்டு எட்டா மனித வாழ்க்கையை பிரிச்சுப் பார்த்தாலும் தம் சந்ததிக்காக வாழ்ந்து மறையும் வாழ்க்கை உண்மையான வாழ்க்கைதானா? இதில் நிம்மதியும் நிறைவும் இருக்கிறதா? அப்படி இரண்டுமே இருந்தால் நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கை முழுமையாகிவிடுமா? பணம், புகழ் எல்லாம் நம்மை நாளைய உலகுக்கு அடையாளம் காட்டும் என்றால் அது மட்டுமே வாழ்க்கையாகிவிடுமா?<br /><br /><div closure_uid_ez9osn="217">சரிங்க... என் நண்பன் ஒருவன் வாழ்க்கையென்றால் என்ன என்று எதார்த்தமாக கேட்கப் போக, நானும் உக்காந்து யோசிச்சேன்... யோசிச்சேன்... ம்... மேலே சொன்ன எல்லாமும் வரிசையா வந்து நின்றது... ஆனா வாழ்க்கையைப் பற்றி ஒரு மண்ணும் தோணலை... </div><br /><div closure_uid_ez9osn="218">என்னடா இவன் இரண்டு இடுகை போட்டுட்டு கடைசியியல் ஒரு மண்ணும் தோணலைன்னு சொல்லிட்டானே <span style="color: purple;">'எங்கடா அந்த அருவாளை எடுடான்னு'</span> நீங்க சொல்றதுக்குள்ள <strong><span closure_uid_ez9osn="228" style="color: red;">இந்த வாழ்க்கை என்பது நாம் விட்டுச் செல்லும் உறவுகளாலும் நமது உடமைகளாலும் நெய்யப்பட்டதுதான் என்றாலும் அது முழுமையானது அல்ல... நாம் வாழ்வது முழுமையான வாழ்க்கையும் அல்ல...</span></strong> என்பதே என் கருத்து.</div><br /><div closure_uid_ez9osn="229">இந்தக் கருத்து முழுமையானதா என்றால் இல்லை என்றுதான் சொல்ல முடியும். </div><div closure_uid_ez9osn="229"><br /></div><div closure_uid_ez9osn="229">அப்படியென்றால்...</div><div closure_uid_ez9osn="230"><br /></div>வாழ்க்கை என்றால் என்ன என்பது குறித்து கொஞ்சம் நாமெல்லாம் சேர்ந்து விவாதிக்கலாமே... உங்களுக்கு தெரிந்ததை உங்கள் வலைப்பூக்களில் பகிருங்கள்... விவாதிப்போம்...<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uFKJWNrrB48/TjUtmOZW2XI/AAAAAAAACWE/6gcsxNftjU8/s1600/3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-uFKJWNrrB48/TjUtmOZW2XI/AAAAAAAACWE/6gcsxNftjU8/s320/3.jpg" t$="true" width="320" /></a></div><div closure_uid_ez9osn="410"><br /></div><div closure_uid_ez9osn="231"><strong>வாழ்க்கை முழுமையானதா? என்ற எனது&nbsp;&nbsp;முதல் பகுதிக்கு நண்பர்கள் அளித்த பின்னூட்டத்தில் சில...</strong></div><div closure_uid_ez9osn="267"><br /></div><div closure_uid_ez9osn="232"><strong>திரு. </strong><a href="http://moonramsuzhi.blogspot.com/"><strong>அப்பாத்துரை</strong></a><strong>...</strong> </div><br /><div closure_uid_ez9osn="302">இந்த மாதிரி தேடலில் சுலபமாகத் தொலைந்து போக முடியும். நிறைய யோசிக்க வைக்கிறீர்கள். சாதனைகள் அவரவர் செயலைப் பொறுத்து வாழ்வில் நிறைவைத் தருகின்றன. சிலருக்கு மூச்சு விடுவதும் சாதனை. கட்டில் கிழவரின் சந்தோஷங்கள் வாழ்வில் நிறைவைத் தரலாம் என்றே நினைக்கிறேன்.</div><div closure_uid_ez9osn="303"><br /></div><div closure_uid_ez9osn="268"><strong>திருமதி. </strong><a href="http://muthusidharal.blogspot.com/"><strong>மனோ</strong></a><strong> அம்மா...</strong> </div><br />ஏற்க‌ன‌வே இன்றைய‌ குழந்தைக‌ளுக்கு உறவின் அருமை தெரிவதில்லை! அதற்கு கணினி, மற்ற‌ புறச்சாதன‌ங்கள் மட்டும் காரணம் இல்லை! உறவுகளைப் பற்றியும் அன்பின் மேன்மையைப்பற்றியும் சொல்லிக்கொடுத்து வள‌ர்க்காத இன்றைய பெற்றோர்கள்தான் முக்கிய காரணம்! <br /><br />முதுமை அடையும்போது அதுவரை வாழ்ந்த அனுபவங்கள் தந்த களைப்பும் நிறைவும்தான் அந்தக் கிழவரை அப்படிப் பேசச்சொல்லுகிறது!<br /><div closure_uid_ez9osn="339"><br /></div><div closure_uid_ez9osn="305"><strong>திரு.</strong><a href="http://umajee.blogspot.com/"><strong>ஜீ</strong></a><strong>...</strong> </div><br /><div closure_uid_ez9osn="376">எல்லாரும் காலங்காலமாக ஓடிக்கொண்டே இருந்தாலும் வெகு சிலரின் தடங்களே சரித்திரத்தில்! மற்றவர்கள் எந்த அடையாளங்களும் இல்லாமல் நிறுத்திவிடுகிறோம்!</div><br /><div closure_uid_ez9osn="340"><strong>திருமதி </strong><a href="http://maduragavi.blogspot.com/"><strong>ரமா</strong></a><strong>(RAMVI) அக்கா...</strong></div><div closure_uid_ez9osn="341"><br /></div>உங்க பதிவை படித்தவுடன், ஆம் என்ன சாதித்து விட்டோம்? என்று எண்ண தொடங்கி விட்டேன்.<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்.</em></span></div><br /><div closure_uid_ez9osn="453"><span style="color: red; font-size: xx-small;"><em>Thanks : Photos from Google search</em></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-6991159528604593254?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-52993381237918539372011-07-24T14:16:00.003+04:002011-07-24T22:07:19.218+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-yXRwCQzqnSc/TiqQKmYpNRI/AAAAAAAACVM/fTndBnbctNk/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="279" src="http://2.bp.blogspot.com/-yXRwCQzqnSc/TiqQKmYpNRI/AAAAAAAACVM/fTndBnbctNk/s320/2.jpg" t$="true" width="320" /></a></div><div closure_uid_tamlqj="194"><br /></div><br /><div closure_uid_tamlqj="212" style="text-align: justify;">வாழ்க்கை என்பது என்ன? நாம் வாழும் இந்த சங்கிலித் தொடர் இருக்கிறதே... இதுதான் வாழ்க்கையா... இல்லை வாழ்க்கை என்னும் பக்கத்தில் இன்னும் நிறைய இருக்கிறதா..? நாம் ஒவ்வொருவரும் கிடைத்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்து முடிக்கும் போது நிறைவுடன் செல்கிறோமா... இல்லை நிறைவில்லா வாழ்க்கையாகிப் போச்சே என்று நினைத்துச் செல்கிறோமா? எதாவது ஒரு வகையில் சாதிப்பது மட்டும்தான் வாழ்க்கையா... இல்லை சாதனைகளும் நிறைந்தது வாழ்க்கையா..? வாரிசுகள் வாழ வழி செய்து வைப்பது மட்டும் வாழ்க்கையா... இல்லை நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கை பலருக்கு வழிகாட்டியாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பது வாழ்க்கையா? வாழ்க்கை குறித்து இதுபோல் இன்னும் எத்தனையோ கேள்விகள் நமக்கு நாமே கேட்டுக் கொள்ள முடியும். கேட்டால் மட்டும் போதாது எது வாழ்க்கை என்று தெளிந்து வாழ நினைக்க வேண்டும். ஆனால் நாம் இதுவரை இப்படிப்பட்ட கேள்விகளை நமக்குள் கேட்டிருக்கிறோமா என்பதே கேள்விக்குறியாக இருக்கும் போது எப்படி வாழவேண்டும் என்று நினைக்கத்தான் தோன்றுமா என்ன?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div closure_uid_8xvke2="135">நம் மனித இனம் எப்போது தோன்றியது யாருக்கேனும் தெரியுமா? ஆதாம் ஏவாள்தான் ஆரம்பம் என்கிறோம். சரி அப்படியே இருக்கட்டும். அந்த ஆதாம் ஏவாள் தொடங்கி இன்று இந்த நொடியில் உலகின் ஏதோ ஒரு மூலையில் பிறக்கும் குழந்தை வரை வந்தவர்கள் எத்தனை பேர்... வாழ்ந்து சென்றவர்கள் எத்தனை பேர்... என்பது நம்மில் யாருக்கேனும் தெரியுமா? அதைப் பற்றி நாம் தெரிந்து கொள்ள ஆசைப்பட்டதுண்டா? ஒரு வாரம் முன்னர் என்ன சாப்பிட்டோம் என்பதே நமக்கு ஞாபகத்தில் இல்லை... இதில் வாழ்ந்தவர்கள் கணக்கு நமக்கெதுக்கு என்ற நினைப்பு வருகிறது அல்லவா?.</div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div closure_uid_8xvke2="137">எத்தனையோ மனிதர்களில் நம்மால் ஞாபகத்திற்குள் வைத்துக் கொள்ள முடிந்தவர்கள் மொத்தம் எத்தனை பேர்? விவேகானந்தர், நேரு, அண்ணா, காந்தி, காமராஜர், கண்ணதாசன்... இப்படியாக நம் மனதிற்குள் ஒரு ஆயிரம் பேர் இருப்பார்களா? அப்படியானால் வாழ்ந்து மறைந்த மற்றவர்கள் எல்லாம் கால ஓட்டத்தில் காணாமல் போய்விட்டார்கள் என்பதுதானே அர்த்தம். இதே நிலை நாளை நமக்கும்தான் என்பதை நாம் அறியாமலில்லை இருந்தும் என்ன செய்துவிட்டோம்... சொல்லுங்கள்.</div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_tamlqj="229" style="text-align: justify;"><div closure_uid_8xvke2="141">ஒரு சிலர் மட்டும் மனதில் நிற்க காரணம் அவர் சார்ந்த துறைகளாலேயே தவிர அவரது ஒழுக்கத்தால் அல்ல என்பதை நாம் அறிவோம். அப்படியிருக்க இந்த உலகில் பிறந்த எல்லாரும்தான் வாழ்ந்தார்கள். தங்களுக்கும் தங்கள் சந்ததியின் வாழ்க்கைக்குமாக உழைத்தார்கள்... என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதையெல்லாம் அனுபவித்து மடிந்தார்கள். ஆனாலும் ஒரு சிலர் தவிர மற்றவர்கள் நினைவில் இல்லையே?</div></div><div closure_uid_tamlqj="229" style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_tamlqj="229" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-KeAyxGv_y00/TiqP29AdBGI/AAAAAAAACVI/v6cD_KSY4Yk/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="289" src="http://4.bp.blogspot.com/-KeAyxGv_y00/TiqP29AdBGI/AAAAAAAACVI/v6cD_KSY4Yk/s320/1.jpg" t$="true" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">மருது பாண்டியர், கட்டப்பொம்மன் என அரசர்கள் எல்லாம் ஞாபகத்தில் நிற்கக் காரணம் பள்ளிக்கூட வரலாற்றுப் புத்தகங்கள்தான் என்று அடித்துச் சொல்ல முடியும். இன்னும் எத்தனை காலங்களுக்கு வரலாறுகள் பேசும்? </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ஏன் நம் உறவுக்குள் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். நம்மை இந்த உலகிற்கு கொடுத்த அப்பா, அம்மாவை நமக்குத் தெரியும். அவர்கள் மூலமாக அப்பாவின் பெற்றோர், அம்மாவின் பெற்றோருடன் வாழ்ந்து இருக்கிறோம். அவர்களுக்கு முந்தைய நம் தாத்தா பாட்டி குறித்த செய்திகளை அவர்கள் வாயிலாக அறிந்திருக்கிறோம். அவர்களுக்கும் முந்தையவர்கள் யார்? அவர்கள் சாதித்தது என்ன என்பது வெகு சிலருக்கே தெரியலாம் ஆனால் பலருக்கு?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_8xvke2="209" style="text-align: justify;"><div closure_uid_8xvke2="142">நம் வம்சாவழியின் அடி வேரில் சிலது மட்டுமே தெரிந்த நமக்கு ஆணி வேர் எங்கே தெரியப் போகிறது. நமக்கேனும் பரவாயில்லை தாத்தா பாட்டி வரை போகிறோம். நம் குழந்தைகளான இன்றைய தலைமுறை கணிப்பொறியையும் வீடியோ கேமையும் கட்டிக் கொண்டு அறைக்குள் அடங்கிய வாழ்க்கையோடு பழகிவிட்டது. அவர்களுக்கு உறவின் விழுதுகள் தெரியாமல் போகும் காலம் தூரமில்லை. </div><div closure_uid_8xvke2="142"><br /></div><div closure_uid_8xvke2="142">நாம் பிறந்தோம்... வளர்ந்தோம்... வயதின் வளர்ச்சிக்கான மாற்றத்தில் காலத்துக்கு தகுந்தவாறு பச்சோந்தியாய் வாழ்கிறோம். திருமணம், குழந்தைகள் என ஓடிக்கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கையில் ஒரு மைல் கல்லை எட்டும் நாம் அத்துடன் ஓட்டத்தை நிறுத்திக் கொள்கிறோம். நமக்கு பின்னே நம் சந்ததி ஓடிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது. ஓட்டங்கள் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன.</div><div closure_uid_8xvke2="142"><br /></div><div closure_uid_8xvke2="142">சொத்து சேர்த்தாச்சு... பிள்ளையை படிக்க வச்சி நல்ல வேலையில் அமர்த்தி கல்யாணமும் பண்ணிப் பார்த்தாச்சு... எல்லாம் அனுபவிச்சாச்சு இனி என்னய்யா இருக்கு காடு வா... வாங்குது... வீடு போ...போங்குது... சந்தோஷமா போக வேண்டியதுதான் என்று மாலை நேரத்தில் கயிற்றுக் கட்டிலில் அமர்ந்து வேப்பமரத்துக் காற்றை சுவாசித்துக் கொண்டே பேசும் முதியவர் என்ன சாதித்துவிட்டதாக கருதுகிறார்... அவர் சொல்லும் வாவா... போபோவோடு அவர் குறித்த நினைவுகளும் சமாதியாகிவிடும் என்பது தெரிந்துதானே சொல்கிறார். அப்படியானால் அவர் பெற்ற இந்தச் சந்தோஷங்களுடன் வாழ்க்கை முடிந்து விடுகிறதா? </div><div closure_uid_8xvke2="205"><br /></div><div closure_uid_8xvke2="142"><b closure_uid_8xvke2="214"><span style="color: red;">-----&gt;</span>தொடரும்.</b></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div closure_uid_8xvke2="160" style="text-align: right;"><i><span style="color: red; font-size: x-small;">-'பரிவை' சே.குமார்.</span></i></div><div closure_uid_8xvke2="177" closure_uid_tamlqj="213" style="text-align: right;"><br /></div><div closure_uid_8xvke2="177" closure_uid_tamlqj="213" style="text-align: justify;"><span closure_uid_8xvke2="199" closure_uid_p2k8v0="149" style="color: purple; font-size: x-small;">**** பதிவு பதிந்த பின் பார்த்தால் மிக மிக நீண்ட பதிவாகிவிட்டது எனவே இரண்டு பதிவாக பதிவிட வேண்டியதாகிவிட்டது. மீதமுள்ள பகுதி அடுத்த பதிவாக வரும்... நன்றி.</span></div><div closure_uid_8xvke2="177" closure_uid_tamlqj="213" style="text-align: justify;"><span closure_uid_8xvke2="199" style="color: purple; font-size: x-small;"><br /></span><i><span closure_uid_8xvke2="200" style="color: blue; font-size: x-small;">**** Thanks:&nbsp; Photo from Google.</span></i></div><div closure_uid_8xvke2="176" closure_uid_tamlqj="213" style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-5299338123791853937?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-35962582127161509102011-07-20T09:32:00.001+04:002011-07-20T13:11:19.865+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-__V-Xitkjms/TiVeXLaYaiI/AAAAAAAACVE/f67i9Z8gv-g/s1600/landiyan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" m$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-__V-Xitkjms/TiVeXLaYaiI/AAAAAAAACVE/f67i9Z8gv-g/s320/landiyan.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div style="text-align: justify;">'பாழாப்போற கரண்ட்டு எப்ப போகுமின்னே தெரியலை. திடீர்ன்னு வருது... திடீர்ன்னு போகுது... ராத்திரியில கரண்ட நிப்பாட்டி தூக்கத்தை கெடுக்கிறாய்ங்க' என்று முணுமுணுத்தபடி கம்பியில் தொங்கிய அரிக்கேன் விளக்கை எடுத்து துடைத்து... 'மண்ணெண்ணெய் இருக்கான்னு தெரியலையே' என்று முணங்கியபடி... ஆட்டிப் பார்த்து ஒரு ஓரமாக வைத்தாள் கண்ணம்மா.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அதான் தம்பி ஊர்ல இருந்து கொடுத்துவிட்ட சார்ஜர்லைட் இருக்குல்ல... அப்புறம் எதுக்கும்மா தினமும் லண்டியனை தொடச்சு வக்கிறே..?" எதோ வரைந்து கொண்டிருந்த சின்ன மக செண்பகம் கேட்டாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமாடி கரண்டே சரியா வரலையாம்... இதுல சாருசுலைட்டு எங்குட்டு எரியும்... சாருசுலைட்டு... அவசரத்துக்கு லண்டியந்தான்டி நமக்கெல்லாம் ஒத்து வரும்" என்றபடி புகைந்த அடுப்பில் சில்லாமடையையை பிய்த்துப் போட்டு ஊதாங்குழாயால் ஊதிவிட்டாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அடியே... செம்பகம்... வெறகு ஈரமா இருக்குடி... புடிக்கவே மாட்டேங்குது... புகையா வருது... கண்ணெல்லாம் எரியுது... கொஞ்ச வெறக நாளக்கி வெயில்ல எடுத்து காயப்போட்டு கசால பரண்ல போட்டு வைக்கணும்... ஆத்தர அவசரத்துக்கு உதவும்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அதானே என்னடா லீவுக்கு இன்னும் ஒரு வேலையும் சொல்லலையேன்னு பாத்தேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா... கலையெடுக்க போகப்போறே... கெடக்க வெறக எடுத்து வெயில்ல போடுறது ஒரு வேலயாடி உனக்கு... சரி... சரி...படிக்கிற வேலயப் பாரு... கரண்டு பொயிட்டா உங்களுக்கெல்லாம் லண்டியனை வச்சுக்கிட்டுப் படிக்க புடிக்காது. அந்தக் காலத்துல நாங்கலாம் இதுலதான் படிச்சோம்" என்று தனது படிப்பை மகளிடம் பெருமையா சொன்னாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா... கலெக்டருக்குப் படிச்சிட்டிய... அட ஏம்மா... நீங்க லண்டியனை வச்சுக்கிட்டு படிச்சதுக்காக நாங்களும் அப்படியே இருக்கணுமா என்ன..." அம்மாவை எதிர்த்துக் கேட்டாள். </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சின்னவ எப்பவும் இப்படித்தான் படக் படக்கென்று பேசுவாள். வாய்க்கு வாய் பேசுவதால் ஊருக்குள் அவளுக்கு வாயாடின்னு பட்டப்பேரே உண்டு. பெரியவள் இவளுக்கு நேர்மாறானவள். எதைச் சொன்னாலும் உதடு நெளியாமல் சிரிப்பாள். அம்புட்டுத்தான்... அவளுக்கும் அமுக்குனியின்னு பட்டப் பெயர் இருந்துச்சு. கண்ணம்மாவுக்கு சின்ன மகளை ஒரண்டை இழுத்துப் பார்ப்பது ரொம்பப் பிடிக்கும்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நான் அந்தக் காலத்து அஞ்சாப்புடி... எதோ உங்கய்யனுக்கு வசதி வாய்ப்பில்லை... அதுக்கு மேல படிக்க வைக்கலை... இல்லேன்னா நாங்களும் எதாவது ஒரு கவருமெண்டு ஆப்பீசராவோ இல்ல ஸ்கூலு டீச்சராவோ இருந்திருப்போம்".</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆத்தாடி...இம்பூட்டு படிப்பு படிச்சிட்டா எருமைச் சாணி அள்ளுறே... நீ டீச்சரா இருந்தா பிள்ளைங்க நெலமை என்னாயிருக்குமுன்னு நெனச்சா சிரிப்புத்தான் வருது. விடும்மா... முடியலை..." என்று கண்களை மூடிக் கொண்டு சிரித்தாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சிரிப்பேடி... சிரிப்பே.... ஏ... அழகுக்கும் அறிவுக்கும் எத்தனையோ மாப்ள வந்தும் எங்கப்பா சொந்த விட்டுறக்கூடாதுன்னு உங்கப்பாவுக்கு கட்டி வச்சாரு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அய்யோ அம்மா... நான் ஒண்ணும் சொல்லலை... எதுக்கு எங்கப்பாவ இழுக்குறீங்க... அப்புறம் அவரை திட்டாம உங்களுக்கு தூக்கம் வராது... வேண்டாம்... அடுப்புல இருக்க சோத்தைப் பாருங்க... போங்க" என்று விரட்டினாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அவள் விரட்டவும் கரண்ட் போகவும் சரியாக இருந்தது. "இப்பத்தான் சொன்னேன்... நிப்பாட்டிட்டாண்டி... இனி எப்ப வருதோ... அடுப்படி செவத்து மேல தீப்பட்டி இருக்கு பாரு... எடுத்து லண்டியனைக் கொளுத்துடி."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">லண்டியனைப் பற்ற வைத்து டக்கென்று வைத்தாள். அது 'டப்டப்'பென்று எரிய ஆரம்பித்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"மெதுவா வைடி... அந்தக் காலத்து வெளக்குடி இது... எங்கயித்தை வச்சிருந்தது... இப்ப வச்ச மாதிரி எங்கயித்தைக்கிட்ட வச்சிருந்தா செவுலுல நாலு விட்டிருக்கும். இந்த வீட்டுக்கு நான் வாறப்போ கரண்ட்டு இல்ல... அப்ப இந்த வெளக்குத்தான்... ஒண்ணு இல்ல மூணு லண்டியன்... ரெண்டு சிமுளி விளக்கு... அது பத்தாதுன்னு பாட்டில்ல துணிய திரியாப் போட்டு காண்டா வெளக்கு வேற வச்சிருக்கும்... அதை வச்சிக்கிட்டே பால் பீச்சிக்கிட்டு வந்துரும். சாயங்கலமாச்சின்னா எங்கயித்தை எல்லா கிளாசையும் சுத்தமா கழுவி துணூறு போட்டுத் தொடச்சு வரிசையா வச்சிருப்பாங்க... ஆறு மணிக்கெல்லாம் பத்த வச்சி வச்சிருவாங்க.... அந்த வெளிச்சத்துலதான் நாங்க பேசிக்கிட்டு இருக்கிறது... சாப்பிடுறது எல்லாம்... ம்... இப்ப யாரு சிமுளி தேடுறா... எல்லாங் காலந்தான்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அம்மா... அப்பத்தா வச்சிருந்த வெளக்குக்குத்தான் இம்புட்டு பில்டப்பா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அடியேய்.... எங்கயித்தை எல்லா மாமியாரு போலவும் இல்லடி... எங்காத்தாடி அது... இல்லேன்னா இந்த குடிகாரக் கொத்திய அப்பவே தூக்கிப் போட்டுட்டுப் போயிருப்பேன்... எல்லாத்துக்கும் அது எனக்கு ஆதரவாயிருந்துச்சு... உங்கப்பா வேலை வெட்டிக்குப் போகாம சீட்டாட்டம்தான் போட்டாரு... எங்கயித்தைதான் ஏழெட்டு எருவமாடு வச்சி பால் பீச்சி தயிர் யாவாரம் பண்ணி குடும்பத்தை ஓட்டுச்சுடி... உங்கப்பனுக்கு புள்ளகுட்டியின்னு ஆனோடனேதான் அந்த ஆண்டவன் புத்தியக் கொடுத்துச்சு... கொஞ்ச கொஞ்சமா உங்கப்பா திருந்தி வேலை வெட்டியின்னு பாக்க ஆரம்பிச்சாரு... எங்கயித்தை ஆம்பளைக் கணக்கா வேலை பாக்கும்... ஊருக்குள்ள ஒரு பயபுள்ள எதுத்துப் பேசமுடியாது... அதோட குணந்தான் உனக்கிட்ட இப்ப அப்படியே இருக்கு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆத்தாடி... அப்பத்தா குணமா எனக்கு... அப்ப நானும் எருவமாடு மேப்பனா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீ வாய்க்கு வாய் பேசுறதுல உங்கப்பத்தாடி... சரி அந்த லண்டியனை அமத்திட்டு மறுபடிக்கும் பத்த வச்சி கிளாசை நல்லா மாட்டு... காத்து உள்ள போகுது போல டப்பு டப்புங்குது பாரு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சரியாக வைத்து பற்ற வைத்தாள்... கண்ணாடி கிளாசுக்குள் திரியில் எரியும் தீ வீடெங்கும் வியாபித்திருக்க... தீயின் ஆடலுக்குத் தகுந்தாற்போல் நிழல்களும் ஆட ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன செண்பா... திடீர்ன்னு அரிக்கேன் விளக்கை பத்த வச்சி ...அது எரியிறதையே பாத்துக்கிட்டு இருக்கே... பழைய ஞாபகமா?" கணவனின் குரல் கேட்டுத் திரும்பியவள்</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமாங்க... எங்கப்பத்தா ஞாபகமா எங்கம்மா வச்சிருந்தாங்க... ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் இங்க வந்ததும் தூசியடைஞ்சு கிடந்த லண்டியனைப் பார்த்ததும் அவங்க ஞாபகம் வந்திரிச்சு... அதான்..." சொல்லும் போதே குரல் கம்மியதுடன் அழுகையும் வந்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">கண்ணைத் தொடைத்து தலையை உயர்த்தினாள். சுவற்றில் ஐயா, அப்பத்தா, அப்பா, அம்மா அனைவரும் காய்ந்த மாலைகளுக்கு இடையே சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்.</em></span></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: left;"><em><span style="color: red; font-size: x-small;">Photo from Google</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-3596258212716150910?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-39223318200166838302011-07-17T13:32:00.001+04:002011-07-17T13:36:39.888+04:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--xG4BvZ7PMo/TiKsB2WSl_I/AAAAAAAACVA/R9r1zvLCO_E/s1600/3" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" m$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/--xG4BvZ7PMo/TiKsB2WSl_I/AAAAAAAACVA/R9r1zvLCO_E/s320/3" width="320" /></a></div><br /><strong>மண் வாசம் சுவாசிக்கும் முன்னர் சில வரிகள்...</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em>எனது வலைப்பூவில் இன்னும் சில பிரச்சினைகள் முடிவுக்கு வரவில்லை... பலருக்கு பின்னூட்டம் இட்டாலும் சிலருக்கு இடமுடியவில்லை... குறிப்பாக </em><strong>'விடிவெள்ளி' செண்பகம், தமிழ்க்காதலன், அப்பாவி தங்கமணி அக்கா</strong><em> என இந்த பட்டியலில் இன்னும் நிறைய பேர் இருக்கிறார்கள். அவர்களின் படைப்புக்களை படித்தது பின்னூட்டம் இடும் போது பிரச்சினை வருகிறது. எனவே நட்புக்களே பின்னூட்டம் வரவில்லை என்றதும் நான் வருவதில்லை என்று என்ன வேண்டாம். உங்கள் பதிவுகளை படிக்கிறேன்... படிக்கிறேன்... படிக்கிறேன்...</em><strong> (இப்படி கூவ காரணம் நாம போகலையின்னு நிறையப் பேர் நம்ம பக்கம் காணுமப்பா... அதான்... இதெல்லாம் ஒரு சுய விளம்பரம்தான்...)</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: purple;">சரி மண் வாசத்துக்குள்ள போவோம்....</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-LubFrBJB6Kw/TiKpjPuHM_I/AAAAAAAACU4/K1xfJqRdCv4/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" m$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-LubFrBJB6Kw/TiKpjPuHM_I/AAAAAAAACU4/K1xfJqRdCv4/s320/1.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: magenta; font-size: xx-small;"><em>(மாரியம்மன் கோவில் - திருவிழா நாளில்...)</em></span></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">நம்ம மண்ணைப் பற்றி எழுதணுமுன்னு <strong><a href="http://niroodai.blogspot.com/">மலிக்கா அக்கா</a></strong> அன்புடன் அழைத்திருந்தார்கள். அவர்கள் அழைப்பை ஏற்காமால் இருப்பது மரியாதை இல்லை என்ற காரணத்தால் எங்கள் கிராமத்தையும் அது சார்ந்த நகரத்தையும் பற்றி எழுதியிருக்கிறேன். அதிகமெல்லாம் என்னால சொல்ல முடியாது... ஏதோ என்னால முடிந்ததை சொல்லி தொடர்பதிவு எழுதியிருக்கிறேன். அழைப்பு விடுத்த அக்காவுக்கு நன்றி.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">தேவகோட்டைக் காரங்களோ, சிவகெங்கை மாவட்டத்துக்காரங்களோ <strong><span style="color: #38761d;">(நம்ம பாரா சித்தப்பா, தேவா அண்ணா... இன்னும் நிறைய...)</span></strong> தவறு இருந்தால் வெளிய சொல்லி மாட்டி விட்டுறாதீங்க.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">எங்கள் சிவகெங்கை மாவட்டம் வானம் பார்த்த செம்மண் பூமி, இந்தப் பூமியின் முதல் நகராட்சி என்று பெயர் பெற்ற தேவகோட்டை, அது என்னங்க தேவர்களின் கோட்டை எதுவும் இருக்கான்னு குறுக்குக் கேள்வியெல்லாம் கேட்கக்கூடாது. தேவி கோட்டை என்ற பெயர் மருவி தேவகோட்டை என்றாகிவிட்டது. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சரி விசயத்துக்கு வருவோம். தேவகோட்டைக்கு அருகில் 3 கிமீ தூரத்தில் இருக்கும் ஊர்தான் எங்க ஊர்... ஒரு அழகிய சின்ன கிராமம்.... சூதுவாது அறியாத வெள்ளந்தியான மக்கள்... <span style="color: blue;">( இதெல்லாம் இப்ப இல்லைங்க... எங்க அப்பா சின்ன பிள்ளையா இருக்கும் போது)</span> ஊருக்குள் வீட்டுக்கு வீடு இருக்கும் எருமை, பசு மாடுகள், கோழிகள், ஆடுகள், நாய்கள்... <span style="color: blue;">(இதுவும் இப்ப அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக... )</span> என ஒரு அப்பட்டமான கிராமம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">தேவகோட்டையில் இருந்து கண்டதேவி செல்லும் சாலையில் பிரியும் கிளைச் சாலையில் பயணித்தால் கண்மாக் கரைக்கும் வயலுக்கும் இடையில் செல்லும் தார்ச்சாலையில் கண்மாய்க்குள் இருக்கும் முனீஸ்வரர் வரவேற்க... சற்றே தூரத்தில் வீடுகள் அணிவகுக்கும் சிறிய கிராமம்தான் எங்கள் <strong>பரியன் வயல்</strong>.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இங்கயும் நீங்க கேட்கலாம் அது என்ன பரியன் வயல்... பரியாத வயல்ன்னு... இருங்க சொல்றேன் எங்க ஊர்ல விவசாயம் நல்லா இருக்குமா... பரிஞ்சு பொதி கட்டி நிக்கிற பயிரைப் பாக்கிறப்போ கிடைக்கிற சந்தோஷம் இருக்கே அதை அனுபவிச்சவனுக்குத்தான் தெரியும். அப்படி விவசாயம் கொழித்ததால எங்க ஊருக்கு பரியன் வயல்ன்னு பேர் வந்ததாக முன்னோர்கள் சொல்லக் கேள்வி. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இப்ப எங்க ஊருக்கு பேர் வைக்கச் சொன்னா கருவ வயல்ன்னு வைக்கலாம்... ஆமாங்க சில வருடங்களாக விவசாயம் இல்லாத வயல்கள் இந்த முறை ஊருக்குப் போனபோது கருவ மரங்களால் சூழப்பட்டிருப்பதை பார்த்த போது மனசு வலிக்கத்தான் செய்தது.... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">என்ன செய்ய எங்கள் ஊர் விவசாயம் பொய்க்க இரண்டு காரணம்.. ஒன்று நாங்களெல்லாம் வாழ்க்கையின் பின்னால் ஓட வேண்டிய கட்டாயத்தால் பொழப்புக்காக வெளியிடங்களில் இருக்க, எங்களைப் பெற்றோர் மட்டுமே ஊருக்குள் இருப்பது... ரெண்டாவது எங்கள் ஊருக்கு அருகில் இருக்கும் தாழையூர் பெரிய நாயகி அம்மன் கோவில் மாடுகள் விளைந்த வயலில் அறுபடை செய்து விடுவதால் விளைந்ததை வீட்டுக்கு கொண்டு வர முடியாத நிலை என எங்கள் ஊர் விவசாயம் அறுபட்டுப் போய்விட்டது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-DHiseSq9CWI/TiKplJdo8OI/AAAAAAAACU8/G2l_eJlEKgs/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" m$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-DHiseSq9CWI/TiKplJdo8OI/AAAAAAAACU8/G2l_eJlEKgs/s320/2.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span lang="EN"></span><span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;"><span style="font-size: xx-small;"><span style="color: magenta;"><span lang="AR-AE">(கரக</span><span lang="EN">ம்</span> <span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;">எடுத்தல்</span></span> - <span style="font-family: Latha;"><span style="font-family: Latha;">முளக்கொட்டு</span></span>)</span></span></span></span> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இப்பல்லாம் எங்க ஊரில் எல்லோரும் கூடுவது திருவிழாக்களில் மட்டுமே. வருடம் ஒருமுறை நடக்கும் இதுமாதிரியான விழாக்கள்தான் எங்கள் கிராமத்தின் அடையாளமாய் இன்னும் இருக்கின்றன. பசுமையான வயல்கள், நீர் நிறைந்த கண்மாய்... உயர்ந்து வளர்ந்த பனை மரங்கள் என்றிருந்த எங்கள் ஊர் இன்று பலவீனமாக இருக்கிறது. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">நாங்கள் படிக்கும் காலத்தில் ஒத்தையடிப் பாதை, அடி குழாய் தண்ணீர் என்றிருந்த எங்கள் ஊர் இன்று தார் ரோடு, ஊருக்குள் குடிநீர்த் தொட்டி, வீட்டுக்கு வீடு பைப் வசதி என்று வளர்ந்திருந்தாலும் விவசாயமிழந்த வயல்கள் போல... வறண்டு கிடக்கும் கண்மாய் போல... மக்கள் மனதிற்குள் வன்மம் குடி கொள்ள ஆரம்பித்திருப்பதுதான் வருத்தமான விஷயம்.ஆனால் எவ்வளவு பிரச்சினை இருந்தாலும் ஊர் திருவிழாவில் எல்லாரும் ஒன்றாக இருந்து கொண்டாடும் போது கிடைக்கும் சந்தோஷம் அலாதியானது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இந்த வருடம் ஊருக்கு வந்திருந்த போது என்னைக் காண வந்த எனது நண்பன் <strong>தமிழ்க்காதலன்</strong> விவசாயமற்ற ஊரைப் பார்த்து வருத்தப்பட்டான். ஆனால் எங்கள் ஊர் அம்மன் திருவிழாவில் கரகம் எடுப்பதும் முளக்கொட்டுவதும் அவனை ஆச்சரியப்பட வைத்ததுடன் அவனுக்கும் சந்தோஷத்தைக் கொடுத்தது. <span style="color: blue;">(இது குறித்து தனிப்பதிவு எழுதுவதாய்ச் சொன்னான்... மறந்துட்டான் போல...)</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">இவ்வளவுதான் எங்கள் ஊர் பற்றிய என் பார்வை.... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">நண்பர்களே நீங்க வளர்ந்த... வாழ்ந்த... வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிற உங்கள் ஊரைப் பற்றி எழுதுங்கள்... யாரையாவது நாமளும் மாட்டிவிடணுமாமே... சரி நம்ம <a href="http://ithayasaaral.blogspot.com/">"இதயச்சாரல்...!"</a> தமிழ்க்காதலன், <a href="http://marumlogam.blogspot.com/">"கலியுகம்"</a> தினேஷ், <a href="http://anbudanananthi.blogspot.com/">அன்புடன் ஆனந்தி</a> மூன்று பேரை என் பங்கிற்கு களத்தில் இறக்கி விடுகிறேன்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">நன்றி... மீண்டும் அடுத்த பதிவில் சந்திப்போம்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: red;"><span style="font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்</em></span>.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-3922331820016683830?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-49251921337948300112011-07-12T09:06:00.001+04:002011-07-12T10:10:02.184+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-_B-bb8e9Ifg/ThrR529OhaI/AAAAAAAACUM/Aon62P84wk8/s1600/lady%252520art.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="256" m$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-_B-bb8e9Ifg/ThrR529OhaI/AAAAAAAACUM/Aon62P84wk8/s320/lady%252520art.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;">தன்னிடம் வெள்ளைப் பேப்பர் கேட்ட ராகவியைப் பார்த்து "என்ன அண்ணி... திடீர்ன்னு கவிதை எதுவும் எழுதப் போறீங்களா?" என்று கிண்டல் செய்தாள் வளர்மதி.</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னடி கிண்டலா... எனக்கு வேணும்... பேப்பர் இருக்கா... இல்லையா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி... எதுக்குன்னு சொல்லுங்க தாரேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அது... உங்கண்ணனுக்கு லெட்டர் எழுதி, நாளைக்கு நம்ம ராமச்சந்திரண்ணன் போகுதுல்ல அதுக்கிட்ட கொடுத்துவிடத்தான்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அண்ணி... நீங்க எந்தக் காலத்துல இருக்கீங்க... தினமும் செல்லுல பேசுறீங்க... நாங்க உங்களுக்கு டிஸ்டர்ப்பா இருந்தா வீதிக்கு வீதி இண்டர்நெட் சென்டர் தொறந்து வச்சிருக்கான். அங்க போயி உங்க மனசுல உள்ளதையெல்லாம் கொட்டி மெயில் அனுப்பிட்டு வரலாம். அத விட்டுட்டு லெட்டர் அது... இதுன்னு... எந்தக் காலத்துல அண்ணி இருக்கீங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அவளது கேள்விக்கு ஒற்றைச் சிரிப்பை மட்டும் பதிலாக்கி விட்டு பேப்பரை வாங்கிக் கொண்டு தனியாகப் போயி அமர்ந்தாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">கை வளையல்களை ஏற்றிவிட்டுக் கொண்டு பேப்பரில் எழுத ஆரம்பித்தாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'என் அன்புள்ள அத்தானுக்கு... நலம், நலமறிய ஆவல்ன்னு ஒற்றை வரியில சொல்ல என்னால முடியலைங்க... நீங்க இங்க சுகம்... நான் அங்க சுகமான்னு சினிமா வசனமெல்லாம் எழுத வராதுங்க எனக்கு... ஆனா அங்க நீங்களும்... இங்க நானும் உதட்டுல புன்னகை பூசி வாழ்றோங்கிறது மட்டும் எனக்கு நல்லாத் தெரியுங்க...'</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'அப்புறம் இங்க அத்தை, மாமா, வளரு, கணேசு எல்லாரும் நல்லாருக்காங்க. இந்த வருசம் மழை இப்பத்தான் பெய்ய ஆரம்பிச்சிருக்கு. நீங்க என்னய நினைச்சுக்கிட்டு சாப்பிடாம கெடக்காதீங்க... உடம்புக்கு ஆகாது. ஆனா எனக்கு இங்க சாப்பாடே இறங்கலைங்க... எப்ப சோறு போட்டுக்கிட்டு உக்காந்தாலும் உங்க முகம் கண்ணுக்குள்ள மட்டுமில்லங்க... போட்டுருக்க சாப்பாட்டுலயும் தெரியுதுங்க... ' அதற்குமேல் எழுதமுடியாமல் கண்களை கண்ணீர் கட்டிக் கொண்டது. சிறிது நேரம் அப்படியே அமர்ந்து தன்னை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'அப்பாவும் அம்மாவும் வந்துட்டுப் போனாங்க... அங்க வந்து கொஞ்ச நாள் தங்கிட்டு வரலாமுன்னு சொன்னாங்க... எனக்குத்தான் போக புடிக்கலை... நாம இருந்த ரூமுக்குள்ள படுக்கும் போது எதோ நீங்களும் எங்கூட இருக்க மாதிரி இருக்குங்க... அதான் போகலைங்க...'</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'சரி... நம்ம லெட்சுமி கன்னு போட்டிருக்கு... இது நாலாவது கன்னுன்னு அத்தை சொன்னாங்க... பொங்கன்னுக்குட்டி... பொங்கன்னுக்குட்டியினவுடனே எல்லாருக்கும் ரொம்ப சந்தோஷம். அது ஏங்க பொம்பளைப்புள்ளை பொறந்தா வெறுக்குற நாம ஆடோ மாடோ பொங்கன்னுக்குட்டி போட்ட சந்தோஷப்படுறோம்... ஆமா நமக்கு பொம்பளைப்புள்ள பொறந்த உங்கப்பாம்மா இப்படி சந்தோஷப்படுவாங்களா... நினைச்சதும் எனக்கு சிரிப்பு வந்துருச்சுங்க...' எழுதியபோது அவளையறியாமல் சிரிப்பு வந்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'இன்னொன்னு எழுத மறந்துட்டேன்... நம்ம தோப்புல இருக்க மாமரம் நல்லா காச்சிருக்கு... நேத்து நம்ம வீட்டுக்கு வந்த உங்க சின்னம்மா... எதாவது விசேசமாம்மான்னு கேட்டாங்க... ஒண்ணும் சொல்லாமா இருந்துட்டேன்... அப்புறம் அவங்களா இன்னும் ரெண்டு வருசத்துக்கு பேரன் பேத்திய பாக்க முடியாதாக்குமுன்னு சொன்னாங்க... நான் என்னங்க சொல்ல முடியும் ஒரு மாசம் குடும்பம் நடத்தி... இப்ப வேண்டாம் ரெண்டு வருசமாகட்டுமுன்னு நீங்க சொன்னதை எப்படி அவங்கிட்டே சொல்வேன்... நல்லவேளை உங்க அம்மா... இப்ப என்ன அவசரம்... அவளும் சின்னப் பொண்ணுதானேன்னு சொல்லிட்டாங்க...'</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'ராமச்சந்திரண்ணன் வந்ததுல இருந்து சரோஜாண்ணி ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்தாங்க... ஒரு மாசமா ரெண்டு பேரும் எங்க போனாலும் ஒண்ணாவே திரிஞ்சாங்க... அவங்களை பாக்கிறப்போல்லாம் எனக்கு உங்க ஞாபகம்தான் வந்துச்சு... நாமளும் அப்படித்தானே இருந்தோம்... ம்... எனக்கு அதை நெனைக்கிறப்போ மனசு வலிச்சு... கண்ணுல கண்ணீர் வழிய ஆரம்பிச்சிருதுங்க...' <br /><br />கண்ணை தொடச்சுக்கிட்டே... ' நா ஒரு கிறுக்கச்சி சரோஜாக்கா பத்தி சொல்ல வந்துட்டு எதையோ எழுதிட்டு இருக்கேன் பாருங்க... எதையும் நெனச்சுக்காதீங்க... ரெண்டு நாளா சரோஜாக்கா முகமே சரியில்லை... பாவம் அழுதுருக்கும் போல... முகமெல்லாம் கருத்து... வீங்குனமாதிரி இருக்கு... எங்க எல்லார் தலையெழுத்தும் ஒண்ணுதான் போல... இல்லையாங்க...'</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-g5z8F1VNRoY/ThrSyZeBGfI/AAAAAAAACUQ/lewe0UOtYes/s1600/love_letter_sticker-p217807358427092844qjcl_400.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="198" m$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-g5z8F1VNRoY/ThrSyZeBGfI/AAAAAAAACUQ/lewe0UOtYes/s200/love_letter_sticker-p217807358427092844qjcl_400.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;">'ஒண்ணு சொல்ல மறந்துட்டேன் போங்க... நம்ம கணேசு என்ன பண்ணியிருக்கார் தெரியுமா... எழுத நெனைக்கிறப்போவே சிரிப்பா வருது... நம்ம மூலைவீட்டு செல்லச் சித்தப்பா இருக்காகல்ல... அவங்க மக... அதாங்க ரேவதி, அதுக்கு லவ் லெட்டர் கொடுத்து இருக்காரு... ஆமா...மீசை மொளைக்க ஆரம்பிச்சிருச்சுல்ல... அந்தப் புள்ளை நேர அத்தைகிட்ட கொண்டாந்து கொடுத்து அழுதுட்டுப் போச்சு... தலைவர் வீட்டுக்குள்ள வந்ததும் அத்தை வெளக்குமாத்தால தாலாட்டிட்டாங்க... எனக்கும் வளருக்கும் சிரிச்சு மாளலை... இப்ப நல்ல புள்ளையாட்டம் இருக்கான்... ஆனா சிகரெட் புடிப்பான் போல தெரியுது... இதை நீங்க மனசுல வச்சுக்கங்க... கேட்டுக்கீட்டு தொலச்சிடாதீங்க... அப்புறம் நாந்தான் சொல்லிட்டேன்னு எங்கிட்ட சண்டைக்கு வந்துருவான்... சரிங்களா'</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'அப்புறம் இந்த வருசம் கோயில் திருவிழா சம்பந்தமா கூட்டம் கூட்டுனாங்க... பிரச்சினை எதுவுமில்லாம நல்ல முடிவா எடுத்து இருக்காங்க... நீங்க இல்லாம எனக்கு நாளும் பொழுதும் ஓடவேயில்லங்க.. எதப் பார்த்தாலும் உங்க ஞாபகமாகவே இருக்குங்க... என்னால முடியலங்க... எதோ வாழனுங்கிறதுக்காக வாழ்றேங்க...' வழிந்த கண்ணீரை துடைத்தபடி எழுத ஆரம்பிக்க, அவளது கண்ணீர் பட்டு சில எழுத்துக்கள் சிதிலமாகின.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'இப்ப உங்களுக்கு லெட்டர் எழுதலாமுன்னு பேப்பர் கேட்டப்போ வளர்கூட இண்டர்நெட், செல்லுன்னு எத்தனையோ இருக்கிறப்போ என்னண்ணி லெட்டர் எழுதுறேன்னு பழங்காலத்துக்குப் போறீங்கன்னு கேட்டா... செல்லுல பேசும் போது நல்லா இருக்கேன்னு நானும்... நீங்களும் மாத்திமாத்தி சொல்லிக்கிட்டு போன் மேல கிஸ் கொடுக்கிறப்போ படியுற நம்ம மனச்சாயத்தை ரெண்டு பேரும்மே ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் தெரியாம மறச்சிடுறோம்... ' சற்றே எழுத முடியாமல் அமர்ந்திருந்தாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சிறிது ஆசுவாசத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் தொடர்ந்தாள் 'மெயில்ல டைப்பண்ணி அனுப்பினா... மெஷினாட்டம் படிச்சிட்டு உங்க மனவலிய மறச்சி எல்லாம் சரியாகுமுன்னு ஒத்த வரியில பதில் அனுப்புவீங்க... இங்க இருக்க என்னோட மனசு தெரியனுமின்னா லெட்டர்தான் சரியின்னு எனக்குப்படுது... ஏன்னா... இந்த லெட்டர்ல அங்கங்க என்னய மாதிரியே எழுத்து சிதிலமடஞ்சிருக்குல்ல... அதெல்லாம் என்னோட கண்ணீர்... ' அவளை அறியாமல் கண்ணீர்த்துளி ஒன்று அவள் எழுதிய கண்ணீரின் மீது விழுந்தது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'இதைப் படிக்கும் போது என்னோட மனசு உங்களுக்குள்ள விசாலமா விரியுங்க... இதை நான் உங்களை கஷ்டப்படுத்த சொல்லலைங்க... எல்லா ராத்திரியும் ரெண்டு பேரோட தலகாணியும் நனையும் இந்த வாழ்க்கை உண்மையை இருவரும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதால்தான் சொல்கிறேன்...'</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'சரிங்க... இரவுகளில் என் இளமை தகிக்கிறது.... என்னை நானே... இல்லை நம்மை நாமே எரித்துக் கொள்கிறோம் தூங்காத ராத்திரிகளில்... இந்த வாழ்க்கைதான் நமக்கான வாழ்வு என்றால் இன்னும் நானூற்றி முப்பத்தோரு நாளில் நீங்க வரும் போது எனக்குள்ள விதச்சிட்டுப் போங்க... எனது தனிமைக்கு ஆறுதலாகவாவது இருக்கும்.'</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'சரிங்க... நா... எதோ கிறுக்கச்சி மாதிரி மனசுல உள்ளதெல்லாம் கொட்டியிருக்கேன். எதுவும் மனசுல வச்சுக்காதீங்க... உடம்ப பாத்துக்கங்க... வாரத்துல ஒருநா... எண்ண தேச்சுக் குளிங்க... உடம்ப பாத்துங்க... இங்க நா.. அத்தை... மாமா... வளரு... கணேசு... இப்படி எல்லாரோடவும் சந்தோஷமா இருக்கேன்... என்னயவே நெனச்சுக்கிட்டு சாப்பிடாம இருக்காதீங்க... நீங்க நல்லாயிருந்தாத்தான் நாளைக்கு நமக்கு பொறக்குற புள்ளைங்க நல்லாயிருக்கும்.'</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">'ஒரு நாளைக்கு ரெண்டு தடவை பேசுங்க... எனக்காகாக... ப்ளீஸ்... என்றும் உங்களை மட்டுமே நினைத்து வாழும் உங்கள் செல்லம்' லெட்டரை எழுதி மடித்து நிமிர்ந்தவள் கண்ணீரை துடைத்துக் கொண்டாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன அண்ணி... முடிஞ்சதா... சாப்பிடலாமா...?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீ... சாப்பிடு வளர்... எனக்கு இப்ப வேண்டாம்..." என்றபடி அறைக்குள் சென்று கதவை சாத்திக் கொண்டாள்.</div><br /><div style="text-align: center;">**************</div><br /><span style="color: blue; font-size: xx-small;">போட்டோவுக்கு நன்றி :&nbsp; Google</span><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: purple; font-size: x-small;">குறிப்பு: எனது நண்பன் <strong><a href="http://ithayasaaral.blogspot.com/">தமிழ்க்காதலன்</a></strong> எழுதிய கவிதையின் தலைப்பையே கதையின் தலைப்பாக அவனது அனுமதியின்றி பயன்படுத்தியிருக்கிறேன். நன்றி நண்பா.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்.</em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-4925192133794830011?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-62769266257299369962011-07-02T14:06:00.001+04:002011-07-03T08:20:43.801+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-d4HO61iZQlk/Tg7ryHmFLPI/AAAAAAAACTI/pqwtOHGg32Q/s1600/appa1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" i$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-d4HO61iZQlk/Tg7ryHmFLPI/AAAAAAAACTI/pqwtOHGg32Q/s1600/appa1.jpg" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">பழைய பிலிப்ஸ் ரேடியோவை நோண்டிக் கொண்டிருந்தார் ராஜாமணி. அது கர்முர்ரென்று கத்திக் கொண்டிருந்தது. விவிதபாரதி வைத்தால் இடையில் இலங்கைத் தமிழ் வானொலியும் கலந்து பாட ஆரம்பித்தது. 'சே... என்ன ரேடியோ... ஒரு டேசனும் சரியா புடிக்கமாட்டேங்குது... கட்ட வேற போச்சு போல... சவுண்டும் கொறச்சுக் கேக்குது. நாளைக்கு நாலு கட்டை வாங்கணும்"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சத்தியப்பா... சத்தியப்பா...அட ஏங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன... சத்த இரு... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வந்து சாப்டுப் போயி என்ன வேணாலும் பாருங்க... டிவி பாத்தாலும் இந்த ரேடியாவ ராத்திரி நேரத்துல கர்ரு... முர்ருன்னு கத்த விடுறதே பொழப்பாப் போச்சு... வந்து சாப்டு உங்க ரேடியாவை நோண்டுங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா... இருட்டுனா உனக்கு தூக்கம் வந்திரும்...இரு வாரேன்"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வந்து சாப்ட்டா நான் படுப்பேஞ்சாமி... பகல் பூராம் ஊறிக்கிட்டே திரியிறது உடம்பெல்லாம் வலிக்கிது"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி... என்ன சாப்பாடு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா நேரா நேரத்துக்கு வடிச்சுக் கொட்ட நான் என்ன குமரியா..? மத்தியானம் வச்ச மொச்சக் கொட்டைதான்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சாப்பிட்டபடி "ஆமா... சத்தி பேசுனானா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா... இவரு கலக்கிட்டரு வேலை பாக்கிறாரு... இப்பத்தான் வந்தாரு... சும்மா மரத்தடியில படுத்திருக்கிற உங்களுக்குத் தெரியாம எங்கிட்ட தனியா பேசுற மாதிரி..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி ஏன் விசனப்படுறே... பெரியவ கல்யாணம் வச்சிருக்கா... என்ன பண்ணலாம்... ஏது பண்ணலாமின்னு ...அவங்கிட்ட பேசணுமில்ல..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா.. சொல்ல மறந்துட்டேன்...காலையில போயி சின்னவங்கிட்ட கல்யாண விசயமா பேசிட்டு வாங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நாளைக்கா..." மெதுவாக இழுத்தார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன இழுக்குறிய... அவன் வேலைக்குப் போறதுக்கு முன்னால போனாத்தான் அவங்கிட்ட பேசி ஒரு முடிவெடுக்கலாம்"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்ல நாளைக்கி கண்டிப்பட்டி பந்தயம்... ராமசாமி கருக்கல்ல போலாமான்னு கேட்டான்... வாரேன்னு சொல்லிட்டேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா... பேத்தி கல்யாணத்தைவிட பந்தயந்தான் முக்கியமா?" கோபமாக வார்த்தைகள் வந்தன.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி... எதுக்கு இப்ப கூவுறே... காலையில சின்னவன் வீட்டுக்குப் பொயிட்டு வாரேன்...போதுமா?" என்றபடி எழுந்து வாசலில் கிடந்த கட்டிலில் போய் அமர்ந்து புகையிலையை அதக்கியபடி மீண்டும் ரேடியோவை நோண்ட ஆரம்பித்தார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வாங்கப்பா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ம்... பேத்திக்குட்டி எங்க?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"தூங்குறா... அம்மாவையும் கூட்டிகிட்டு வந்து இருந்துட்டுப் போகமுல்ல..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்லப்பா... அவளுக்கு நம்ம ஊரைவிட்டு எங்கயும் வந்து இருக்கிற நெனப்பே இல்ல"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"வாங்க மாமா... அத்தை நல்லா இருக்காங்களா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ம்... நல்லா இருக்காம்மா... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஏம்ப்பா... எதுக்கு காலையில விழுந்து வாறீங்க... எனக்குப் போன் பண்ணியிருந்தால் நாளைக்கு லீவு நான் வந்திருப்பேனே..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்லப்பா... அக்கா கல்யாணம் வச்சிருக்குல்ல... நம்ம வீட்ல நடக்கிற மொத கல்யாணம்... மாமச்சீரை நல்லா சிறப்பா செய்யணும்... அதான் என்ன செய்யிறது... ஏது செய்யிறதுன்னு பேசி முடிவு பண்ணனுமில்ல... உங்கிட்டயும் சத்திக்கிட்டயும் பேசி ஒரு முடிவுக்கு வரலாமுன்னுதான் உன்னை கருக்கல்ல பாத்துப் பேசலாமுன்னு அம்மா சொன்னுச்சு... ""</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அண்ணன் பேசுச்சாப்பா... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்ல உங்கிட்ட பேசிட்டா... அவன் இன்னைக்கு நாளைக்குப் பேசினா... விவரமா சொல்லிடலாமுல்ல..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரிப்பா... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"மாமா... மூத்தவர்கிட்ட பணம் அனுப்பச் சொல்லி எல்லா செலவையும் பாருங்க... வீடு கட்ட லோன் வாங்கிட்டாரு... மாசமான பிடிச்சது போக கிடக்கிறத வச்சு குடும்பத்தை ஓட்டவே கஷ்டமாயிருக்கு.."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னம்மா சொல்றே... ரெண்டு பேரும் செய்ய வேண்டிய செலவு இது... அவன் ஒருத்தனை எப்படி சுமக்க சொல்ல முடியும்?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ம்... இத்தன வருசமா வெளி நாட்டுல சம்பாதிக்கிறவரு.. செஞ்சா குறஞ்சிடமாட்டாரு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஏய்... என்ன பேசுறே...? அவரு நம்மள மாதிரித்தானே இருக்காரு.... அப்பா அவ கிடக்கிறா ஆக வேண்டியதைப் பாருங்க... அண்ணங்கிட்ட பேசிட்டு எல்லாம் வாங்குங்க... எவ்வளவு ஆனாலும் பரவாயில்ல..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஏங்க அவருகென்ன கொள்ளக்காச்சல்... நம்மளை மாதிரி அஞ்சுக்கும் பத்துக்கும் கணக்கா பாத்து வாழ்றாரு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்னம்மா சொன்னே... நம்ம குடும்பத்துக்காக சத்தி பட்ட கஷ்டம் கொஞ்ச நஞ்சமில்ல... ஒம் புருஷன் இன்னக்கி வாத்தியாரா இருக்கானா... அதுக்கு அவந்தாம்மா காரணம்"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா பெரிய வாத்தியார் வேலை... அவர மாதிரி இவரும் வெளிநாடு போயிருந்தா நாங்களும் தோட்டம் தொறவுன்னு இருந்திருப்போம்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன நீ... வாய்க்கு வாய் பேசுறே.... எங்க இருந்து வந்துச்சு இந்த வாய்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"டேய்... அவ பேசட்டுமுடா... ஏம்மா... இத்தனை வருசம் சம்பாதிச்சு காசு பணம் இருந்தாலும் அவங்கிட்ட என்ன சந்தோஷம் இருக்கு சொல்லு... குடும்பம் பொண்டாட்டி புள்ளையின்னு இருக்க முடிஞ்சதா சொல்லு... வயசையும் வாழ்க்கையையும் தொலச்சிட்டு இன்னைக்கு பட்டமரமா நிக்கிறான்... இந்த வயசுல பொண்டாட்டிய தூக்கி கொடுத்துட்டு... புள்ளைகளுக்காக இன்னமும் வெளிநாட்டுல கிடந்து கஷ்டப்படுறான்.... வயசான காலத்துல எங்களால அந்தப் புள்ளைகளுக்குப் பாக்க முடியாதுன்னு அனாதைக மாதிரி ஆஸ்டல்ல விட்டு படிக்க வைக்கிறான்... அவனாமா நல்லா இருக்கான்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அப்பா... பேசணுமின்னு பேசுறவகிட்ட எதுக்கு எல்லாம் சொல்லிக்கிட்டு... விடுங்கப்பா... நடக்க வேண்டியதைப் பாருங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்லப்பா... எல்லாரு மனசிலயும் சத்தி நல்லாயிருக்கான்... பணம் காசு இருக்குங்கிற எண்ணம் மட்டும்தான் இருக்குப்பா.... உங்கக்காகூட பேச்சு வாக்குல பெரியவங்கிட்ட சொல்லி தாலிச் செயின் வாங்கிட்டு வரச்சொல்லுங்கன்னு சொல்லுறா... சின்னவ வீடு கட்ட பணம் வேணும் அண்ணங்கிட்ட கேக்கலாமுன்னு இருக்கோமுன்னு சொல்லுறா... இங்க ஒம் பொண்டாட்டி அவங்கிட்ட இருக்க பணம் எங்ககிட்ட இல்லையின்னு சொல்லுறா.. ஆனா உங்க யாரு மனசுலயும் அவன் பட்டமரமா நிக்கிறானேங்கிற எண்ணம் வரவேயில்லையே...அவன நெனச்சு வருந்த எனக்குகூட நேரமில்ல... அவனுக்காக அழுகுற ஒரு ஜீவன் உங்கம்மா மட்டுந்தான்..." என்றபோது அவரது கண்கள் கலங்கின.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அப்பா... அவதான் எதோ பேசுறான்னா... நீங்க கண் கலங்கிக்கிட்டு..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்லப்பா... அவ கேக்கிறது தப்பில்ல... கூடப்பொறந்ததுகளே பேசும் போது வந்தவ அவ பேசுறது தப்பில்ல...விடு... சரிப்பா வாரேன்..." அவனது பதிலை எதிர்பார்க்காமல் நடக்கலானார்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">மனசு நொந்து சைக்கிளை மிதித்தவர்,'அவகிட்ட சொன்னா ரொம்ப வருந்துவா.... சொல்ல வேண்டாம்.. பயலுக சமாச்சிடுவாங்கன்னு சொல்லிடலாம்..." என்றபடி மனைவிக்குப் பிடித்த மலையாளத்தான் கடை அப்பம் வாங்கிக் கொண்டு பெரியவனை நெஞ்சில் சுமந்தபடி கனத்த மனதுடன் சைக்கிளை மிதித்தார். </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: center;">***** </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: red;"><span style="color: blue;">குறிப்பு:</span> இது மனசில் வரும் 150வது பதிவு. கிறுக்கல்கள், நெடுங்கவிதைகள், சிறுகதைகள் என நான் தொடராத மூன்று தளங்களில் பதிந்தவைகளுடன் சேர்த்து இது 345வது பதிவு. இதற்கு உங்கள் ஊக்கம்தான் முக்கிய காரணி என்றால் மிகையாகாது. நன்றி நட்புக்களே...!</span></strong> </div><br /><br /><span style="font-size: xx-small;">படத்திற்கு நன்றி : <strong><span style="color: blue;">மாலைமலர் </span></strong></span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: red; font-size: x-small;"><em>-'பரிவை' சே.குமார்.</em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-6276926625729936996?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-65279195361469872682011-06-25T14:07:00.000+04:002011-06-25T14:07:06.535+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-R6v2not0aQw/TgWykAKYeZI/AAAAAAAACTE/4Puwta-FMog/s1600/love.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="314px" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-R6v2not0aQw/TgWykAKYeZI/AAAAAAAACTE/4Puwta-FMog/s320/love.jpg" width="320px" /></a></div><br />காய்ந்த கண்மாய்க்குள்<br />காலாற நடந்த போது<br />தண்ணீர் தூக்கும் உன்<br />உருவம் கானல் நீராய்..!<br /><br />பாலத்தில் படுத்து<br />பால் நிலா பார்த்தபோது<br />நிலவில் ஊடே உன் <br />உருவம் கலைந்த மேகமாய்...!<br /><br />கோயில் சுவற்றில் வரைந்த <br />ஓவியங்களை வியந்து <br />பார்த்த கண்ணுக்குள் உன்<br />உருவம் வரையாத ஓவியமாய்...!<br /><br />இன்னும் என்னுள்<br />இறக்காத உன் நினைவுகள்...<br />அடிக்கடி அழ வைக்கின்றன...<br /><br />அழுகை ஆண்மைக்கு <br />அழகல்ல என்பாயே...<br />அழுக வைத்துச் செல்வது <br />பெண்மைக்கு அழகா..?<br /><br />உன்னை கேட்க நினைத்து<br />உயிருக்குள் புதைத்தேன்...<br />நினைவுகளை விதையாக்கி<br />நித்தம் விதைக்கிறேன்...<br /><br />இழந்த காதலை <br />இதயத்தில் சுமந்து<br />உலர்ந்த புன்னகையுடன்<br />உலகுக்காக வாழ்கிறேன்...<br /><br /><div style="text-align: right;"><em><span style="color: red; font-size: x-small;">-'பரிவை' சே.குமார்.</span></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-6527919536146987268?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-169474421725641782011-06-20T14:18:00.000+04:002011-06-20T14:18:46.086+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vjJ414s1fGk/Tf8d_us-ufI/AAAAAAAACS8/tC9_swEou0A/s1600/how.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" i$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-vjJ414s1fGk/Tf8d_us-ufI/AAAAAAAACS8/tC9_swEou0A/s320/how.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">வணக்கம். எல்லாரும் நலம்தானே..? சில மாதங்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் உங்களுடன் இணைவதில் மகிழ்ச்சி. உடல் நலம் மற்றும் சில காரணங்களால் நீண்ட விடுமுறை. நலம் விசாரித்த நட்புக்கள் அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள். உடல் நலம் தொடர்பாக ஊருக்குப் போய் வந்த நிலையில் மனம் எதிலும் நாட்டமின்றி இருக்கின்றது. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">சில மாதங்களுக்கு முன்பு வரை தினமும் அல்லது இரண்டு நாட்களுக்கு ஒருமுறை என்று எழுதி வந்த நான் இனி அடிக்கடி எழுதுவேன் என்று தோன்றவில்லை... அப்படி ஒரு எண்ணமும் எனக்குள் உதிக்கவில்லை. எனவே இனி இடைவெளியின் பின்னணியில் இயன்றவரை தொடருவேன். விரைவில் வருகிறேன்... எனது படைப்புடன்...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-adYGDcCSMEU/Tf8dYCNXrwI/AAAAAAAACS4/h45WcW7ZsOc/s1600/i1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-adYGDcCSMEU/Tf8dYCNXrwI/AAAAAAAACS4/h45WcW7ZsOc/s1600/i1.jpg" /></a></div><div style="text-align: right;"><br />நட்புடன், </div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><strong><span style="color: blue;">சே.குமார்.</span></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6463500710559615191-16947442172564178?l=vayalaan.blogspot.com' alt='' /></div>சே.குமார்http://www.blogger.com/profile/05325630514005109640noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6463500710559615191.post-53460137073687569402011-04-09T18:09:00.000+04:002011-04-09T18:09:18.963+04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: red;">எல்லாரும் நல்லாயிருக்கீங்களா... கொஞ்சம் உடல் நலமின்னையும் அதிக வேலைப்பளுவும் வலைப்பூவினை வாசம் செய்ய விடாமல் தடுக்கின்றன... விரைவில் வருகிறேன்... அதுவரை மறக்காமல் இருக்க இந்தப் பதிவு... எப்பவும் போல் எல்லாரும் வாங்க... படிங்க... நான் உங்கள் வலைப்பூக்களுக்கு சில நாளில் வருகிறேன்...</span></em></div><br /><strong>சுவடுகள் முதல் பகுதி <a href="http://vayalaan.blogspot.com/2011/03/blog-post_28.html">படிக்க</a></strong> <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-5J2yrU5_KTE/TaBnmbPbmoI/AAAAAAAACSk/7jTFiBiPDcY/s1600/i_faces.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-5J2yrU5_KTE/TaBnmbPbmoI/AAAAAAAACSk/7jTFiBiPDcY/s320/i_faces.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">அதே நேரம்...</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">வேகமாக வந்து கொண்டிருந்தவன், கைக்குழந்தையுடன் பேருந்து நிறுத்தத்தில் நின்ற பெண்ணைப் பார்த்ததும் வண்டியின் வேகத்தைக் குறைத்து அவளருகில் வண்டியை நிறுத்தி "கவிதா..?" என்றான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா நீங்க..." என்று புருவத்தை சுருக்கியவள், "யேய்... நவீன் எப்படிடா இருக்கே" என்றாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நல்லாயிருக்கேன். கல்யாணம் ஆயிடுச்சா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கையில புள்ளையோட நிக்கிறேன்... கல்யாணம் ஆயிடுச்சான்னு கேக்கிறே..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"எங்களை எல்லாம் மறந்துட்டேயில்ல... கல்யாணத்துக்குக்கூட கூப்பிடலை... சரி... குட்டி பேரு என்ன..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"லாவண்யா"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"லாவ்... நல்ல பேரு... சந்தோஷமாயிருக்கேல்ல..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சந்தோஷமா இருக்கேன்டா... அவரு இங்க கெமிக்கல் பிசினஸ் பண்றாரு... நல்ல வருமானம்... அம்பத்தூர்ல வீடு. அவரு வந்து பிக்கப் பண்ணிக்கிறேன்னாரு. அதான்டா இங்க நிக்கிறேன்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இப்ப வருவாரா லேட்டாகுமா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்ல வந்துடுவாரு?... எதோ அவசரமா போற போல"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஒண்ணும் அவசரமில்லை... சும்மாதான்... ஒண்ணு கேட்டா தப்பா நினைக்க மாட்டியே?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"என்ன..?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"காலேசு முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் சந்துருவ பாத்தியா..?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்லடா... பாக்கலை..." முகம் மாறியது.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சாரி... கேட்டதுக்கு மன்னிச்சுக்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இதுல என்ன மன்னிக்கிறதுக்கு இருக்கு... நான் காலேசுக்கு வந்த புதுசுல எனக்கு நீ லவ் லெட்டர் குடுத்தே ஞாபகம் இருக்கா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ஆமா... அதுதான் ரிஜெக்ட் ஆயிடுச்சே... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"உன்னைய ஒதுக்கி அவனை காதலிச்சேன்... பட், அவன் அந்தப் பிரச்சினையில நடந்துக்கிட்ட விதம் பிடிக்கலை. அத்தோட ரெண்டு பேரும் பிரிஞ்சதுதான் அப்புறம் பாக்கவேயில்லை"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இருந்தாலும் அவன் மேல தப்பில்லையில்ல..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்லதான்... ஆனா மனசுக்குள்ள சில கீரல் விழுந்தாச்சு... அப்புறம் வாழ்க்கை முழுவதும் அந்தக் கீரல் இருந்துக்கிட்டே இருக்கும் இல்லையா? இப்ப என்ன மறந்து அவனும் சந்தோஷமா இருப்பான்ல."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"அவன் உன்னைய மறந்திருப்பான்னு எப்படி சொல்றே... அப்ப நீ அவனை மறந்துட்டியா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சொல்லு... பதிலக் காணோம்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அவள் குனிந்த தலை நிமிர்ந்தபோது கண்களில் கண்ணீர். "சாரிடி.. நீ சொன்னதால கேட்டேன். சரி விடு... அப்பா அம்மால்லாம் நல்லாயிருக்காங்களா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீ கேட்டது தப்பில்லடா... எதுக்கு பேச்சை மாத்துறே.... பேசலாம்... எனக்கு அவன் ஞாபகம் வராத நாளே இல்லடா... அன்பான கணவர், அழகான குழந்தையின்னு ஆன பின்னாலயும் எம் மனசுக்குள்ள அவன் இருக்கான்டா... யாராவது சந்துருன்னு கூப்பிட்டா என்னையறியாம திரும்பி பாக்கச் சொல்லுதுடா... ஒவ்வொரு வருசமும் ஜனவரி பதினஞ்சு அவன் பேர்ல அர்ச்சனை பண்றதை இன்னும் நிப்பாட்ட முடியலைடா... அப்புறம் நான் எப்படிடா அவனை மறக்கிறது..." பொது இடம் என்பதால் வந்த அழுகையை கஷ்டப்பட்டு கட்டுப்படுத்திக் கொண்டாள்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சாரிடி... உன்னோட உள் மனசு சோகத்தை நான் அதிகமாக்கிட்டேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்லடா... இதெல்லாம் யார்கிட்டயாவது சொல்லி அழணுமின்னு ரொம்ப நாளா எனக்குள்ள இருந்துச்சு. இதே ஒரு தோழியா இருந்தா தோள்ல சாஞ்சு அழுது என்னைக் கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்தியிருப்பேன். நீ தோழனாயிட்டே உங்கிட்ட என் பாரத்தை எறக்கி வைக்க முடியும். இப்ப நான் அழுதா இந்த சமூகத்தோட பார்வையே வேற மாதிரி இருக்கும். அதனால வந்த அழுகைக்குகூட அணைதான் போட முடியுது."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி... அவனை பாக்கணுமின்னு ஆசையிருக்கா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இல்லடா... அவனை சாகுற வரைக்கும் பாக்கக்கூடாதுன்னு நினைக்கிறேன். அவங்கிட்ட என் நெனப்பு இருந்தாலும் குடும்பம் குழந்தையின்னு ஆயிட்டா கொஞ்சம் மாறுவான். அப்புறம் கால ஓட்டத்துல ரெண்டு பேருமே நினைவுகளை பொக்கிஷமாக்கி வாழ்ந்து பழகிடுவோம். நான் தினமும் தெய்வத்துக்கிட்ட வேண்டுறது என்ன தெரியுமா... சந்துருவ மட்டும் என் கண்ணில் காட்டிடாதே... நான் சாகுற வரைக்கும் அவனைப் பாக்கவே கூடாதுன்னுதான்... நானும் நம்ம நண்பர்கள் பலரை இந்த சென்னையில பாத்துட்டேன். அவனும் இங்கதான் எங்காவது இருப்பான்னு மனசுக்குள்ள ஓடுது. என் பிரார்த்தனையோ என்னவோ இன்னைக்கு வரைக்கும் பாக்கலை. இனியும் பாக்க மாட்டேன்னு நினைக்கிறேன்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரிடி... எல்லாத்தையும் மறந்து சந்தோஷமா இரு. உன் மொபைல் நம்பர் சொல்லு. நான் கால் பண்றேன். அப்புறம் ஒரு நாள் உன் ஹஸ்பண்டோட எங்க வீட்டுக்கு வா... பாத்தோம் பேசினோமுன்னு இல்லாம நம்ம நட்பு இனி தொடரட்டும்... என்ன"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கண்டிப்பா வாரேண்டா... அப்புறம் ஒருவேளை நீ சந்துருவ சந்திக்கிற வாய்ப்பு வந்தாலும் என்னைய பத்தி சொல்லிடாதேடா... ப்ளீஸ்... அவனுக்கு நான் இங்க இருக்கது தெரிய வேண்டான்டா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சத்தியமா சொல்ல மாட்டேன்... போதுமா... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"ரொம்ப நன்றிடா... எப்ப கல்யாணம் பண்ணப்போறே?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கூடிய சீக்கிரம்... இப்ப என் ஆளைத்தான் பாக்கப் போறேன்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நினைச்சேன் உன்னோட டிரஸிங் பாத்துதான் அவசரமான்னு கேட்டேன்... சென்னையில சேட்டு பொண்ணு எதுவும் மாட்டிருச்சா?"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சீ... இல்லடி... நம்ம கூட படிச்ச அகிலாதான்... இப்ப இங்கதான் இருக்கா..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"யாரு நம்ம பட்டா... ரெண்டு பேரும் வெளியில சொல்லாமலே இருந்தீங்களா... ஆனா பசங்க உன்னை கேலி பண்றதை பாத்திருக்கேன்... ஓ.கே. எஞ்சாய்... சீக்கிரம் கல்யாண சாப்பாடு போடுங்க..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சரி... கிளம்புறேன்டி... இன்னொரு நாள் பேசலாம்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">******************</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">அந்த பார்க் முன்பாக வண்டியை நிறுத்தினான் நவீன்,அவனுக்கு அருகில் வண்டியை நிறுத்திக் கொண்டிருந்தாள் அகிலா.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நீங்க சீக்கிரம் வாரவுங்க... நான் இடையில முக்கியமான பிரண்டப் பாத்தேன்... அதான் லேட், இல்லேன்னா நாந்தான் எப்பவும் போல பஸ்ட்."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நானும் தான் பிரண்டைப் பாத்தேன்... இல்லேன்னா எப்பவே வந்திருப்பேன்... சரி வா... அப்படி யாருடி முக்கியமான பிரண்ட்"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"சொன்னா நம்பவே மாட்டே... நம்ம சந்துருவப் பாத்தேன். எங்க ஏரியாவுலதான்டா இருக்கான். இன்னைக்குத்தான் பாக்குறேன். நல்ல வேலையில இருக்கானாம். இன்னும் கல்யாணம் பண்ணிக்கலை... அவங்கிட்ட கவிதா நினைப்பு இருக்கு. ஆனா இல்லாத மாதிரி பேசுறான்..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"நானும் தான் கவிதாவை..." டக்கென்று நிறுத்தினான்.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"கவிதாவை..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"இது அந்தக் கவிதா இல்லை... காலேசுல படிக்கிறப்போ க�